Բաց նամակ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին

Հարգարժան պարոն Սարգսյան

Դեռևս 2008թ.սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ Արմավիրի մարզի Մրգաստան գյուղի բնակիչ Հովհաննես Եղիազարյանին անմիջապես իր հայրական տան դիմացից առևանգել, Երևանում գործող «Էլիտ Շանթ» գործարան է տեղափոխել ու դաժան ծեծի ենթարկել բազում հանցագործություններ կատարած և անպատիժ մնացած Վարշամ (Յուրա) Ղարիբյանը:

Այս գործողությունների նպատակն է եղել ստիպել Հ. Եղիազարյանին ստացականներ գրել այն մասին, թե իբր վերջինս պարտքով խոշոր գումար է վերցրել Վ. Ղարիբյանից: Ստացականները ստիպողաբար գրելուց հետո Վ. Ղարիբյանը վերցրել է Հ. Եղիազարյանի գրպանում եղած 120.000 ՀՀ դրամը, որից միայն 5000 ՀՀ դրամն է վերադարձրել`տաքսիով տուն հասնելու համար: Հ. Եղիազարյանի ավտոմեքենան ևս Վ. Ղարիբյանը պահել է գործարանի տարածքում:

Ծեծի հետևանքով Հ. Եղիազարյանը ստացել է տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներ, այդ թվում` գլխուղեղի ցնցում, քթոսկրի կոտրվածք և մինչև 2008 թ. հոկտեմբերի վերջերը բուժում է ստացել տարբեր բուժհաստատություններում:

Դեպքի առթիվ 29.09.2008 թ. ՀՀ ոստիկանության Վաղարշապատի քննչական բաժանմունքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հադվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է քրեական գործ` Հ. Եղիազարյանին առևանգելու փաստի առթիվ:

Միայն 13.02.2009 թ-ին է Վարշամ Ղարիբյանին մեղադրանք առաջադրվել, այն էլ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով Հ. Եղիազարյանին թեթև վնաս պատճառելու կապակցությամբ:

Ակնհայտ թերի, միակողմանի քննություն կատարելուց հետո, նախաքննական մարմինը 3 անգամ `28.02.2009 թ., 06.08. 2009. և 11.03.2010թ. որոշումներ է կայացրել քրեական գործի վարույթը կարճելու և Վարշամ Ղարիբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին:

Կատարվածն այն աստիճան զարհուրելի է եղել, որ ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը երեք անգամ`30.06. 2009թ., 19. 10. 2009թ. և 10.06.2010թ. վերացրել է քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումները, և կարճված քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է:

Անգամ այս աստիճան միակողմանի նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներն են հիմնավորում, որ Վարշամ Ղարիբյանի կողմից կատարված հանցագործությունների փաստը թույլ է տալիս օրենքով սահմանված կարգով Վ. Ղարիբյանին ենթարկել քրեական պատասխանատվության:

Քննչական մարմնի և նրա նկատմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազության նման պահվածքն ունի իր պատճառները:

Քրեական գործի շարունակաբար ապօրինի կարճումներն ուղղակի կապվում են ՀՀ գլխավոր դատախազ Ա. Հովսեփյանի անվան հետ:

Գաղտնի չէ, ու մամուլում էլ բազմաթիվ հրապարակումներ են եղել այն մասին, որ Վ. Ղարիբյանը գտնվում է ՀՀ գլխավոր դատախազի անձնական հովանավորության ներքո: Հենց դա է պատճառը, որ Վ. Ղարիբյանը գնացել է նման լկտի ու սանձարձակ քայլի` համոզված լինելով, որ Աղվան Հովսեփյանի հովանավորությամբ խուսափելու է պատասխանատվությունից, և անպատժելիությունը Վ. Ղարիբյանին դրդում է նորանոր հանցագործություններ կատարելու: Միայն այս երկու տարիների ընթացքում Վ.Ղարիբյանը կատարել է բազմաթիվ հանցագործություններ, ու դրանց վերաբերյալ հարուցված քրեական գործերը, միմյանց հաջորդելով, կարճվել են:

Ի վերջո, Վ. Ղարիբյանի «ուժեղ մեջքն» իր գործը կատարել է, և 17. 09. 2010թ. քննիչի կողմից (որի եղբայրն, ի դեպ, նույնպես աշխատում է Վ.Ղարիբյանի մոտ որպես առաքիչ) կայացվել են Վ. Ղարիբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կասեցնելու մասին որոշումներ:

Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանն իր մեջ ուժ չի գտել` վերացնելու այդ որոշումներն ու այդ որոշումների դեմ ներկայացված բողոքները մերժել է: Այժմ կայացված որոշումները Հ. Եղիազարյանի կողմից բողոքարկվել են ՀՀ Վճռաբեկ դատարան, և մենք բոլորս սպասում ենք այդ դատարանի որոշմանը:

Չենք ցանկանում հավատալ, որ Վ.Ղարիբյանին հովանավորողն այնքան զորեղ է, որ Վ. Ղարիբյանը կարողանալու է հերթական անգամ խուսափել կատարվածի համար արժանի, օրենքով սահմանված պատասխանատվությունից:

Ավելին` անպատասխանատվությունից թևավորված Վ. Ղարիբյանը, օգտագործելով առևանգման ու ծեծի հետևանքով ստիպողաբար գրված ստացականները, քաղաքացիական հայց է հարուցել Հ. Եղիազարյանի դեմ և հիմա էլ ցանկանում է նրա ձեռքից խլել հայրական տունը` ընտանիքը թողնելով փողոցում:

Հագելի պարոն Նախագահ, սա է պատճառը, որ ճարահատյալ դիմում ենք Ձեզ` հայցելով Ձեր միջամտությունը` Հ. Եղիազարյանին առևանգելու և ծեծի ենթարկելու փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործը վերսկսելու և օրինական ընթացք ապահովելու հարցում:

Ս.թ փետրվարի 28-ին մենք` Հ. Եղիազարյանի հարազատներս ու համագյուղացիներս, այցելել էինք նախագահի նստավայր ու Ձեզ հասցեագրված  դիմում հանձնել, որում առավել մանրամասն ներկայացված էր կատարվածը: Ի զարմանս մեզ, սակայն, հաշված օրեր անց տեղեկացանք, որ Հ. Եղիազարյանի դիմումն ուղարկվել է ՀՀ գլխավոր դատախազություն:

Փաստորեն, ստացվում է, որ դիմումը բարձրացված հարցերի պետք է պատասխանի Վ. Ղարիբյանին հովանավորողի կողմից ղեկավարվող հիմնարկը:

Համոզված ենք, որ դիմումի բովանդակությունը  Ձեզ պատշաճ կարգով չի զեկուցվել, այլապես չէր վերահասցեագրվի ՀՀ գլխավոր դատախազություն:

Սա է պատճառը, որ ստիպված ենք Ձեզ դիմել բաց նամակով` հավատալով, որ կատարվածի մասին տեղեկանալով թույլ չէք տա, որ օրինազանցն օգտվի պետական պաշտոնյայի հովանավորությունից և խուսափի պատասխանատվությունից:

Հարգելի պարոն նախագահ, խնդրում ենք Ձեր հանձնարարությունը պատշաճ մարմիններին օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն կատարելու և հանցագործություն կատարած Վ. Ղարիբյանին պատժելու համար: