Ով ուզում է վստահեցնի, թեկուզ հատուկ ծառայությունները, քննիչների ոհմակը և վերջում էլ դատախազն ու դատարանը, միևնույնն է, ոչ այս, շինարարական արհեստներին տիրապետող տղաներն են դեբիլ, ոչ մեր օրերի պատմությունը չիմացող և իրեն էպոսագետ համարողը, որպեսզի ատրճանակը մեկ այլ մրցակից թեկնածուի համար տանը պահի: Պարզից էլ պարզ է, Ընտրակաշառքներով, սպանություններով ընտրատեխնոլոգիաներին տիրապետում է միայն մեկ ուժ, որն էլ նախորոք մշակել է մի կրակոցով միանգամից երկու վտանգ ներկայացնող թեկնածու ոչնչացնելու հնարքը: Իսկ դուք երբևիցե հարց չեք տալիս, թե ինչու մահափորիձից հետո ամենց շատ վնաս կրեց հայերենին բոլորից վարժ տիրապետող, հայրենիքը սիրող և մեր պատմության ու երկրի կառավարման մասին խորը գիտելիքներ ունեցող թեկնածուն` Հայրիկյանը: Ավազակ տխմարներին գովազդելու կամ հայրենասերներին հակագովազդով ասպարեզից վերացնելու ամենամեծ փորձը հայոց ցեղասպանությունը իրականացրած `խորհրդային և մեր իշխանության մարմինները ձևավորած, Համաշխարհյին գաղտնի կառավարության ձեռքի գործն է: Նրանց ունեցած ահռելի միջոցների ուժով, մեծամասնություն կազմող ծախու լրագրողներն են ձևավորում խեղաթյուրված հասարակական կարծիք:

Երբ նայում ես, թե ինչ է կատարվում այս թեմայի տակ, նկատում ես, որ բոլորովին էլ հարցը չի վերաբերում Հայրիկյանին կամ Սեդրակյանին: Խոսքը գնում է ազգային ամենագլխավոր արժեքներից մեկի` ոգու կործանման մասին: Էպոսագետը մեր մեջ ասոցացվում է Սասունցի Դավթը, համենայնդեպս այդպես են մտածում շատ-շատերը: Ասելու էլի բան կա?