Միանգամից երկու ընկեր պարգեւեց ինձ

հանկարծակի շռայլացած երկինքը.

մեկը ծնվեց` հունվարի 28-ի լույս 29-ի գիշերը`

միանգամից հարյուր հիսուն տարեկան,

մյուսը ծնվեց` փետրվարի 7-ին, ժամը ինսունվեցին

միանգամից  հարյուր վաթսուն տարեկան,

բայց մեր զրույցները, կյանքերը այսինքըն,

էլի չստացվեցին,

ընդհատվեցին,

այսինքն` չըհամընկան.

փետրվարի 8-ին, ախ, հանկարծամահ եղա ես ինքս,

ու հիմա ես չկամ այլեւս, իսկ նրանք` կան։

Վահագն Աթաբեկյան

08.02.2013թ.