Երեքշաբթի, 25 սեպտեմբերի

Զինվորը պետք է զգա, որ իր թիկունքում զարգացող համայնքներ կան, և էդ հողը պահելը իմաստ ունի



«Հետքի» հարցերին պատասխանում է ԱԺ պատգամավոր Էդմոն Մարուքյանը

- Տավուշի մարզի սահմանային գյուղերը պաշտպանական և տնտեսական տարիներով չլուծվող խնդիրներ ունեն: Դրանք լուրջ սպառնալիքներ են մեր երկրի ազգային անվտանգության համար: Ինչպե՞ս եք վերաբերվում սահմանային գյուղերի խնդիրներին:  

- Գիտեք, ես չորս տարի է՝ խորհրդարանում լոբինգ եմ անում, որ երկրում ապակենտրոնացման քաղաքականություն վարվի և Երևանի ու մարզերի, սահմանային փոքր ու միջին համայնքերի միջև առաջացած էդ մեծ վիհը վերացվի: Դա բնականաբար փուլ առ փուլ պետք է կատարվի: Միանգամից  հնարավոր չէ: Բայց պետք է մոտեցումը՝ վարվող քաղաքականությունը փոխվի: Մինչև այսօր անհնար է եղել այնպես անել, որ պետական դոտացիաների մեծ մասը չտրվի մայրաքաղաքին, որն իր զարգացման մակարդակով շատ առաջ է՝ հատկապես սահմանային համայնքերից: Սա ոչ թե դեմ է Երևանի զարգացմանը, այլ սա հանուն տարածքային համաչափ զարգացման լոբինգ է, ինչի հետ կապված մեր ձայնը տեղ չի հասել: Այսինքն մենք ամեն ինչ արել ենք, որ փոփոխություն կատարվի:

Երկու տարի է՝ Տարածքային կառավարման նախարարությունը խոսք է տվել, որ խորհրդարան պետք է բերի դոտացիաների համակարգը փոխելու մասին օրենքը: Այսօրվա եղած համակարգը գիտե՞ք ինչպես է գործում՝ որտեղ շատ մարդ կա, էնտեղ շատ փող է տրվում: Պարզ է չէ՞, որ սահմանային համայնքերը գնալով դատարկվում են, մարդիկ արտագաղթում են: Գնում են Երևան կամ մեծ քաղաքներ, կամ  Հայաստանից գնում են ընդհանրապես: Կառավարությունն էլ ասում է՝ դե էդ համայնքերում քիչ մարդ կա, էլի քիչ փող տանք: Էս մոտեցումներով հնարավոր չէ սահմանային համայնքերը զարգացնել: Պետք է հակառակը արվի․ որտեղ քիչ մարդ կա, պետք է այնտեղ պայմաններ ստեղծվեն, ապրելու աուրա ստեղծվի, որ մարդկանց էդ հողին կարողանան կապել և էնտեղ մնան: Այսինքն միայն  հայրենասիրությամբ, պաթոսով ելույթներով, կենացներով սահմանի վրա մարդ չես պահի: Էդտեղ 2-րդ պրոբլեմնն է առաջանում: Զինվորը, որ կանգնած է դիրքերում, պետք է զգա, որ իր թիկունքում զարգացող համայնքեր կան, և էդ հողը իմաստ ունի պահելը: Սա լուրջ խնդիր է, որը, ես կասեմ, քաղաքական համակարգի հիվանդությունների արդյունք է: Էս մարդիկ էդ տեսլականը չունեն: Իրենց հետ անհնար է դա անել:

- Սահմանային գյուղերը հայաթափելու նպատակով ադրբեջանական դիրքերից հրետակոծության տակ են պահվում Կոթի, Բարեկամավան, Բերդավան, Բաղանիս, Ոսկեվան, Դովեղ և Տավուշի սահմանային մյուս գյուղերի 1000-ավոր  հեկտարների վարելահողեր, արոտավայրեր և այգիներ: Գյուղացիները ծայրահեղ աղքատության մեջ են ապրում, որոհետև իրենց հողերը չեն կարողանում մշակել: Ի՞նչ  կառաջարկեիք՝ այդ գյուղացիներին աջակցելու համար:                      

- Ես ժամանակին քննադատական ելույթով հանդես եկա, երբ ինչ-որ դրամահավաք էր իրականացվում պատ կառուցելու համար, որ դպրոցի վրա չկրակեն: Դա ոչ թե պետությունն էր անում, այլ  դրամահավաքով էին անում: Պետք է նայենք Իսրայելի փորձը՝ ինչ ձևով են պաշտպանում իրենց բնակչությանը, ինչ մեթոդներ են կիրառում: Էստեղ էդ պետական մոտեցումը չկա: Պետությունը նման իրավիճակներում ասում է՝ մենք փող չունենք, դրամահավաքներ արեք: Ես կարծում եմ՝ մեր պետականության համար վնասաբեր և վիրավորական բան է, երբ  ֆիզիկական անձինք պետական գործառույթ են վերցնում իրենց վրա ու անում: Պետությունն էլ էդ ընթացքում պադավատներ է առնում, գերատեսչություններ է ուռճացնում, ինչ մասին կոկորդներս պատռվեց՝ էնքան ասել ենք:

Թե՛ սահմանում, թե՛ մյուս բնակավայրերում ապրող մարդիկ պետք է մի բան լավ հասկական․ եթե ուզում են երկրում փոփոխություն լինի, երկրում իրականացվող քաղաքականությունը փոխվի, պետք է ճիշտ ընտրություն կատարեն: Այսինքն, էդպես չի ստացվի, երբ դու ընտրություններին գնաս, անընդհատ ընտրես Հանրապետական կուսակցությանը, հետո բողոքես, որ երկիրը դատարկվում է: Սա դրա հետևանքն է: Ես ուրիշ ձև չեմ կարող ասել, ուրիշ բան չկա, որ հետը կապենք, դրա հետ է ուղղակիորեն կապված:

- Սահմանային գյուղերի մեծ մասը անգամ իրենց տնամերձերը մշակելու ոռոգման ջուր չունեն:

- Գիտեմ, մենակ դա չէ: Հիմա էնտեղ ոռոգման ջուր չկա: Լավ է՝ էս տարի չեն ուզում անեն, հիշեք անցյալ և նախանցյալ տարիների Էրեբունի-Երևան տոնը: Ես քննադատում էի, ասենք երկնքում պայթեցված սալյուտների գնով կարելի էր մի քանի ընտանիքների տնակներից հանել՝ տուն տալ, մի գյուղում ջրագիծ քաշել: Այս մոտեցումը կա: Պետական  քաղաքականությունը չկա: Մարդիկ Երևանում կտրված ապրում են, աշխարհին նայում են իրենց կաբինետների պատուհաններից և մտածում են, որ ամեն ինչ նորմալ է,  բոլորը երջանիկ են և առողջ: Բայց էտենց չէ: Մինչև մեր ժողովուրդը փոփոխություն չկատարի  կառավարման համակարգի մեջ, սահմանային գյուղերի նկատմամբ անուշադրությունը շարունակվելու է:

- Սահմանային գյուղերի որոշ գյուղապետեր մեզ հետ զրուցելիս իրենց հուսադրում էին, որ ապրիլյան քառօրյա պատերազմից կառավարությունը դասեր է առել:

- Ես դա չեմ տեսնում: Ինչ էլ նրանց կողմից ասվում է, նախընտրական բնույթ է կրում: Կոռուպցիայի դեմ պայքար, բան․ դրանք բոլորը նախընտրական բնույթ են կրում: Ես հույս չեմ կապում, որ այս իշխանությունները ինչ-որ բան անելու են և ինչ-որ բան փոխվելու է:

- Հիմա հանրության կողմից շրջանառվում է երկրի օլիգարխների՝ պետության և ժողովրդից թալանած գումարները բանակին ու ժողովրդին հետ վերադարձնելու պահանջը: Հնարավոր համարու՞մ եք:

- Ո՞վ պետք է հետ վերցնի: Վերցնողը էդ համակարգի մասն է կազմում: Համակարգի մի մասը մյուս մասին ո՞նց կարող է հարցնել, թե էս բանը ինչու եք արել: Եթե ես անարդար եմ, ես չեմ կարող անարդարության հարց բարձրացնել: Արդարը կարող է անարդարի առաջ նման հարց դնել: Էդ կոչերը կան: Բայց ո՞վ պետք է անի: Ումի՞ց եք պահանջում, որ անի: Էս համակարգը ինքն իր մեջ չի կարող բան փոխել:

- Այսուհանդերձ, ստեղծված վիճակի ելքը ո՞րն եք համարում:

- Ելքը  ընտրությունների միջոցով փոփոխությունների մեջ է, եթե ոչ ամբողջական, ապա գոնե քաղաքական բալանսավորման միջոցով: Էսօր Հայաստանի քաղաքական համակարգը դիզբալանսի մեջ է: Սպասվող ընտրություններին հնարավորություն կա բալանսի բերել համակարգը: Եթե դա մենք չարեցինք, ես չգիտեմ, շատ վատ հետևանքներ կունենանք:

- Ինչպե՞ս եք գնահատում ապրիլյան քառօրյա պատերազմում Հայաստանի ձեռքբերումները։

- Գիտեք, բավականին փուչիկներ պայթեցին․ դա, կարծում եմ, ձեռքբերում է: Հայտնի դարձավ, որ երկար տարիներ մարդկանց խափել և ստով սնել են: Օրինակ, կար սուտ, որ մարդիկ հարկերը չեն վճարում, որ զենք առնեն: Տանկեր են առնում: Պարզվեց՝ դա սուտ է և լկտի սուտ: Էն, որ մեր բանակը ցույց տվեց, որ ամենայն բարձրության վրա է, կարող է կանխել ցանկացած ցեղասպանություն և երևի միակ կայացած պետական ինստիտուտն է, դա ևս մեկ անգամ արձանագրվեց: Բայց դրա շարունակությունը, փոփոխություններ անելու հույսը, այն էներգետիկան, որ ձևավորված է՝ ես տեսնում եմ, որ մենք շանսը կորցնում ենք: Ձեռքբերումներ, այո, ունեցանք, շատ թանկ գնով: Բայց  դա պետք է կապիտալիզացնել, ինչը ես չեմ տեսնում էս համակարգում: 


Գլխավոր էջ



Մեկնաբանություններ (2)
1. whistleblower16:32 - 16 մայիսի, 2016
Զինվորին հանգիստ թող, նա գիտե ինչ զգա կամ մտածի, երբ համարյա անզեն դուրս է եկել արդի ռազմատեխնիկայի դեմ... դուք ձեր անունից խոսեք, ինչ եք արել ու անում այդ նույն զինվորի, նրա ծնողների, շարքային քաղաքացիների նորմալ կյանքի պայմանների ապահովման համար... գնացեք ձեր ավգյան ախոռները մաքրեք
2. Գուրգեն23:00 - 16 մայիսի, 2016
Լավ կլիներ, իհարկե, որ քո անունից խոսեիր whistleblower, բայց ամեն դեպքում ասեմ, որ թացը չորի հետ չխառնես ու հասկանաս ում ինչում ես մեղադրում ու ախոռների հետ խառնում: Էդմոն Մարուքյան պատգամավորի գործունեությանն ու կենսագրությանը ծանոթացիր, հետո հետևություններ արա ու նորից մտածիր, թե արդյոք տեղին էր քոմենթդ... ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Էդմոն Մարուքյանի պաշտոնական կայք` http://edmonmarukyan.com/
Մեկնաբանել
Շնորհակալություն մեկնաբանելու համար: Ձեր մեկնաբանությունը պետք է հաստատվի խմբագրության կողմից:

Լատինատառ հայերենով գրված մեկնաբանությունները չեն հրապարակվի խմբագրության կողմից։

Լրահոս

Բոլոր նորությունները

Արխիվ