Պարոն Նալբանդյան, Ֆրանսիայի Սահմանադրական Խորհրդի որոշումից հետո, ցեղասպանությունների ժխտումը քրեականացնող օրինագծի վերաբերյալ, Թուրքիայից և Ադրբեջանից մեկնաբանություններ հնչեցին, որ դա խոսքի ազատության հաղթանակն էր, ինչպե՞ս կմեկնաբանեք այդ հայտարարությունները:

Թե Թուրքիան, թե Ադրբեջանը մամուլի ազատության ինդեքսով, չափանիշով վերջին հորիզոնականներում են գտնվում, իսկ դա գլխավոր չափանիշներից է խոսքի ազատության՝ 162-րդ, 148-րդ տեղերում: Եվ չեմ կարծում, որ հենց այդ երկրներն իրենց կարող են իրավունք վերապահել, որ դաս տան, կամ ասեն այլ երկրներին, թե ինչ է նշանակում խոսքի ազատությունը:

Պարոն Նալբանդյան, վերջին օրերին շրջանառվում է տեղեկություն, որ առաջիկայում Թուրքիայի արտգործնախարար Դավութօղլուի և ԱՄՆ պետքարտուղար Հիլարի Քլինթոնի միջնորդությամբ Սարգսյան-Ալիև հանդիպում է նախաձեռնվելու: Որքանո՞վ է այս միջնորդական ձևաչափը ընկալելի հայկական կողմի համար:

Ինչ վերաբերվում է Միացյալ Նահանգների, որպես Մինսկի խմբի եռանախագահող երկիր, ապա Միացյալ Նահանգները կարևոր կառուցողական միջնորդական ջանքեր են գործադրում Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի կարգավորման ուղղությամբ: Իսկ իբրև թե առկա կամ հնարավոր թուրքական միջնորդության վերաբերյալ, ես կարող եմ միայն ասել, որ դա անհեթեթություն է:

Քննարկվե՞լ է արդյոք հնարավորություն միջազգային ատյաններում միասնաբար հանդես գալու և ո՞ր հարցերի շուրջ, եթե կարելի է:

Միջազգային ատյաններում մենք շատ լավ համագործակցում ենք և բնականաբար, այս հանդիպման առիթն օգտագործեցինք, որպեսզի ևս մեկ անգամ վերահաստատենք, որ երկու երկրների կողմից այդ համագործակցությունը ավելի սերտորեն է իրականացվելու ապագայում թե ՄԱԿ-ի, թե ԵԱՀԿ-ի, թե Եվրախորհրդի, թե այլ միջազգային ատյանների շրջանակներում: