Երկուշաբթի, 24 սեպտեմբերի

Մութաֆյանն ու ատրճանակը պոլսահայ նկարչի գործերում (վիդեո)




Պոլսահայ նկարիչ Արեթ Գըջըրն այս օրերին շատ քիչ թվով մարդկանց է թույլատրում մտնել սենյակը, որտեղ ստեղծագործում է: Պատճառը նրա քաղաքական եւ հոգեւոր թեմատիկայով նկարների շարքն է` Պոլսո պատրիարք Մեսրոպ 2-րդ Մութաֆյանի հիվանդության մասին: Մի քանի նկար արդեն պատրաստ է ցուցադրության, բայց շատերը դեռեւս անավարտ են: Թե որն է պատրիարք Մութաֆյանի հիվանդության թեմայով նկարելու նպատակը, Արեթը դեռեւս չի մանրամասնում` նշելով, որ մինչ ցուցադրությունը որեւէ մեկնաբանություն չի ուզում տալ:

«Չնայած գործերը քաղաքական իմաստ կրում են, բայց ես ցանկացել եմ դրանք ազատել եկեղեցական եւ քաղաքական ընկալումներից: Պատրիարքի նկարները ներկայացնում եմ զուտ արվեստի տեսանկյունից, ուզում եմ մարդիկ այս գործերում արվեստը տեսնեն` որպես առաջնային իմաստ»,- ասում է Արեթը:

Երեւանից Ստամբուլ

Արեթ Գըջըրը Ստամբուլում հանդիպած միակ պոլսահայն էր, ում մեջ երեւանյան ապրելաձեւ նկատեցի: Մոտ մեկ տարի Լիոնի գեղարվեստի ակադեմիայում սովորելուց հետո նա մեկնել է Հայաստան եւ ընդունվել Երեւանի գեղարվեստի ակադեմիա։ Նկարիչն ամեն օր քայլում է Թաքսիմի շքեղ խանութների փողոցով եւ երբ հասնում է փոքրիկ խաչմերուկին, թեքում է ճանապարհն ու հպարտորեն մտնում հայկական ճարտարապետությամբ տարբերվող հսկա շենքում գտնվող իր արվեստանոցը:

Ի՞նչ կասեք Երեւանի գեղարվեստի ակադեմիայի կրթական մակարդակի մասին։

Այդ բուհ  րվեստի հետ կապ չունեցողները ծանոթի միջոցով անվճար են ընդունվում, իսկ իրապես արվեստագետները դուրս են մնում։ Կրթական մեթոդները եւս շատ հին են։ Զգում ես, որ ինչ-որ հիմնական բաներ սովորել ես, բայց ոչ այս դարաշրջանի համար։

Այսինքն` դասախոսներ չկա՞ն։

Կան, բայց զզվել են իրենց գործից։ Ավելի շատ գումար աշխատելու համար են այնտեղ՝ չհաշված մի քանի բացառությունները։ Ու զարմանալին նաեւ այն է, որ արվեստի համալսարանում թվում է՝ պետք է սովորի երիտասարդության ամենածայրահեղ խավը, բայց Երեւանի գեղարվեստի ակադեմիայում սովորում են ամենապահպանողականները։ Ազատ միտք ունեցող մարդիկ էլ փոքրամասնություն են։

Եթե համեմատեք Ստամբուլը, Լիոնը եւ Երեւանը զգացական մակարդակներում․․․

Լիոնը համեմատել չենք կարող, քանի որ այնտեղ ամբողջովին այլ ժամանակաշրջան է, իսկ  Ստամբուլում ժամանակակիցը փորձում են ունենալ, ներկայացնել։ Մեծ ֆինանսներ են ծախսում ժամանակակից արվեստի համար։


Ձեր նկարները թաքցված են այն սենյակում, որտեղ ստեղծագործում եք։ Ինչո՞ւ չեք ցուցադրում դրանք Ձեր իսկ արվեստանոցում։

Ինձ թվում է՝ ցուցադրելու ձեւեր կան, այսինքն ցուցադրել պետք է ցուցահանդեսների ժամանակ։ Բացի այդ, ցուցադրելու կեսն էլ հենց պահելն է, թաքցնելը։ 

Երեւանում մշակութային բազմազանությունը մեծ չէ, իսկ Ստամբուլում տարբեր ազգերի, կրոնների, նաեւ տարբեր մշակույթների կրող մարդկանց կարելի է հանդիպել։ Այդ բազմազանությունը ազդո՞ւմ է Ձեր ստեղծագործության վրա եւ ինչպես։

Ես այդ տեսակ բազմազանություն չեմ զգում։ Երեւի թե Ստամբուլում երկար տարիներ ապրելս է պատճառը, բայց մեծ բազմազանություն այստեղ չկա։ Նույնիսկ ենթամշակույթներ չկան արդեն, պատմությունից այդ ամենը ջնջված է։ Մի մշակույթ կա՝ թուրքական մշակույթն է։

Բացի նկարելը` նաեւ «Ակօս» թերթում ծաղրանկարներ եք անում: Այդ աշխատանքը բավարա՞ր է կենցաղային ծախսերը հոգալու համար:

Դե, ես միջին կենցաղային պայմաններում ապրող մարդ եմ: Այստեղ էլ, արվեստագետները լավ չեն ապրում:

Լուսանկարները` Սարո Բաղդասարյանի


Գլխավոր էջ

Տպել    |  In English



Մեկնաբանություններ (8)
1. Dave19:52 - 3 հոկտեմբերի, 2012
Don't you just love the interviewer's question implying "diversity" in Istanbul? The Turks wiped out nearly its entire Christian population and the interviewer thinks Istanbul is diverse. You gotta wonder about some Armenians. You really do.
2. Melik22:17 - 3 հոկտեմբերի, 2012
Dave - For someone coming from Yerevan, Istanbul definetly appears to be a center of diversity, culturally or otherwise. To longtime residents of Istanbul, however, the city has lost its past "cosmopolitan" flavor due to the exodus/eviction of religious minorities and the influx of rural Turks and Kurds. Then too, there's the state policy geared to fomenting Turkish cultural hegemony.
3. Melik22:19 - 3 հոկտեմբերի, 2012
Արեթ Գըջըրը Ստամբուլում հանդիպած միակ պոլսահայն էր, ում մեջ երեւանյան ապրելաձեւ նկատեցի ????Aysinkn inch??
4. Kevork06:24 - 4 հոկտեմբերի, 2012
There can't be cultural diversity in Istanbul by definition, don't you know? Istanbul was the city of the first genocidal act in history. The Turks put in a lot of hard work and effort in making the genocide succeed, so if Istanbul remained a culturally diverse city as before, it would mean all that work went to waste. @Melik, Yerevan not being diverse is not the fault of Armenians, it is a way in which Armenians were able to resist cultural and ethnic genocide with what little they had left. Lack of cultural diversity in Istanbul on the other hand was for the reasons of criminal acts: Turkey has no excuse for this, and I consider you weak comparison to be ridiculous and irrelevant.
5. Phung Duc Nguyen13:23 - 4 հոկտեմբերի, 2012
First of all "Turks" can come in all descent. You have Turkish people of Bosnian, Albanian, Macedonian, Pomak, Circassian, Kurdish, Armenian, Hamshen, Laz, Alevi and other races. He is just talking about religious vs racial diversity, actually speaking.
6. Alexandre17:20 - 4 հոկտեմբերի, 2012
Comparing Yerevan to Istanbul in terms of "diversity", culturally, politically, artistically, etc, is akin to comparing apples and oranges. Of course, Turksih state policy has been and remains the forging of a Turkish-centric national identity that has resulted in genocide, political persecution, cultural repression, ethnic cleansing and other human rights vilations. This, however, doesn't negate the fact that Yerevan, in comparison, remains a cultural backwater. As someone who has lived in both Yerevan and Istanbul, this is evidently apparent. I believe the artist is comparing the Istanbul of his youth with the city as it exists today. Yerevan was a dusty small town when the first Armenian Republic was founded in 1918. What cultural diversity existed during the Soviet era? None!! It just wasn't tolerated by Moscow. In the 21 years since independence, Armenia is just beginning to open up to the outside world. The country can't survive in an insular bubble and hope to progress for long.
7. sam16:21 - 5 հոկտեմբերի, 2012
I work in the coal mines so I can send my son to school to be a mechanic so he can send his son to school to become a doctor so he can send his son to art school.
8. Paulo jan18:29 - 9 հոկտեմբերի, 2012
I visited the both cities and could feel the lack of cultural diversity.
Մեկնաբանել
Շնորհակալություն մեկնաբանելու համար: Ձեր մեկնաբանությունը պետք է հաստատվի խմբագրության կողմից:

Լատինատառ հայերենով գրված մեկնաբանությունները չեն հրապարակվի խմբագրության կողմից։

Լրահոս

Բոլոր նորությունները

Արխիվ