«Հետքի» հարցերին պատասխանում է լրագրող, ՀԱԿ անդամ Գայանե Առուստամյանը, ով խորհրդարանական ընտրություններին մեծամասնական ընտրակարգով առաջադրված էր թիվ 1 ընտրատարածքում:

Ինչպիսի՞ն է լինելու Ձեր հետագա գործունեությունը. լրագրողակա՞ն, թե՞ քաղաքական:

Միշտ ակտիվ եմ եղել ու ակտիվ մնալու եմ: Ես ցանկացած պրոցեսի մանասկացելու եմ նախ որպես քաղաքացի: Չգիտեմ՝ կոնկրետ ինչ եմ անելու, որովհետև ես գործազուրկ եմ: Ինձ աշխատանքից հանել են` խախտելով իմ սահմանադրական  և աշխատանքային իրավունքը, դա միայն ներքին կանոնակարգային որոշում է եղել: «Ա1+»-ն ինձ հանել է գործից, հենց առաջադրվել եմ: Մարդուն աշխատանքից չեն հանում իր սահմանադրական իրավունքն իրացնելու համար: Բայց Հայաստանում ամեն ինչ պատահում է: Շարունակում եմ մնալ ՀԱԿ անդամ, շարունակելու եմ պայքարել ՀԱԿ-ի շարքերում իմ դիքերից, որպես քաղաքացի շարունակում եմ մասնակցել դիմադրությանը: Հետագայում կյանքը ցույց կտա: Եթե այլևս իմ անձնական պայքարը հասնի այն գագաթնակետին, որ ես որոշեմ, որ այլևս անհնար է բան փոխել, ես կգնամ Հայաստանից:

Իսկ ո՞րն է պայքարի Ձեր ճանապարհը:

Ես միշտ ցանկացել եմ, որ Հայաստանում գրանցվեն նախադեպեր: Ցավոք սրտի, իմ քայլերը դեռևս նախադեպեր չեն դարձել. միայն ակցիաներ: Իմ առաջադրվելու վերջին քայլը նույնպես ակցիա էր: Դա զուտ քաղաքական քայլ չէր, որովհետև քաղաքականության մեջ մենակ չեն մտնում: Ես ընդամենը իրացնում էի իմ սահմանադրական իրավունքը` ընտվելու իրավունքը: Դիմդարությունը ցուցաբերվում է շատ տարբեր ոլորտներում: Իմ ոլորտը հանրային ոլորտ է: Հանրային ոլորտները փակ են, դրանցում արտահայտվելու հնարավորություն գրեթե չկա, որովհետև Հայաստանում ֆաշիստական ռեժիմ է, իսկ ֆաշիստական ռեժիմը փակում է բոլորի բերանը: Ես շարունակելու եմ պայքարել, եթե մի տեղ գտնվի հնարավորություն արտահայտվելու և մատնացույց անելու ռեժիմի արատը, ես դա անելու եմ իմ հնարավորության սահմաններում: Եթե փակվեն բոլոր հանրային ոլորտները, ես կագնելու եմ փողոցում ու գոռամ, որ այս թագավորը մերկ է:

Ինչպե՞ս կգնահատեք Ձեր նախընտրական պայքարը, քանի որ միակ կին թեկնածուն էիք այդ ընտրատարածքում (առաջադրված էին Ռուբեն Հայրապետյանը և Ստյոպա Սաֆարյանը):  

Դա նույնպես պետք է որպես նախադեպ գրանցվեր: Ես շատ զարմացած եմ, որ գրանտակերությամբ զբաղվող ՀԿ-ները, որոնք զբաղվում են կանանց իրավունքների պաշտպանությամբ, որևէ կերպ չարձագանքեցին, երբ իմ նկատմամաբ դրսևորվեց սեքսիզմ. Ռ. Հայարապետյանը հայտարարեց, որ կնոջ հետ չի բանավիճի: Կանանց իրավունքներով զբաղվողները, սևեռված լինելով իրենց գրանտակերության վրա, խորապես  թքած ունեն այն իրականության վրա, որը շրջապատում է նրանց: Դժվար էր շատ, բայց Ավանում վախի մթնոլորտ ջարդվեց: Ես 10 հազար բնակարանի դուռ եմ ծեծել, ու այդ դռները բացվել են, շատերը դժվարությամբ, բայց բացվել են: Ես խոսել եմ մարդկանց հետ, ու ստացել այն  5 հազար ձայնը, ավելի ճիշտ այն 6 հազար ձայնը, որովհետև իմ քվեաթերթիկների մեջ անվավերները շատ են եղել:

Ինչպե՞ս եք գնահատում այն միտումը, որ լրագրողները, որոնք քիչ թե շատ կայացել են լրատվական դաշտում, տեղափոխվում են քաղաքական դաշտ:

Շատ նորմալ ընթացք է լրագրության համար: Առանձին լրագրողներ կայացան, և եթե քաղաքականության հարթությունում աշխատող լրագրող  է, հատկապես ԱԺ-ում աշխատող լրագրող, բնական եմ համարում, որ այդ լրագրողը ի վերջո իր հասունության որոշակի շրջանի հասնելուց հետո կցանկանա տեղափոխվել այդ հարթություն: Պարտադիր է նույնիսկ, որ լրագրողը տեղափոխվի այդ հարթություն, որովհետև լրագրողն այդ արատները շատ ավելի լավ գիտի, քան շատ կուսակցականներ, ԱԺ աշախատանքը շատ ավելի լավ է պատկերացնում, և լրագրողն ունի օրենսդիր շախատանքին մասնակցելու անուղղակի փորձ:

Ըստ Ձեզ` Մարգարիտ Եսայանն ինչ-որ բան կանի՞ ԱԺ-ում:

Չեմ կարծում, թե Մարգարիտ Եսայանն ինչ-որ բան կանի, որովհետև Մարգարիտ Եսայանն ազատ չի լինի, այլ կլինի կուսակցության երկաթե օղակով սեղմված: Իր փորձն ու գիտելքիները կօգտագործեն, բայց դա շատ լոկալ հարց կլուծի: Հուսով եմ, որ գոնե Մարգարիտ Եսայանի օգնությամբ մի քանի օրենքներ ուղղագրական, կետադրական, քերականական, ոճական սխալներից զերծ կլինեն:

Ըստ Ձեզ` նորմալ է, որ որոշ մարդիկ լքում են ՀԱԿ-ի շարքերը, բայց արդյո՞ք դա չի թուլացնում պայքարը:

Չեմ կարծում, ընդհակառակը` բյուրեղացնում է: Եթե կան կասկածողներ, ավելի լավ է չլինեն: ՀԱԿ-ի համար հանրային ոլորտները փակ են, ՀԱԿ-ը չի կարողանում ամբողջական ներկայանալ հանրությանը, իր խոսքն անընդատ կոնտեքստներից կտրվում է, եթե անգամ արտահայտվելու հնարավորություններ են ընձեռվում: Բայց ՀԱԿ-ը չունի այդ տրիբունան:

Բայց կան ԶՄԼ, որ ընդդիմադիր են և լուսաբանում են ՀԱԿ-ի գործունեությունը:

Հանրության համար ամենահասանելի ու ամենամատչելի լրատվամիջոցը էլեկտրոնային լրատվամիջոցն է, հեռուստատեսությունն է: Հանրության գիտակցության վրա հեռուստատեսությամբ են ազդում, իսկ ռեժիմը օկուպացրել է էլեկտրոնային լրատավամիջոցները և արդուկում է հանրության գլուխը:

Բայց էլեկտրոննայինները լուսաբանում են:

Ինչքան կարողանում է, այդքան մարդ կա գիտակից: Դա է ազդեցությունը: