Հինգշաբթի, մայիսի 24, 2012
Հատուկ թեմա » Ակնարկ

Փոշոտ մոտոցիկլետ, խանդավառ աչքեր ու ճանապարհներ․ 10 տարվա պատմություն

20:36 | 22 մայիսի, 2012
Մարդիկ զարմացած նայում են լուսանկարները, մի քանի մետաղադրամ հատկացնում եւ ուսերը թոթվելով՝ հեռանում։ Ինձ նմաններն էլ թաքուն որոշում են կայացնում՝ մոտոցիկլետ գնել ու մեկնել։

Է՜, ա'յ մարդ, աշխարհի բոլոր ճապոնացիների քթերն իրար կպցնեն, քթիդ չի հասնի

17:50 | 27 ապրիլի, 2012
Մեր Բախշի նախապապի որդիներս ու թոռներս համարում ենք, որ նա ծնվել է 1870 թ-ին Լենինի հետ և մահացել 1977-ին: Այսինքն ապրել է մոտավորապես 107 տարի:

Իմ ընկեր Զավենը, կամ մի խոշտանգված ճակատագրի պատմություն

19:04 | 18 ապրիլի, 2012
Որ մտքիս դնեմ, հարյուր տարի կապրեմ, ու անգամ էդ ժամանակ ականջներիս մեջ շարունակելու է հնչել Զավենի աղեկտուր ձայնը: «Վանո, ինձ ստեղից տար, սա գժանոց ա, ես ստեղ հինչ անեմ»,- մղկտում էր Զավենը, երբ Սևանի հոգեբուժարանի բակում հերթական այցից հետո հրաժեշտ էինք տալիս նրան:

«Եղնիկների» գնդացրորդը. հայրենիքը նրան զրկել է կրթությունից (վիդեո)

19:52 | 16 մարտի, 2012
«Եղնիկների» դիրքերից մեկում ծանոթացա Տիգրան Վարդանյանի հետ: Նա պատմեց, որ երրորդ դասարանից իրեն տնօրենը դպրոցից հեռացրել է: Ես չէի հավատում, նորից եմ հարցնում՝ բայց ի՞նչ ես արել, որ տնօրենը հեռացրել է: Ասում է` չար երեխա եմ եղել: Բայց երրորդ դասարանում բոլորն էլ չար են, ի՞նչ պետք է արած լիներ Տիգրանը:

«Իմանամ` դուրսը չտենք մնալ». բազմազավակ ընտանիքը սահմանին (վիդեո)

10:03 | 30 դեկտեմբերի, 2011
Տունը, որտեղ բնակվում է Կարեն և Սուսան Մադաթյանների յոթ հոգանոց ընտանիքը, ադրբեջանցիների դիրքերից չի երևում, բայց նրանք ապրում են սահմանի բոլոր տագնապները։ «Լինում են, ամեն օր էլ կրակոցներ լինում են,-ասում է Կարենը,-ուղղակի մեր տեղը փոս ա, գյուլեքը գալիս, մեր վրովն են անց կենում»։

Գերության 22 ամիսներ. Ադրբեջանից վերադարձած գերին` փշալարերից այն կողմում ապրած սարսափների մասին (վիդեո)

23:40 | 29 դեկտեմբերի, 2011
22 ամիս չոր տախտակները` որպես անկողին, աղոթքները` չմարող հույս: Հեռու մշուշներում` 5 ամսական որդին, հարևանությամբ` մկները, մետաղի չմարող ձայնն ու ստորացումները:

Կյանքն ինչպես մարաթոն (վիդեո)

23:02 | 29 դեկտեմբերի, 2011
«Երեք տարի ստիպված եմ եղել հարևան գյուղի դպրոցը հաճախել: Ամեն օր մենակ 7 կմ ճանապարհ էի գնում ու գալիս: Այդ ժամանակ էլ որոշեցի սպորտով զբաղվել: Ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչը խորհուրդ տվեց վազել:

Փլված տանն անչափահասներ են մեծանում (վիդեո)

14:30 | 29 դեկտեմբերի, 2011
Սոցիալապես անապահով ընտանիքը տեղ չունի գնալու, իսկ իրենց տունը նորոգելու, ավելի ճիշտ՝ վերականգնելու համար էլ գումար չկա:

«Ես երջանիկ մարդ եմ` հայրենիքի համար ութ զինվոր եմ մեծացնում»,-ասում է 9 զավակների հայր, գորիսեցի Արմենը (վիդեո)

13:23 | 29 դեկտեմբերի, 2011
Ժողովրդի մեջ ընդունված բարեմաղթանք է` «Յոթը որդով սեղան նստես»: Գորիսում մի ընտանիք կա, որտեղ ոչ թե 7, այլ 8 որդով են սեղան նստում, ու 8 եղբայրների միակ քույրիկն էլ մայրիկի հետ սեղան է գցում…

Մարիամախոտ Թեղուտի Սուխուդյան (վիդեո)

15:20 | 28 դեկտեմբերի, 2011
Ֆոտոպատմությունը փոքրիկ ակնարկ է բնապահպանական շարժման ակտիվիստ Մարիամ Սուխուդյանի մասին:

Լիլիթին պետք է փրկենք (տեսանյութ)

18:55 | 26 նոյեմբերի, 2011
Լիլիթը սկսեց արտասվել, երբ հարցրեցի ընկերուհիների մասին: Նրա հետ դասարանում ոչ ոք չէր ուզում ընկերություն անել: Նրա կողքին ոչ ոք չէր ուզում նստել:

«Երբ ղողանջեն եկեղեցու զանգերը, հիշեք, որ Լիլիթն է օգնության խնդրանքով ձեզ ձեռք մեկնել»

16:23 | 24 նոյեմբերի, 2011
Լիլիթն այս տարի պետք է սովորեր 5-րդ դասարանում, սակայն մնացել է նույն դասարանում եւ այժմ 4-րդ դասարանի աշակերտուհի է: Աղջիկը փոքր-ինչ ուրախ է, որ նույն դասարանում մնալով` փոխել է դասարանը եւ ընկերներին, քանի որ համադասարանցիները նրան ծաղրել են եւ ընկերություն չեն արել:

Ամերիկացի կամավորի համար անսովոր է, որ բոլորը ճանաչում են միմյանց և գիտեն «ով ում բարեկամն է»

10:56 | 23 նոյեմբերի, 2011
Կամավորության դիմումի մեջ Լինդենները միայն նշել էին նախընտրելի տարածաշրջանը՝ Արևելյան Եվրոպա՝ առանց կոնկրետ երկրի անվան։ Սակայն Ֆրեդի խոսքերով՝ նրանք ցանկանում էին, որ իրենց ուղարկեին հատկապես Հայաստան։ Նախկինում երբեք չէին եղել Հայաստանում, բայց շատ էին լսել ու կարդացել Հայաստանի պատմության, մշակույթի մասին։ Բացի այդ՝ ունեին մի քանի հայ ընկերներ և հետաքրքրված էին Հայաստանը տեսնելով։

«Եթե մաման չի ձևում ու թխում, այդ օրը հացը լավ չի վաճառվում»

17:43 | 17 նոյեմբերի, 2011
«Սոնիկս մեկ տարեկան էր: Երբ խաղում էի հետը, ձայնիս արձագանքում էր, թոթովում: Մի օր ականջները բորոբոքվել էին: Մայրը հարևաններից լսել էր, որ տաք ձեթն օգնում է: Ես ու մայրս ասացինք, որ ձեթը երեխայի ականջները չլցնի: Չլսեց,- պատմում է 56-ամյա Սոնյա Հովսեփյանի հորաքույր՝ 70-ամյա Մարջիկ Հովսեփյանն ու շարունակում,- մի քանի օր անց նկատեցինք, որ երեխան ձայներին չի արձագանքում, ձայն չի հանում: Պարզվեց՝ ձայնալարերն ու լսողությունը վնասվել է»:

Ցած է նետվել դպրոցի երկրորդ հարկից ու վնասել միայն ձեռքը

18:27 | 9 նոյեմբերի, 2011
Նորապատ գյուղում վերջին մեկ ամսվա խոսակցության գլխավոր թեման 16 ամյա Ազատ Աղամյանի` դպրոցի երկրորդ հարկի պատուհանից կատարած թռիչքն է: Սեպտեմբերի 27-ին Ազատի ուսուցիչներից մեկը բարկացել է տղայի վրա, նա էլ նկատելով դպրոցի տնօրենին` որոշել է պատուհանից ցատկել ներքեւ:

Չնայած ամեն ինչին...

15:57 | 27 հոկտեմբերի, 2011
Դեմքի վրա տարածվող ժպիտն ի զորու չէր քողարկելու աչքերի անկյուններում ծվարած թախիծը: Խորենը չէր փոխվել, պարզապես բոյ էր քաշել ու մեծացել:

«Նրանք չեն հասկանում «Կռունկը», բայց երաժշտության բյուրեղյա բեկորները թափանցում են նրանց հոգին»

16:21 | 1 հոկտեմբերի, 2011
«Հայաստանի համար բարդ ժամանակներ էին: Սովի ու քաղցի, աղքատության կողքին դժվար էր ժամանակ գտնել արվեստով զբաղվելու համար: Ջութակս մնաց մի անկյունում կախված, լքված ու միայնակ... Բարդ էր երաժշտի համար Մարտունու անտառներից ցախ հավաքելն ու ծառեր կտրելը: Հոգում էի մեր ընտանիքի ձմեռային հոգսերը»,- պատմում է ջութակահար Վարդան Մարկոսը:

20 տարի անկողնուն գամված Լուսինեն միշտ ինչ-որ դրական բան է փնտրում ու գտնում

11:46 | 31 մայիսի, 2011
37-ամյա Լուսինե Ավագյանը մոտ 20 տարի է` չի կարողանում քայլել: Նա դեռ մեկ տարեկան էլ չէր, երբ բուժքույրը սխալ ներարկում արեց, ինչի հետեւանքով Լուսինեն սկսեց դժվարությամբ քայլել:

Հատվածներ հիշողության օրագրից

11:50 | 10 մայիսի, 2011
Կիրգիզ գրող Չ. Այթմատովը մի առիթով ասել է. «Կարելի է խլել հողը, կարելի է խլել հարստությունը, կարելի է խլել նաեւ կյանքը, բայց ո՞վ է հնարել, ո՞վ է համարձակվել մահափորձ կատարել մարդու հիշողության դեմ... Մի՞թե առանց այդ էլ քիչ չարիք կա աշխարհիս երեսին...»:

Վերադարձ «ադրբեջանական դժոխքից»

13:55 | 5 մայիսի, 2011
Այս տարվա մարտի 17-ին Տավուշի մարզի Հաղարծին գյուղի 32-ամյա բնակիչ Արթուր Բադալյանը փոխանակվել է մի ադրբեջանցու հետ: Նրա անհետանալուց հետո հարազատները երկար ժամանակ ոչինչ չգիտեին Արթուրի ճակատագրի մասին, ավելի քան մեկ տարի անց նա Կարմիր խաչի միջոցով ադրբեջանական գերությունից հարազատներին երկու նամակ է ուղարկել:

ըստ ամսաթվի
ավելին
Տարածաշրջաններ

    Լրահոս

    Բոլոր նորությունները

    Արխիվ

    Հարցում
    Ու՞մ կցանկանայիք տեսնել գալիք ԱԺ-ի նախագահի պաշտոնում:
    Տիգրան Սարգսյան
    Վարդան Օսկանյան
    Լեւոն Տեր-Պետրոսյան
    Վահան Հովհաննիսյան
    Րաֆֆի Հովհաննիսյան
    Արթուր Բաղդասարյան
    Նշվածներից ոչ մեկին
    Свадебные платья
    Рейтинг сайтов. Продажа свадебных и вечерних платьев.
    ital-rus-service.com
    Видеонаблюдение
    Перечень проектов. Схема подключения.
    yota77.ru
    Парик
    Полнотекстовые версии новых номеров, новостная лента. Парики и прически.
    pari4ok.ru
      Պատրաստված է՝

    Մեր մասին

    Հասցե՝ Հայաստանի Հանրապետություն,
    Երեւան-0010, Բուզանդի 1/3, 8-րդ հարկ
    Հեռ.՝ +374 10 563363
    Էլ-փոստ՝ info@hetq.am

    Մեջբերումներ անելիս հղումը «Հետքին» պարտադիր է:
    © 2012 Հետք online: Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են:
    Աջակցեք «Հետքին»