«Եվրո-2012»-ի Իռլանդիա-Հայաստան ֆուտբոլային ընտրական հանդիպումը երեք հիմնական դրվագով կարելի է հիշատակել: Առաջին. սեւ հագուստով մարդը՝ իսպանացի մրցավար Իտուրալդե Գոնսալեսը, կամ ավելի ճիշտ նրա օգնականը՝ եզրային մրցավարը, հանդիպման 26-րդ րոպեին կոպտորեն սխալվեցին՝ Բերեզովսկու մաքուր խաղը գնահատելով որպես ձեռքով խաղ: Մեր դարպասապահը ընդառաջ դուրս եկավ Էդգար Մալաքյանի սխալից հետո իրեն ուղղված փոխանցմանը առաջ նետված Սայմոն Քոքսին ու կրծքով հեռացրեց գնդակը: Միգուցե Բերեզովսկին շտապեց՝ կարելի էր սպասել, քանի որ Քոքսի հետեւից հասցնում էին մեր երկու պաշտպանները, բայց ամեն դեպքում Ռոմանը մաքուր խաղաց, ինչի մասին արդեն հիմա հեղեղված է ամբողջ համացանցը: Դա նշում են նաեւ ռուս մեկնաբաններն ու երկրպագուները:

Ամեն դեպքում «սեւ» իսպանացին հավատաց իր օգնականին ու հեռացրեց մեր դարպասապահին: Ոչ մեկի մտքով չէր անցնի, որ հենց նման վճռորոշ խաղում մեր թիմի վերջին հենասյուն հանդիսացող Բերեզովսկին կարող է նման բախտի արժանանալ, առավել եւս, որ որպես երկրորդ  դարպասապահ ներգրավված էր երիտասարդ ու անփորձ Արսեն Պետրոսյանը. պատճառը Գեւորգ Կասպարովի հիվանդությունն էր: Ինչեւէ: Արսենը մտավ խաղադաշտ ու առաջին րոպեներին իրեն վատ չդրսեւորեց, չնայած որ առանձնապես վտանգավոր պահեր հենց դարպասին չեղան:

Սակայն երկրորդ անգամ ամպրոպը մեր թիմի գլխին պայթեց, ինչպես ասում են, հանդերձարանի ճանապարհին: Դաֆի լայնակի փոխանցումը անհասցե հեռանում էր դարպասի առջեւից, սակայն աջ պաշտպան Վալերի Ալեքսանյանը, չնկատելով, որ թիկունքն ազատ է ու անվտանգ, որոշեց, այնուամենայնիվ, ապահովության համար գնդակը հանել անկյունային ու... ցավալիորեն դարձավ ինքնագոլի հեղինակ: Դա իրական ողբերգություն էր նախեւառաջ Ալեքսանյանի համար, որը մինչ այդ պահը թերեւս լավագույնն էր պաշտպանությունում ու ամբողջ թիմի կազմում:

Երկրորդ կեսը, ինչպես եւ առաջինը, մերոնք սկսեցին վստահ ու այն գիտակցումով, որ կորցնելու բան չունեն. պետք է գրոհել: Իռլանդացիները հենց խաղի սկզբից էին զգուշանում մինչ այդ 21 գոլ խփած հայերից ու, բնականաբար, 1:0 հաշվի դեպքում առավել եւս շտապելու տեղ ու ցանկություն չունեին: Բայց զարմանալի էր տեսնել 11 հոգով խաղացող նման թիմի դժգույն խաղը 10-հոգանոց հյուրի դեմ: Եվ սակայն այս անգամ էլ աստված կրկին բարեհաճ եղավ սինյոր Տրապի (իռլանդացիների մարզիչ Ջովաննի Տրապատոնիի ածականն է) թիմի հանդեպ: ՄաքԳիդին գնդակը ձախից կախեց տուգանային, ու այստեղ իր խոսքն ասաց Արսեն Պետրոսյանի անփորձությունը: Դա բարդ գնդակ չէր որսալու համար, վատագույն դեպքում կարելի էր բռունցքներով հեռացնել, սակայն անհասկանալիորեն Պետրոսյանը մի թեթեւ միայն հպվեց գնդակին, ու վրա հասած Ռիչարդ Դանը բաց չթողեց «օդից ընկած» իր հնարավորությունը՝ 2:0:

Այսքանից հետո մերոնք կրկին չհանձնվեցին, ինչը թերեւս խաղի երրորդ կարեւորագույն դրվագն էր: Մեր թիմի ինքնավստահությունը, ագրեսիվությունն ու մինչեւ վերջ պայքարելու ցանկությունը թույլ են տալիս մտածել միայն լավի մասին, քանի որ թիմն ունի հաղթողի հոգեբանություն: 62-րդ րոպեին ձեռնարկված գրոհը գեղեցիկ հարվածով եզրափակեց Մխիթարյանը՝ խփելով այս շրջափուլում իր 6-րդ եւ հավաքականում 8-րդ գոլը: Մխիթարյանը այսպիսով դարձավ մեր հավաքականի պատմության մեջ երկրորդ լավագույն ռմբարկուն 11 գոլ խփած Արթուր Պետրոսյանից հետո: Այսքանից հետո Վարդան Մինասյանը դիմեց տրամաբանական վա-բանկի՝ դաշտ հանելով երկրորդ մաքուր հարձակվող Սարկիսովին: Չնայած մերոնց բուռն գրոհներին ու վտանգավոր պահերին՝ իռլանդացիները պաշտպանվում էին ամեն միջոցով՝ խախտումներով, դեղին քարտերով, հեռացվեց նաեւ հարձակվող Քեւին Դոյլը: Սակայն հաշիվը չփոխվեց. տանտերերը հաղթեցին 2:1 ու կմասնակցեն անցումային խաղերի: Մեր թիմը մնաց պատվավոր երրորդ տեղում, ինչը աննախադեպ արդյունք է թիմի պատմության մեջ:

Խաղը եւ ընդհանրապես ամբողջ շրջափուլը ցույց տվեց, որ սա ոչ թե անհաջողություն, այլ հաջողություն պետք է համարել մեր թիմի համար, քանի որ նախկինում մտածել անգամ չէինք կարող 3-րդ տեղի ու փլեյ-օֆ դուրս գալու հնարավորության մասին: Հաճելի է տեսնել Վարդան Մինասյանի իրատեսությունը, որը երբեք չասաց, թե մենք դուրս ենք գալու խմբից, ինչը միայն ավելորդ լարվածություն կառաջացներ: Իհարկե, մարզիչն ու ֆուտբոլիստները լավ են գիտակցել իրավիճակն ու իրենց ունեցած փայլուն հնարավորությունը, սակայն երկրպագուների առաջ նախապես ինչ-որ խոստումներ տալը ճիշտ չէր լինի: Այս առումով մեր թիմի մարզչական կազմը ճիշտ քաղաքականություն է դրսեւորել:

Անկախ ամեն ինչից՝ սա մեր երբեւէ ունեցած լավագույն ազգային թիմն է, որի առաջ հաջորդ շրջափուլերում ավելի լուրջ խնդիրներ կարելի է դնել. թիմն ունի ձեռագիր, մարզական ոգի, ամուր հոգեբանություն, մարզչական ու կատարողական լավ կազմ: Մնում է ծափահարել նրանց ու ասել՝ բռավո Հայաստան, բռավո տղաներ, բռավո Մինասյան:  

Հ.Գ. Մեր ընտրական 2-րդ խմբում առաջատար ռուսները 6:0 հաշվով ջախջախեցին անդորրացիներին ու վստահ դուրս եկան «Եվրո-2012»-ի եզրափակիչ: Ոչինչ չորոշող խաղում Մակեդոնիան 1:1 հաշվով բաժանվեց սլովակներից: 

«Եվրո-2012»-ի ուղեգիր ունեն եզրափակիչ մրցաշարը հյուրընկալող Ուկրաինան ու Լեհաստանը, ինչպես նաեւ Գերմանիան, Ռուսաստանը, Իտալիան, Ֆրանսիան, Հոլանդիան, Հունաստանը, Անգլիան, Դանիան, Իսպանիան ու Շվեդիան (վերջինս անմիջապես եզրափակիչ է անցել որպես լավագույն երկրորդ թիմ): Թուրքիան, Իռլանդիան, Էստոնիան, Բոսնիա Հերցեգովինան, Խորվաթիան, Չեռնոգորիան, Պորտուգալիան եւ Չեխիան կբաժանվեն 4 զույգի եւ կանցկացնեն անցումային խաղեր՝ ի հայտ բերելով վերջին 4 երջանիկներին:

Լուս.՝ Getty Images-ի (uefa.com)