Պարոն Դալլաքյան, սա Ձեր ուշացած սերն է: Բայց որպեսզի Դուք հետագայում էլ չունենաք ուշացած սերեր, ապա ասեմ, որ, որտեղ էլ լինեք անտարբերություն մի ցուցաբերեք մարդ արարածի նկատմամբ: Ես Ձեզ հարգում էի` իբրև պատգամավորի, որովհետև ինտելեկտուալ առումով խորհրդարանում Դուք առաջին շարքում էիք: Սակայն, երբ ես նկատեցի, որ դա միայն ինտելեկտուալ բնույթ է կրում, ապա ինձ պատեց խորը հիասթափությունը: Մոտ երկու տարի առաջ Ձեզ խնդրեցի` անտարբեր չանցնել այնպիսի մի երևույթի նկատմամբ, ինչպիսին հրապարակային հայհոյանքներն են, այն էլ պետական ապարատի աշխատակիցների կողմից, Դուք քար անտարբերություն ցուցաբերեցիք, որին ես պարզապես չէի սպասում: Երևի այդպիսի անտարբերությանը ընտրողը պատասխանեց համարժեք անտարբերությամբ, ես հավատում եմ դրան: Հիշեցնեմ, որպեսզի չասեք թե խոսքը ինչի, կամ ում մասին է: Մտեք youtube.com zaqaryan melsik և youtube.com grigoryan aliq ինչպես նաև chi.am 13.10 2009թ. Բաց նամակ Սերժ Սարգսյանին, և տեսեք թե մանկավարժները ինչպիսի բառերով են փոխանակվում և պատգամավորին ինչի հետ են համեմատում: Իսկ այդ հոդվածում` բարձրաստիճան պաշտոնյան ինչ բառերով է արտահայտվում մանկավարժների հասցեին: Այս երևույթին Դուք որևէ հակազդում չցուցաբերեցիք, իսկ Ձեզ թվում է, թե ընտրողը կամ հանրապետության գերվերադաս մարդիկ այդ մասին չգիտեին: Ինտելեկտուալ խաղերը այլ բան են, մարդկանց հոգսերին հաղորդակից լինելը բոլորովին այլ բան: Ինտելեկտուալը` ինքնահաստատման միջոց է, իսկ մարդուն հասկանալը գերագույն ռեալություն, որի մեջ առաքինի մարդը պետք է, որ ապրի: Հ Ի Շ Ե Ք` Դուք այս կամ այն առումով կարող եք օգտակար լինել մեր երկրում ժողովրդավարությունը առաջ տանելու հարցում, անգամ որև է պաշտոն չունենալու պարագայում/գուցե ավելի լավ/, բայց եթե Դուք չշարունակեք, ապա Աստված չի ընդունի, մենք ամենքս մեր երկրի համար մի գործ ունենք անելու: