HY RU EN
Asset 3

Բեռնվում է ...

Էջի վերջ Այլ էջեր չկան բեռնելու համար

Որոնման արդյունքում ոչինչ չի գտնվել

Զառ գյուղի բնակիչը հող գնելու համար վարկեր է վերցրել, իսկ դատարանը նրանից խլել է հողը և տվել իրավապահ համակարգի նախկին աշխատակցին

Կոտայքի մարզի Զառ գյուղի բնակիչ Գեղամ Մելքոնյանը 2015թ.-ից իրավապահ մարմինների դռներն է թակում: Նա բանկերից վարկեր է վերցրել, համագյուղացուց հողամաս է գնել, բայց պարզվել է, որ այդ հողամասն այլ շահագործող ունի, որը դատարանի միջոցով տիրացել է Գեղամի ձեռք բերած և իր անվամբ սեփականության իրավունքը գրանցած հողին: Գեղամն այդ պատճառով ավելի քան 8 բանկերում և վարկային կազմակերպություններում վարկեր է կուտակել: Գեղամը գրավի առարկա գյուղի տունը ևս կորցնելու ճանապարհին է:

Գեղամ Մելքոնյանը իր համագյուղացի Արարատ Հարությունյանի հետ 2015թ. ապրիլի 24-ին առքուվաճառքի պայմանագիր է կնքել և ձեռք բերել 3,6 հա գյուղնշանակության հողատարածք՝ 3 հա վարելահող և 0,6 հա խոտհարք: Կնքված պայմանագրի հիման վրա գրանցվել է իր սեփականության իրավունքն այդ հողակտորների նկատմամբ: Հողի սեփականատիրոջը 3000 ԱՄՆ դոլար վճարելու համար «Ֆինքա» վարկային կազմակերպությունից և «Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ բանկ»-ից վարկեր է վերցրել: Նաև խոստացել է իր «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան տալ:

«Մինչև առնելս, գնացի գյուղապետի մոտ, ասի՝ էս հողերը էս երեխուց ուզում եմ առնել, հո վարկի-գրավի տակ չէ, որ վերցնեմ, ասաց՝ չէ: Աբովյանի Կադաստր էլ գնացի, հարցրի՝ հոմ էս հողերը գրավի տակ չեն, ասին՝ հայրիկ ջան, մաքուր հողեր են: Գնացել հողը չափել եմ, նայել եմ, նոր վերցրել, բարձրացանք նոտարը հաստատավ»,- պատմում է Գեղամ Մելքոնյանը:

Գործարքներից հետո՝ գարնանացանին, երբ արդեն պատրաստվել է վարել և ցանքս անել, պարզել է, որ իր գնած հողակտորն արդեն մշակված է: Նույն գյուղի բնակիչ Լևուշ Հովհաննիսյանն արդեն կատարել է գարնանացանի աշխատանքները:

«Հովհաննիսյան Լևուշը քրեականի աշխատող է, արդեն թոշակի է անցել: Մի գյուղացի ենք, գնացի մոտեցա, ասի՝ պրն. Հովհաննիսյան, ինչի եք ցանել իմ հողերը, ինձ ասում է՝ դու դեռ պուճուր ես, որ էս հողերը գնես, տղա ջան, ինքն էլ ինձնից 8 ամիս է մեծ: Ասեց՝ էդ հողերը բացառվում է քեզ տամ: Մթամ երկու տարով վերցրել է, 12 տարի ցանել է, հողի հարկն էլ չի տվել»,- պատմում է Գեղամ Մելքոնյանը:

Լևուշ Հովհաննիսյանը Գեղամ Մելքոնյանին ասել է, որ տերերը վաղուց են այդ հողն իրեն տվել, որովհետև վերջինիս որդին իր տնից թանկարժեք զարդեր է գողացել՝ ժամացույց և մատանի, և այդ հողը որպես փոխհատուցում է իրեն տրվել: Գեղամ Մելքոնյանը հայտնվել է անելանելի վիճակում: Նա 2015թ. մայիսին դիմել է դատարան՝ ընդդեմ Լևուշ Հովհաննիսյանի: Գեղամ Մելքոնյանը դատարանին խնդրել է Լևուշ Հովհաննիսյանին վտարել իրեն սեփականության իրավունքով պատկանող հողակտորներից:

«Առաջին տարին քաղավ, տարավ, ասի՝ ջանդամ, թող տանի: Մյուս աշունն ասացին՝ Լևուշը սիլիտրա է տալիս, որ ցանի: Գնացինք դատարան, արգելանք դրեցինք, որ իմ սեփականությունն էլ չքաղի, էդ տարի ես քաղա, տարա, 2 օր անցավ՝ ասին, քեզ կանչում են ոստիկանները: Դու մի ասա՝ հաղորդագրություն է տվել, որ Գեղամ Մելքոնյանն իր 3 հա տարածքից ցորեն ու խոտ է գողացել՝ 1,5 մլն դրամի չափով: Քննիչները բացատրություն են գրում, սպառնում են, ղրգան դատախազություն: 2 միլիցա եկան, ստիպեցին հատ-հատ ցույց տալ բերքը: Ցորենն ուր է՝ տարել եմ ջրաղաց, ալյուր եմ արել, մի 2 մեշոկ էլ փոխանակել՝ պամիդոր եմ անել, բան եմ առել ուտելու համար, ելան, գնացին: Ընձի տարան-բերին, տարան-բերին, վերջը փաստաբանի հետ գնացինք դատախազություն, փաստաբանս ասաց՝ ինչ է գողացել, բա՝ Լևուշի ցորենը, բա հողերը Գեղամ Մելքոնյանինն է, Լևուշի ցորենն ի՞նչ գործ ունի Գեղամի հողում: Էդպես քրեական գործը հանին վրայիցս»,- պատմում է Գեղամ Մելքոնյանը:

Հակընդդեմ հայց է ներկայացրել նաև Լևուշ Հովհաննիսյանը: Նա մի ստացական է ներկայացրել դատարանին՝ թվագրված 11.12.02թ, որտեղ հողի սեփականատեր Արարատ Հարությունյանի հայրը՝ Գագիկ Հարությունյանը, գրել է հետևյալը. «Զառ գյուղի բնակիչ Լևուշ Պատվականի Հովհաննիսյանից վերցրել եմ 800 ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց իրեն տալիս եմ մեր ընտանիքին հասանելիք 2 (երկու) հողաբաժին բոլոր հողակտորները: Պարտավորվում եմ մեր ընտանիքի և քույրերիս համաձայնությունը գրավոր վերցնեմ և հանձնեմ նոտարական գրասենյակ: Փոշմանելու դեպքում Լևուշ Պատվականի Հովհաննիսյանից՝ բնակվող Զառ գյուղում, վերցրած 800 ԱՄՆ դոլարը վերադարձնեմ տոկոսային հարաբերությամբ, այսինքն՝ ամսական 10 տոկոսով: Ստացականիս հետ միասին ներկայացնում եմ հողի սեփականության իրավունքի պետական ակտը թիվ 037303 համարի տրված՝ 07.05.95թ.: Հողի վերաբերյալ ես ոչ ոքի հետ պարտք-պահանջ չունեմ: Այսօրվանից հողը պատկանում է Լևուշ Պատվականի Հովհաննիսյանին, բնակվող Զառ գյուղում: Պայմանավորվածության ժամանակ ներկա է եղել նաև Զառ գյուղի բնակիչ Գարիկ Արծրունի Դանիելյանը, որի համար բոլոր ներկա գտնվողներս ստորագրում ենք»:

Լևուշ Հովհաննիսյանը նշել է, որ այս ստացականը կազմելուց հետո մինչ օրս վիճելի հողակտորներին բարեխիղճ և բացահայտ կերպով ինքն է տիրապետում: Նա էլ դատարանից խնդրել է ձեռքբերման վաղեմության ուժով ճանաչել Լևուշ Հովհաննիսյանի սեփականության իրավունքը:

Արարատ Հարությունյանի ներկայացուցիչը դատարանում առարկել է Լևուշ Հարությունյանի հակընդդեմ հայցի պահանջներին՝ հայտնելով, որ Գագիկ Հարությունյանը երբևէ չի հրաժարվել իր գույքից, իր վստահորդն իմացել է, որ դա իրենց հողամասն է, որն իրենց կողմից տրվել է Լևուշ Հովհաննիսյանին՝ օգտագործման։ Այդ մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ Գագիկ Հարությունյանի կողմից վիճելի գույքի օտարման գործարք չի կնքվել։

Ինչ վերաբերում է «ստացական» վերնագրված փաստաթղթին, ապա Հարությունյանների վստահորդը նշել է՝ որքան որ իրենց հայտնի է, Գագիկ Հարությունյանի կողմից նման փաստաթուղթ երբևէ Լևուշ Հովհաննիսյանին չի տրվել, և երկրորդ, եթե նույնիսկ ընդունեն, որ նման փաստաթուղթ տրվել է, ապա այս գործով այն որևէ ապացուցողական նշանակություն ունենալ չէր կարող, քանզի դրա առկայությունը որևէ կերպ Լ Հովհաննիսյանի մոտ չէր կարող համոզմունք առաջացնել առ այն, որ ինքը գույքը տիրապետելու է օրինական հիմքերով, և, որ ինքն այդ գույքը տիրապետելու էր որպես սեփականություն:

Ներկայացուցիչը նշել է, որ ստացականի ուսումնասիրությունից նախ պարզ չէ, թե ինչ հողաբաժինների վերաբերյալ է այն գրված՝ ինչ հողեր են և ում են պատկանում, որտեղ են գտնվում և այլն: Ավելին, ստացականի բովանդակությունից հետևում է, որ Գագիկ Հարությունյանը, ով ըստ Լևուշ Հովհաննիսյանի, իրեն է տվել 2 հողաբաժին, չի հանդիսացել այդ հողամասերի միակ սեփականատերը, այլ հողամասերը պատկանել են Գագիկ Հարությունյանի ընտանիքին:

Եթե Գագիկ Հարությունյանը ցանկանար գույքը հանձնել Լևուշ Հովհաննիսյանին, ապա դրա վերաբերյալ օրենքով սահմանված կարգով կկնքեր համապատասխան գործարք։ Ստացականում հստակ նշված է, որ «պարտավորվում եմ մեր ընտանիքի և քույրերիս՝ բոլորի, համաձայնությունը գրավոր վերցնեմ և հանձնեմ նոտարական գրասենյակ»: Այսպիսով, Հարությունյանների ներկայացուցիչն ընդգծել է, որ Լևուշ Հովհաննիսյանի մոտ կարող էր համոզմունք առաջանալ, որ ինքը հողամասերը տիրապետելու է սեփական և օրինական հիմքերով միայն այն ժամանակ, երբ կլիներ հողամասի բոլոր սեփականատերերի համաձայնությունը և բոլոր համասեփականատերերի հետ ինքը կկնքեր համապատասխան, օրենքով սահմանված կարգով օտարման պայմանագրեր:

Աբովյանի դատարանը, նախագահությամբ Նելլի Գալստյանի, 2016թ. հոկտեմբերի 4-ին Գեղամ Մելքոնյանի հայցը բավարարել է և մերժել է Լևուշ Հովհաննիսյանի հակընդդեմ հայցը: Լևուշ Հովհաննիսյանը բողոքարկել է այն վերադաս ատյանում: Վերաքննիչը բեկանել է Նելլի Գալստյանի վճիռը և այդ մասով գործն ուղարկել նոր քննության:

Տարբեր ատյաններում հետ ու առաջ գնալ-գալուց և բողոքարկելուց հետո, ի վերջո, 2018թ. հոկտեմբերի 3-ին նույն՝ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Աննա Արզումանյանի, Լևուշ Հովհաննիսյանի օգտին է վճիռ կայացրել և անվավեր է ճանաչել Գեղամ Մելքոնյանի և Հարությունյանների կնքած առքուվաճառքի պայմանագիրն ու սեփականության իրավունքի գրանցումը: Լևուշ Հովհաննիսյանը դատարան վկաներ է բերել, այդ թվում՝ գյուղապետին, հողերը վար ու ցան անող տեխնիկայի սեփականատիրոջ, ովքեր ասել են, որ այդ հողը Լևուշն է մշակել: Գեղամ Մելքոնյանը բողոքարկել է դատարանի վճիռը, սակայն Վերաքննիչը նույնն է թողել նախորդ ատյանի դատական ակտը:

Այդպիսով, Գեղամ Մելքոնյանը զրկվում է ձեռք բերած հողամասից, դրա համար վճարած գումարներից: Փոխարենը վարկի մարման, փաստաբանական և այլ փաստաթղթային ծախսեր կատարելու համար նոր վարկեր է վերցնում, մեկը փակելու համար մյուս բանկից է վարկ վերցնում, և այդպիսով հայտնվում վարկային կարուսելի մեջ: Գեղամ Մելքոնյանը գրավադրել է իր կնոջ և բարեկամների ոսկյա զարդերը, որոշ վարկեր չի կարողացել փակել, ոսկին մնացել է բանկին: Նա պարտավորություններ ունի «ՎՏԲ Հայաստան բանկ»-ի և «Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ բանկ»-ի նկատմամբ:

«Քրեականի աշխատող է, տաքսի ունի, 40 հատ սեփական մեքենա ունի, մի հատ շենք է սարքել տվել «Ինեկոբանկ»-ին, ամիսը 3000 դոլար փող է ստանում, խանութ ունի: Նրա դեմը խաղ չկա»,- պատմում է Գեղամ Մելքոնյանը:

Գեղամ Մելքոնյանը թակել է պատգամավորների, պաշտոնյաների, իրավապահ բոլոր մարմինների, Մարդու իրավունքների պաշտպանի դռները: «7 բանկում վարկի մեջ եմ, ես էլ 4 շունչ եմ՝ ես ու կինս 62 տարեկան ենք, չենք աշխատում, թոշակ չենք ստանում, մի աղջիկ ու մի հատ էլ թոռնիկ ունեմ իմ խնամքի տակ: Ալիմենտ էլ չի ստանում, բաժանված է աղջիկս: Ոչ նպաստ ենք ստանում, ոչ մի կողմնակի եկամուտ: Բա էս վարկերը ո՞նց եմ փակելու: Տունս գրավի տակ է, բանկերից էլ նամակ եմ ստանում, բա էս արդարությո՞ւն է: Հիմա ոնց որ էս քո հեռախոսն է, ես ասեմ՝ քոնը չի, իմն ա»,- բորբոքվում է Գեղամ Մելքոնյանը:

Գեղամ Մելքոնյանը բողոքարկել է Վերաքննիչի որոշումը Վճռաբեկ դատարանում: Սակայն հուսահատված է՝ եթե վերադաս ատյանն էլ մերժի, զրկվելու է նաև տնից:

Արարատ Հարությունյանը, ով վաճառել է հողակտորները Գեղամ Մելքոնյանին, պատմեց, որ այդ հողերը պատկանել են իր պապին, նրա մահից հետո՝ 11 ժառանգներին: Պապիկի մահվանից հետո՝ սկսած 2002թ.-ից, հողերի հարկը վճարել են ինքն ու հորաքույրը՝ 13 տարի: Այդ ընթացքում Լևուշ Հովհաննիսյանը ցանել է: «Հայրս ասում էր՝ Լևուշին եմ տվել, որ ցանի: Բայց հայրս որ մահացավ, ես ու հորաքույրս վճարումներ արեցինք, զրոյական տեղեկանք վերցրինք համայնքի ղեկավարից, գնացինք հորաքույրս նոտարով ժառանգությունը ստացավ պապիկիցս, հետո մենք՝ քույր, եղբայրներս ու մայրս, մեր մասնաբաժինը ստացել ենք: Քույրս, եղբայրս և մայրս իրենց մասնաբաժնից հրաժարվել են, նվիրատվություն են արել ինձ: Ես նորից զրոյական տեղեկանքը վերցրել եմ, վճարումներն արել եմ, կադաստրով, նոտարով սեփականության իրավունքը ստացել եմ 2014թ-ին: 2015 թվականին վաճառել եմ Գեղամ Մելքոնյանին: Համայնքի ղեկավարը նորից զրոյական տեղեկանք է տվել, որ հողերը ոչ գրավի տակ են, ոչ վաճառված են, պետությանը պարտք-պահանջ չունեմ»,- պատմում է Արարատը:

Արարատ Հարությունյանն ասում է, որ ինքը Գեղամ Մելքոնյանի հետ որևէ վեճ չունի, մինչդեռ  դատարանը որևէ անգամ չի հարցրել, թե գույքահարկն ինչու եմ ես վճարել, այլ ոչ թե Լևուշ Հովհաննիսյանը: «Հիմա ինքը մի հատ ստացական է բերել, որ իբր հայրս վաճառել է իրեն: Լավ, հայրս վաճառեց իրեն, բա մնացած 10 հոգին ինչու համաձայնություն չեն տվել, հայրս իրավասություն չի ունեցել հողերը վաճառելու, սեփականատեր չի եղել: Հողերի անձնագրեր չի ունեցել: Կամ ի՞նչ հողակտոր է հայրս քեզ վաճառել»,- հարցնում է Արարատը:

Արարատը պնդում է, որ ինքն օրինական ճանապարհով վաճառել է իր հողը Գեղամին: «Բայց դատական համակարգ ՀՀ-ում գոյություն չունի: Հեղափոխություն եղել է, ամբողջությամբ փոխվել է, բայց դատական համակարգը մնում է նույն՝ հին վիճակը, ավելի բեթար: Փող ունես, մարդ ունես՝ քոնն է, փող չունես, մարդ չունես՝ քոնը չի: Այսինքն՝ մարդու գույքը իրենք կարող են խլել ու տիրանան: Էդ է մեր դատարանները: Հետո էլ ասում են՝ ժողովուդրը վստահի դատարաններին, ում վստահես, եթե քո սեփականությունը քեզնից վերցնում է ու անօրինական ճանապարհով տալիս է ուրիշին»,- վրդովվում է նաև Արարատը:

Արարատ Հարությունյանը վստահ է, որ Լևուշ Հովհաննիսյանն իր կապերով է կարողացել նման դատական ակտեր ստանալ: Այլապես մի հատ ստացականը չէր կարող Կադաստրի պետական գրանցումից ավելի հզոր լինել: «Ինքը նախկինում քննիչ է եղել, մեծ լծակներ ունի, և Կադաստրը դատարանին թուղթ է տալիս, որ գրանցումը բեկման ենթակա չէ: Բոլորն անտեսում են, բայց էդ ստացականը չեն անտեսում: Էդքան փաստաթղթերը ես ունեմ, հողերն իմը չեն, բայց էդ մի ստացականով հողերը տալիս են Լևուշին»,- շարունակում է Արարատը:

«Բարեկամներիցս ոսկի եմ վերցրել: Հիմա 9 հատ ոսկի ունեմ՝ 1 մլն դրամ արժեքով: 3 250 հազար դրամ պարտք ունեմ: «Ֆինքա»-ն մեկ անգամ փակել եմ, հետո նորից եմ վերցրել, 3 փաստաբան եմ փոխել, իրենց գումարներ եմ տվել: Էդ հողերն իմ վրա 9 հազար դոլար նստավ: 2 հատ կով ունեմ, մի հատ խոզ ունեմ՝ 10 գոճիներով, 15 հատ հավ ունեմ, ես ոնց պիտի էդ վարկերի տակից դուրս գամ»,- ասում է Գեղամը:

«Արդեն հոգնել եմ էդ տղայի սուտ ցուցմունքներից, նոր են իրա հիմքերը մերժել սուտ ցուցմունքների համար: Հոգնել եմ էդ տղայից ու ոչ ուզում եմ տեսնել, ոչ լսել, 10 տեղ դիմել է, անհիմն պատճառներով որտեղ դիմել է, էնտեղ մերժել են: Մյուս անգամ ինձ էդ հարցերի համար խնդրում եմ չզանգել: Ինչ խոսում է՝ սուտ է խոսում»,- մեր հեռախոսազանգին արձագանքեց Լևուշ Հովհաննիսյանը: Նա ասաց, որ վատառողջ է և չի ցանկանում զրուցել այդ թեմայով:

Գեղամ Մելքոնյանի լուսանկարը՝ Սարո Բաղդասարյանի

Մեկնաբանություններ (1)

mike
It is called Armenia, what else do you expect?

Մեկնաբանել

Լատինատառ հայերենով գրված մեկնաբանությունները չեն հրապարակվի խմբագրության կողմից։