ՈՒրբաթ, 21 սեպտեմբերի

Ընտրություններին ընդառաջ. դժվար ժպտացողները (տեսանյութ)



Արդեն մի քանի տարի է՝ 3 արգենտինացի աղջիկներ շրջում են աշխարհով մեկ՝ մարդկանց պարգեւելով ժպիտ, սեր եւ ազատություն: Երեւի պատահական չէ, որ նրանք Հայաստանում են հանգրվանել նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ, երբ միակ բանը, որ հայաստանցիներին անհրաժեշտ է, անկեղծությունն է:

Լուսիան, Էվելինն ու Քամիլան իրենց գիտակցական կյանքն ապրել են ճանապարհներին: Նրանց հիմնական զբաղմունքը երգելն է, նվագելը եւ ակրոբատիկան, ինչի շնորհիվ էլ գումար են վաստակում՝ հաջորդ ուղին բռնելուց առաջ:

«Մենք շրջում ենք աշխարհով մեկ, որպեսզի փոխանցենք ապրելու հասարակ գաղափարը բոլորին: Չենք ուզում, որ մարդիկ դառնան համակարգի զոհ, չենք ուզում, որ համընդհանուր տենդենցները փչացնեն մարդկանց կյանքը: Երկրի բնակիչներին կոչ ենք անում ապրել սիրով, տեսնել ազատությունը, շրջապատվել ժպիտով ու անկեղծությամբ. դժվար բան չէ»,- ասում է Լուսիան՝ աչքերում ունենալով ապրելու ու ապրեցնելու կրակը:

«Մենք չենք մերժում տխրությունը: Բոլորն էլ ունենում են այդ զգացումը, եւ իրավունք չունենք վերահսկել մեր զգացումները, բայց տխրությունն էլ պետք է ապրել: Չպետք է թողնել, որ րոպեները գնան՝ անկախ մեր կամքից»,- ավելացնում է Էվելինն, ով արգենտինացի հայ է:     

Աղջիկները Հայաստան են հասել մի քանի շաբաթ առաջ. նրանք հասցրել են ներկայացումներ ունենալ Երեւանի փողոցներում եւ փաբերում: Ապրում են երեւանաբնակ թուրքի տանը: Երեւանցիների հոգնատանջ դեմքերը գրավում են նրանց: «Մարդիկ այստեղ այնքան դժվարությամբ են ժպտում, եւ մեր ներկայացումները հենց նման մարդկանց համար են»,- ասում է Քամիլան:

Ճանապարհները գրավիչ են, բայց նաեւ դժվարություններով լի: Ձմռան ամիսներին արգենտինուհիների առաջնային խնդիրն անվճար գիշերելու տեղ, էժան սնունդ եւ տաքանալու միջոց գտնելն է: «Ճանապարհ դուրս գալու որոշումը մեկ անգամ չէ, որ կայացնում ես: Դժվարությունները ստիպում են ամեն օր որոշել, որ դա է քո կյանքը, դու ես ընտրել այն, եւ որ առօրյա խնդիրներն ավելի ծանրակշիռ չեն, քան քո տեսածը, սովորածն ու զգացածը»,- նշում են նրանք:

Կարոտի զգացում աղջիկները չեն հասցնում ունենալ, քանի որ անընդհատ շփումների եւ նոր իրավիճակների մեջ են հայտնվում. «Ողջ երկրագունդն է մեր տունն ու հայրենիքը: Մենք մեզ որեւէ տեղ օտար չենք զգում: Լեզուն, մշակույթն ու ավանդույթները կարեւոր են, բայց մարդկային զգացողությունը բոլոր վայրերում նույնն է»,- ասում է հայազգի Էվելինը, ով փոքր-ինչ խոսում է հայերեն եւ նպատակ ունի բարելավել այն:

Արգենտինուհիները, սակայն, չեն մոռանում ամեն շաբաթ տեղեկացնել ընտանիքին իրենց գտնվելու վայրի եւ որպիսության մասին: Հաջորդ ուղին նրանց կտանի դեպի Հնդկաստան՝ անց կացնելով Իրանի, Աֆղանստանի եւ Պակիստանի արկածային ոլորապտույտներով:

Օպերատոր՝ Սարո Բաղդասարյան
Լուսանկարները՝ Նարեկ Ալեքսանյանի

 

 


Գլխավոր էջ



Մեկնաբանություններ (3)
1. giragos21:25 - 23 հունվարի, 2013
More power to them!!
2. Ստեփան08:30 - 24 հունվարի, 2013
Մարդիկ ազատ մտածող ու գործող են: Երեւանը պակաս ունի սրանց նմաններին: Իսկ չափից շատ կա մռայլ ու խոժոռ մարդկանց: Մի գուցէ 70 տարվա անդեմ Սովետը ժողովրդին դարձրեց անդեմ:
3. vrej191818:56 - 24 հունվարի, 2013
A typical Yerevan response to warmth, sincerity and happiness - coldness, false arrogance and apathy. I grew up surrounded by genocide survivors who had gone through immeasurably greater suffering than the average citizen of Armenia has. The survivors, despite their age and circumstances, were very much like these girls. Time for a change in attitude Armenia.
Մեկնաբանել
Շնորհակալություն մեկնաբանելու համար: Ձեր մեկնաբանությունը պետք է հաստատվի խմբագրության կողմից:

Լատինատառ հայերենով գրված մեկնաբանությունները չեն հրապարակվի խմբագրության կողմից։

Լրահոս

Բոլոր նորությունները

Արխիվ