Իմ տեսած բոլոր քաղաքներից Երևանը ՄԻԱԿՆ է,որտեղ ԱՄԲՈՂՋ քաղաքի օդում կախված է նեգատիվ էներգիա/վիբրացիա ու մի անորոշ սպառնալիք: Իսկ քաղաքի արվարձաններ գնալուց ուղղակի չես կարող նախօրոք իմանալ սաղ, թե կաղ դուրս կգաս: 'Բարեկամություն' մետրոյի ստորգետնյա անցումը քաղաքի դեմքի ԻՍԿԱԿԱՆ արտացոլումն է. մետրոյի դուռը արդեն չես կարող գտնել լաբիրինթային խանութների նեղ ոլորաններում: Վերնիսաժը քաղաքի ՄԻԱԿ կետն է,որտեղ ԴԵՌ որոշ դրական էներգիա կարելի է ստանալ: Հուսով եմ դա էլ օլիգարխային բազարի չեն վերածի: Իսկ Վերնիսաժի ՈՐՈՇ վաճառողների ( վերավաճառողների?) կասեմ հետևյալը. սպասեք ՁԵՐ ապրանքը գնած 'դրսի Հայերը' մի քիչ հեռանան, նոր ասեք.«ոնց չեմ սիրում էս դրսի Հայերին»: Մարդիկ ականջ ու հիշողություն ունեն:

krkin u krkin petqe nshem, vor Varaz Siunin liovin iravacie, iroq, Vernisajum vorosh mardik kan, vor spiurqahayerin ditum en vorpes ktu kov, kopekanoc apranq@ irenc hor gnov saxacnum en, der heriq che, et xexch mardu hetevic el ambax-zambax xosum en,,,

manvel(2) - Ճիշտ է: Դու Վերնիսաժում ես աշխատում? Ես հայկական տրեխներ էի ման գալիս (հագնելու համար- 44/45 համար),բայց չկար: Հագնելու տրեխներ/փակ ոտնամաններ հայկական գույներով ինչու չկան ?