Sunday, 23 September

Prison Notebook: “Every day I go to the Slavonic University and the Hetq office”



By Mher Yenokyan

For the past year Mher Yenokyan, who has served 19 years of a life sentence, has been writing a weekly article for Hetq from his cell at the Nubarashen Penitentiary.

In the 1990s, when there was no link with the living and when I went to sleep hungry, I would picture how I and the family would leave the city for the country

I pictured, in detail, how we would grill meats and veggies in the bosom of nature. Recollecting the flavors and smells, I would fall into a deep sleep just like Gikor. But deep within my soul, my aim was to struggle like Gavrosh. The struggle would begin with each new day - physical exercise, reading and creating.

You might say that I have been living a lie for the past 19 years, an imaginary life, but I’d say that it’s due to imagining and being with You, in my thoughts, that has kept me going in this physical prison.

Today as well, in my mind, I awake every day and paint a picture of me going to the Slavonic University for classes. I picture the university building, the classroom, the teachers, and speak to my classmates, in my mind, who are twenty years younger than me. Around three o’clock, I picture myself at the Hetq office, my place of work. I know that it is located near the Vernisage market. I even picture where I sit. I select a computer near a large window so that freedom is close by. I begin to write my article.

Perhaps I am one of the rare individuals in Armenia and elsewhere that has never seen his university or office, has never seen his law faculty classmates, and has never seen his colleagues at Hetq. It is only by an inexplicable strength that I can pass through the iron bars and daily visit the world of the living.

It is only due to concerned individuals that I can learn and work at the same time locked away in the round cemetery known as the Nubarashen Penitentiary. I don’t know if there is another instance in any other country of a person sentenced to life who works as a reporter and studies at university at the same time – the law faculty. I praise God that I am able to pay my tuition with my salary.

I do not know if the staff at Hetq realizes the exceptional opportunity they have granted me to work, to dialog with people, and to inform them about the house of death that is Armenian “justice”.

It was truly a revolutionary proposal that I received from Hetq Chief Editor Edik Baghdasaryan to works as the paper’s correspondent in prison and to get paid for my weekly articles. Up till then, I could never even dream about working. The Hetq editorial board did what the government hasn’t done for twenty years – give a prisoner a job.

Because of Hetq, citizens have learnt that there are innocent people in our prisons; victims of judicial mistakes. They have understood the timeliness of the old Armenian adage, “The Lord takes the master and the wolves, the waif.” Citizens were convinced that constant struggle could bring the desired result.

Every week I receive a news summary of the local press, read Hetq articles and comments left by readers to my articles. There are names that pop up frequently. They wish me well and a speedy release to freedom. I wish to thank each and every one of you.

A few days ago a prison staffer showed me a letter. On the envelope was written “Central Depository Ltd of Armenia”. Below was my name, Mher Yenokyan.

The letter informed me that pension payments were to be withheld from my salary while in prison. It went on to say that I could receive further information by visiting the account operator or the official website. I could also, I was informed, use any automated bank machine. I could only laugh while reading this.

I cannot visit the account operator and prisoners are not permitted use of the internet. Nor can we use an automated bank machine. So how can prisoners serving life sentences manage their pensions?

It isn’t enough that the justice system has wrongly sentenced me to life, for which I have already been stripped of 19 years. Now, it wants to get its hands in my pockets and show that it’s concerned with ensuring me a comfortable old age.

By nature, I am an optimistic and happy person. I never dwell on the negative. Even in the worst of situations I can find a bright spot, however tiny, and magnify it.

Every day, I set about to bring my day of return closer yet. I clearly picture myself walking to the Slavonic University and the Hetq office.

Thus, I ask that you reserve a spot for me near the window. I long for the sun’s light and warmth, and cordial human contact.


Home page


See also

more news



Related News

... read more on "Distorted fates"
Comments (9)
1. Nvard15:22 - 10 April, 2015
դու անպայման կստանաս այդքան սպասված ազատությունդ
2. ՍԻՐԱՆ18:39 - 10 April, 2015
ՍԻՐԵԼԻ ՄՀԵՐ: ՍԻՐԵԼԻ ՈՐՈՎՀԵՏԵՎ ԴՈՒՔ ԿԱՐՈՂԱՆՈՒՄ ԵՔ ՍԵՐ ՏԱԼ ԱՅՆ ՄԱՐԴԿԱՆՑ ՈՎՔԵՐ ՈՒՆԵՆ ԴՐԱ ԿԱՐԻՔԸ: ԻՄ ՀԱՄԱՐ ԴՈՒՔ ՍԻՐՈ, ՀԱՎԱՏԻ, ՀԶՈՐՈՒԹՅԱՆ ԽՈՐՀՐԴԱՆԻՇ ԵՔ: ԻՆՉ-ԻՆՉ ՊԱՏՃԱՌՆԵՐՈՎ ԵՐԲԵՄՆ ԻՆԿՃՎՈՒՄ ԵՄ ԵՎ ՓԱԿՎՈՒՄ ԻՆՔՍ ԻՄ ՄԵՋ: ՕԳՆՈՒՄ Է ԻՆՁ ՁԵՐ ԼԱՎԱՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆԸ: ԱՂՈԹՈՒՄ ԵՄ ՁԵՐ ՀԱՄԱՐ: ՀԱՎԱՏՈՒՄ ԵՄ ՄՈՏ ԱՊԱԳԱՅՈՒՄ ԴՈՒՔ ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆ ԿՎԱՅԵԼԵՔ: ՀԱՐԳԱՆՔՆԵՐՈՎ Ս.Ս.
3. Հասմիկ Այվազյան10:15 - 11 April, 2015
Մհեր ջան, կարելի է միայն ենթադրել, որ այդ «ԲԲԸ»ն նույնպես համոզված է, որ ազատությունդ մոտ է: Իսկ ընդհանուր առմամբ՝ մեր երկիրը, մասնավորապես արդարադատությունը, ոտքից գլուխ զավեշտ է: Մեր Հայաստանցիներին միայն հումորի մեծ զգացումն է փրկում:
4. Գևորգ17:14 - 11 April, 2015
«Հետքի» շնորհիվ քաղաքացիները իմացան, որ մեր բանտերում կան նաև անմեղ մարդիկ, կան դատական սխալի զոհեր: - Սա շատ ճիշտ է։ Իմ օրինակով ասեմ, որ մինչև հիմա կարծել եմ, որ եթե մարդուն ցմահ են տվել, ուրեմն վերջ, ուրեմն նա մեղավոր է, ո՞նց կարելի է անմեղ մարդուն բանտ գցել։ Բայց մեկ տարի է հետևում եմ Հետքի գրածներին ու իրավաբան չլինելով տեսնում, որ տո հենց շատ ալվ էլ բանտերում, այն էլ մրե երկրի նման մի երկրում, կարող են հայտնվել անմեղ մարդիկ։ Այս մեկ տարում քանի անմեղ մարդու ձերբակալեցի,ն դա էլ հո մեր աչքերով տեսանք, իսկ քանի մեղավոր մարդու մեղք պարտակեցին, մոռացան։ Դե մեղավորը Մհեր Ենոքյանն է, որ Լիսկայի կամ Յուրի Վարդանյանի նման պապա չունի։
5. ՀԱՅՈՒՀԻ21:51 - 11 April, 2015
Մհեր, տղաս, սիրտս մղկտում է քեզ համար, 19 տարի է բանտում ես, շատ դաժան է, հուսանք մեր Վեհափառը կմիջնորդի և մի ճար կլինի, հո այսպես չի կարող շարունակվել, հույսդ չկտրես, մենք քո թիկունքին ենք
6. ofelya23:42 - 11 April, 2015
Բարի երեկո Մհեր Ենոքյան,տիեզերքի չափ համբերություն ունեցող տղա ջան,լավ է, որ այդ փոքրիկ,հնարավորությունը քեզ տվել է ը.ԱՍՏՎԱԾ քո և քո ընթերցողների աղոթքը կլսի ու քեզ համար երանելի մի դուռ կբացի:Ինչ արդարադատության մասին է խոսքը?Գուցե գութ առաջանա համապատասխան օղակներում աշխատող մարդկանց մեջ և քեզ պարգևեն քո երազած ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆԸ....Եթե շատ մարդիկ են ցանկանում, որ դու ազատ լինես, ուրեմն ԱՍՏՎԱԾ կշնորհի այդ ազատությունը...Քեզ առողջություն ու էլի համբերություն....
7. Mariam19:23 - 13 April, 2015
Էէէէ, հարգելի Օֆելյա, ուր էր թե գութ ունենային մեր իշխանությունները, ցեղասպանության 100ամյակ են իբր նշում, բայց սեփական ժողովրդին իրենք են ցեղասպանության ենթարկում դանդաղ մահով, պոչամբարներով, ֆոլաթթվով ալյուրով, ձերբակալություններով, արտագաղթով... որ մեկն ասենք, արդարադատությունը մնաց մի մեծ երազանքշարքաիյն հայաստանցու համար, ճիշտ է ասում այս պայծառ երիտասարդը՝ տերովին տերն է տարել, անտերին գայլն է կերել։
8. Հասմիկ18:16 - 14 April, 2015
Հարգելի հետք, ինձ ով՞ կբացատրի, ՀՀ նախագահը միայն կարող է ներում շնորհել ու գործեր վերաբացել, թե՞ դատախազություն ու մյուս օղակների ձեռքին էլ մի բան կա։ Կոնկրետ ու՞մ դիմենք, օդի մեջ ասում ենք՝ արդարադատություն չկա, բայց ի՞նչ անենք, որ էս ու մյուս տղաների հարցին ընթացք տրվի
9. gayush1979@mail.ru20:20 - 10 October, 2015
հարգելի հետքի խմբագրություն, մասնավորապես հարգարժան՛ ԶԱՐՈՒՀԻ. մշտապես հետեում ենք - ՁԵՐ. նախադեպը չունեցող աշխատելաոճին, ե հուսով սպասում ենք ե ՍՈՂՈՄՈՆԻ ե ՄՀԵՐԻՆ ու նմանատիպ ազատազրկվածներ ..... տեղը զիջելով իրական տերերին ավետիսյան ասլանի որդիներ մարդասպան նարեկին ու հովհանեսին հուսանք արարություն կհախթանակի
Leave a comment
Thank you for your comment. Your comment must be confirmed by the administration.

Latest news

All news

Archive