Ես շատ երկար եմ աշխատել <Հետք>ում՝ ՝ գլխավոր խմբագիր Էդիկ Բաղդասարյանի ղեկավարությամբ: Նա փառահեղ խմբագիր է՝ փորձառու և հմուտ: Բաղդասարյանին հաջողվում էր իր գործը սիրող լրագրողի համար ստեղծել աշխատանքային հետաքրքիր մթնոլորտ: Մասնագիտությամբ հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի եմ: Շուրջ 10 տարի աշխատել եմ Ալավերդու քաղաքային խորհրդի գործկոմի ղեկավար: Աշխատել եմ նաև ոստիկանապետի տեղակալ: Ի դեպ , ոստիկանները ինձ պարոն Փարեմուզյան էին կոչում: Ստիպված նրանց որոշ բաներ բացատրեցի: Տևական ժամանակ զբաղվել եմ քաղաքականությամբ: Ապա աշխատել եմ հետաքննող լրագրող: Ես ինձ համարում եմ աշխատասեր և ազնիվ մարդ: Հիմա պատկերևացնենք Էդիկ Բաղդասարյանը դարձել է վարչապետ կամ նախարար: Եվ նա հաշվի առնելով աշխատանքային իմ պոտենցիալը , ազնվությունս և անկաշառությունս , գործին նվիրվածությունս ն համառությունս ինձ հրավիրում է նոր պաշտոնում իր հետ աշխատելու: Ես էլ սիրով ընդունում եմ հրավերը գնում եմ պատասխանատու նոր պաշտոնում նրա հետ մարտնչելու, ինչպես տարիներ շարունակ մարտնչել ենք Հետք -ում: Եվ ինչ , դա հանցագործություն պետք է համարել, հա: Համաձայն չեմ: