Լոռու մարզի Արդվի գյուղի բնակիչ Բագրատ Խաչատրյանի կյանքի խորհուրդն  աշխատանքն է: Բագրատը որբ է մեծացել: Նրա ծնվելու պահին, ծանր ծննդաբերությունից մահացել է մայրը`  միակ, փոքրիկ ու անպաշտպան որդուն թողնելով Բագրատի մորեղբոր խնամքին:

«Քեռիս էլ 7 երեխաներ է ունեցել»,- ասում է Բագրատը: Քեռու բազմանդամ ընտանիքում մեծանալով` Բագրատը գնահատել ու կարևորել է ընտանիքի արժեքն ու անհրաժեշտությունը իր կյանքում: «Մենակ եմ եղել»,- հիշում է նա:  Իր մենակության պատճառով էլ Բագրատը ստեղծել է մեծ ընտանիք, որտեղ  հացի է նստում իր աշխատասեր կնոջ և 7 անչափահաս երեխաների հետ: Սակայն գյուղացու առջև  ծառացել է բազմանդամ ընտանիքը կերակրելու հոգսը: Այդուհանդերձ, կյանքի դժվարությունները  չեն ընկճում Բագրատին: Նա  իր երկու անչափահաս  որդիների հետ ընտրել է արժանապատիվ ապրելու ճանապարհը և իր ընտանիքը կերակրելու ու պահելու գործում ապավինում է հալալ աշխատանքին:

Բագրատը աշխատասիրություն է սերմանում իր երեխաների մեջ, հատկապես  անչափահաս տղաների` Մեխակի և  Արտակի:

Բագրատը կնոջ հմայքը նույնպես տեսնում է աշխատասիրության մեջ. «Աշխատող է»,- կնոջը գովում է  նա:

«Ղոչաղ են, աշխատող են: Աշխատում ենք, կարում չենք ապրենք, որ չաշխատենք, ոնց կապրենք: Գյուղում առանց աշխատանքի չի լինի»,-իր երկու որդիներին գովում է Բագրատը:  

Որդիներից Մեխակն ասում է, որ հոր հոգսերը թեթևացնելու համար սիրով ու կամովին արոտ է տանում իրենց գյուղի գառները, իսկ 6-ամյա Արտակը  ջուրն է տանում ոչխարները և հանդում օգնում հովիվ հորը: 

Սրանով հանդերձ` Բագրատ Խաչատրյանի` 9 անձանցից բաղկացած ընտանիքը ապրում է կոմունալ տարրական պայմաններից զուրկ բնակարանում,  ապահովված չէ  բնական գազով:  

Բագրատ Խաչատրյանը հպարտանում իր որդիներով. սոցիալական դժվարությունների առաջ նրա ընտանիքը չի ընկրկում  և ապրում է վաղվա լավագույն  ակնկալիքներով: