2011 թ.-ի օգոստոսին ես անձամբ ականատես եմ եղել, թե «Արմավիա»-ով Ամստերդամ-Երևան թռիչքով ինչպես էին Հայ ընտանիքի դեպորտ անում Հայաստան. մի տարիքավոր հայր/մայր ու իրենց 30-ի մոտ տղան: Հոլանդական հատուկ 3-4 ոստիկաններով այս ընտանիքին կապկպած,շղթաներով ու մի կերպ քարշ տալով բերին շպրտեցին ինքնաթիռ. բարձրաձայն գոռգոռոցներ, ընտանիքը բղավում էր, մայրը ընկավ հասակով մեկ հատակին. ուժով խցկելով 3-ին իրարից անջատ բրդեցին նստարանների մեջ: ՍԱՐՍԱՓԵԼԻ տեսարան: Իսկ ստյուարդեսները հետևյալն էին իրար հետ զվարճացած ու լսելի փսփսում.« Չեն էլ ամաչում. հլա դեռ գոռգռում են»: Ինձ թույլ չտվեցին վիդեո-ով նկարել այս խայտառակությունը, որպեսզի տեսնեիք թե Հայաստանի «ազգային» ավիաընկերությունը ինչպես է մի քանի եվրոյի համար ՆՎԱՍՏԱՑՆՈՒՄ իր ազգին: Ինքնաթիռում ՄԻԱՅՆ ԵՍ ԲՈՂՈՔԵՑԻ այս խայտառակության դեմ. մնացածները իրենց ...-ի տեղ էին դրել: Մի «համարձակ» ախպար էլ նույնիսկ «իրեն վատ զգաց»,որ բողոքում էի: Իսկ ինքնաթիռում իմ հարցին թե ԻՆՉՈՒ են թույլ տալիս,որ ԱՅՍՊԵՍ նվաստացնեն իրենց ազգին, ու որ ես 500 եվրո եմ վճարել իմ տոմսի համար ու ՉԵՄ ուզում այսպիսի տեսարանների մաս լինել, «Արմավիա»-ից պատասխանեցին. «բա ինչ անենք. սամալյոտի կեսը դատարկա»: