Հարգելի'  պարոն քաղաքապետ,

Նախ ընդունեք ջերմ  շնորհավորանքներս`  տարվա լավագույն քաղաքապետ ճանաչվելու կապակցությամբ:

Ես դիմում եմ Ձեզ, քանի որ այլ ելք չեմ տեսնում:

Պարո'ն քաղաքապետ, ես`  Գոհար Սեյրանի Ստեփանյանս, ծնվել և  մեծացել եմ քաղաք  Երևան, Ս.Տարոնցի 3/2,  բնակարան 24-ում:

1997 թվականին ավարտելով Խաչատուր Աբովյանի անվան Մանկավարժական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը , նույն թվականի սեպտեմբերի 1-ին  ընդունվել եմ աշխատանքի Դերենիկ Դեմիճյանի անվան հ. 27 հիմնական դպրոցում` որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի: Մինչ 2012 թվականի սեպտեմբերի 3-ն աշխատել եմ նույն դպրոցում:

Աշխատանքից ազատվել եմ ոչ իմ դիմումի համաձայն. ինձ ազատել են աշխատանքից  «դպրոցի աշխատողների թվաքանակի կրճատման անհրաժեշտությամբ պայմանավորված» պատճառաբամությամբ : Սակայն դպրոցն ունի անհրաժեշտ ժամաքանակ (80 -81 ժամ ) և 5 ուսուցիչ աշխատում էր  հայոց լեզվի մեթոդմիավորում` Ա. Խլոպուզյանի նախագահությամբ: Մեթոդմիավորման անդամներն են` Նունե Վարդանյանը, Գինովաբե Քուշկյանը, Էլոյան Սուսաննան և  ես` Գոհար Ստեփանյանս: Կրճատելով ինձ և տիկին Էլոյանին` 80-81 դասաժամերը  նա բաշխել է երեք ուսուցիչների միջև , որոնք այս պահին աշխատում են օրենքով նախատեսված 22 դասաժամից ավել:  Բայց , ցանկանում եմ նշել նաև, որ նույն մեթոդմիավորման կազմում աշխատում է թոշակառու  Գինովաբե Քուշկյանը, ով 65 տարեկան է, եթե ոչ ավելին, սակայն դպրոցի տնօրենը նրան չի ազատել աշխատանքից:

Սեպտեմբերի 3-ին, երբ լրացավ անաշխատունակության  համար վերցված թերթիկի ժամկետը (27.08. 2012թվական մինչև 03.09.2012 թվական ) , ներկայացել եմ աշխատանքի, սակայն ինձ նույն օրը  հրաման 189-Ա-ով ազատել են աշխատանքից: Հիմք է ընդունվել 2012 թվականի հունիսի 29-ին հանձնված ծանուցումը , սակայն այդ ժամանակ ևս եղել եմ վատառողջ և ունեցել եմ անաշխատունակության թերթիկ: Ծանուցում չեմ ստացել, անհատապես չեն   զգուշացրել, միայն այն օրը , երբ ներկայացել եմ աշխատանքի , այդ օրն է պարզվել, որ ես ազատվել եմ աշխատանքից:

Առաջին քայլս այն էր, որ  դիմեցի աշխատանքային տեսչություն, իրավական հարցերով զբաղվող վարչության պետ պարոն Դանիելյանին`  ոտնահարված իրավունքներս վերականգնելու  համար: Առաջին օրը նա  վերցրել է  բոլոր փաստերը, այնուհետև հանդիպել է տնօրեն Սարգսյանի հետ: Տնօրեն Սարգսյանը պարոն Դանիելյանին փոխանցել է, որ ինքը ժամեր չունենալու պատճառով  ազատել աշխատանքից Գոհար Ստեփանյանին և Սուսաննա Էլոյանին: Խոսքը չի  գնում մասնագիտական թերացումների մասին և նշել է, որ «ինչ էլ  որ լինի,  չի փոխի իր որոշումը»:

Ցանկանում եմ նշել, որ որևէ նկատողության այս 15 տարիների ընթացքում չեմ ստացել, ունեմ բազմաթիվ շնորհակալագրեր  ու պատվոգրեր, վերջինը ստացել եմ  սույն թվականին, Դ.Դեմիրճյանի 135-ամյակի հոբելյանական միջոցառումների շրջանակում` «Վարդանաք և հայը»   սցենարների համար, որը տեղի է ունեցել Առնո Բաբաջանյանի համերգասրահում, ներկա էին  Երևանի քաղաքապետարանի ներկայացուցիչներ   տիկին Սողոմոնյանը ,  տիկին Աչոյանը և այլ հյուրեր:

Մասնակցել եմ թվով 12  վերապատրաստումների, որոնք իրականացրել է Կրթության և գիտության նախարարությունը, ունեմ համապատասխան վկայականները:

Կարծում եմ,  խնդիրն անձնական բնույթի է, քանի որ ամեն հնարավոր առիթի դեպքում, տնօրեն Սարգսյանը նշել է, որ  «գրչի մի  հարվածով կազատեմ  էդ մի քանի հոգուդ»: Վերջին զրույցում էլ նշեց, որ կարող էր պահել ինձ ու տիկին Էլոյանին, բայց չուզեց:

Պարո'ն  քաղաքապետ, նրա ամուսինը` Սուրեն Մարգարյանը, ով նույնպես աշխատում էր մեր դպրոցում (տիկին Սարգսյանը մանկխորին հայտարարել է, որ իր ամուսնուն` պարոն Մարգարյանին ևս   ազատում է աշխատանքից, սակայն նրա անունը չկա հեռացվածների ցուցակում: Տնօրենը   ռուսաց  լեզվի ուսուցչուհի Ալլա Գրիգորյանին ասել է. «Շնորհակալ պետք է լինես Սուրիկին, որ կրճատվել է, թե չէ դու էիր կրճատվելու»)  բոլորի մոտ հայտարարում է անընդհատ. «Սուսոյի դեմ խաղ չկա, քաղաքապետարանը մերն է, Տարոն Մարգարյանը մեր մարդն է»:

Պարոն քաղաքապետ , բա ի՞նչ անենք, որ դուք ևս «մեր մարդը » լինեք, որ մեզ անհիմն պատճառաբությամբ չազատեն աշխատանքից: Խնդրում եմ Ձեզ ` անհապաղ լուծում տվեք այս խնդրին: Վերջ տվեք նման տնօրենների սանձարձակությանը, քանի որ դպրոցն այն օջախն է, որտեղ տնօրենը պետք  է օրինակելի լինի թե' ուսուցիչների, թե'  աշակերտների համար: 

Հարգանքներով`

27 դպրոցի նախկին ուսուչուհի Գոհար Ստեփանյան