Հետաքրքիր մարդիք են այս բնապահպանները: Շատ հեշտորեն մեղադրում են Տարոն Մարգարյանին Մաշտոցի այգին կառուցապատելու համար,սակայն ժամանակին ,երբ Աբովյան պողոտան իբր երկարատև վարձակալության էր տրամադրվում (սակայն իրականում վաճառվում էր) ներկայիս խանութատերերին, ոչ ոք չէր խոսում և բողոքի ձայն չէր բարձրացնում: Ինչ է կույր էիք այն ժամանակ, թէ “դուխներդ” չէր բավականացնում Բեգլարյան Գագոի դեմ խոսեիք: Իսկ հիմա երբ ,ինչ որ փոխադարձ ընդունելի ելք է գտնվել Աբովյան փողոցը բեռնաթափելու համար, մեր վայ բնապահպանները չգիտես որտեղից եկած հրահանգով ակտիվացել են: Իսկ գիտեք թէ ում են պատկանում այդ, այսպես կոչված, "բուտիկները": Գիտեք ովքեր են "Մետելիցա"-ի տերերը: Երկու տերերից մեկը նախագահի գործերի կատավարիչն է -Վարուժան Գրիգորյանը, իսկ մյուսը Գեներալ Լևոն Կարապետյանի որդի, մեկ այլ գեներալ Միքաել Գրիգորյանի փեսա - Արսեն Կարապետյանը: Դե ասեք այսքանից հետո ինչպես կարող է Տարոն Մարգարյանը մերժել "Մետելիցան" ընդլայնելու ցանկությանը: Դուք լինեիք կարող էիք մերժել ? Եթե դուխներտ այդքան հերիքում է գնացեք նախագահականի կամ գեներալների դեմ խոսեք:

Այս որոշումները կայացնելիս կատարվել է արդյո՞ք ծախսերի և օգուտների վերլուծություն-բոլոր ներգավված մարդկանց աշխատաժամանակը (բնապահպաններ, ակտիվիստներ, ոստիկաններ, պետպաշտոնյաներ, շինարարներ+ շինանյութ, նախկին կրպակների տեղահանման, նորերի տեղակայման ծախսեր, դատապարտված ծառեր, հեռախոսազանգեր, տաքսիներ, մարդկանց նյարդեր ու հազար ու մի բան), ինչով են առաջնորդվում այդ որոշումները կայացնելիս- բնականաբար ՈՉ ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՇԱՀՈՎ; ի վերջո ինչ պետք է վաճառվեն այդ կրպակներում, որ հնարավոր չէ ձեռք բերել այլ խանութներից: Քաղաքական կամք է պետք քաղաքական որոշումներ կայացնելու համար: Պետք է կրպակատերերը գիտակցաբար տեղի տան. ի վերջո ըստ լրատվամիջոցների, բոլորն էլ երկրում բավականին նշանակալի կշիռ ունեցող անհատներ են: