Այս մասին այսօր լրագրողների հետ  հանդիպմանը նշեց «Ժառանգության» նախկին անդամ Վարդան Խաչատրյանը: Նրա խոսքերով, ժողովրդի վերջին շանսն է հրապարակ դուրս գալ,   բարձրաձայնել իր բողոքի ձայնը. «Վերջին տասնամյակում ընտրություններն այնպիսի բնույթ են կրում, որ ժողովրդին այլ բան չի մնում, քան շանսն օգտագործել և հրապարակ դուրս գալ: Պետք է հանգուցալուծումը լինի այնպիսին, որ բավարարի երկու կողմին էլ: Այս պարագայում  միակողմանի հանգուցալուծումը բառացիորեն անթույլատրելի է»:

Խոսելով այս ընտրություններից` Վ. Խաչատրյանը նշեց, որ կիրառվել է ընտրախախտումների ողջ հանրագիտարանը. «Սրանք  համակարգային ընտրախախտումներ են, որոնք սկսվել են դեռևս օրենքի մշակումից, երբ եղել են այնպիսի  բացթղումներ, որոնք թույլ են տվել զանգվածային կեղծիքներ իրականացնել՝ սկսած կրկնաընտրություններից և ավարտած լցոնումներով»:

Համատեղ ասուլիսի ընթացքում ՀՀԿ պատգամավոր Մարգարիտ Եսայանը նշեց, որ բացի ներքին խնդիրներից, ունենք նաև բավականին լուրջ արտաքին խնդիրներ, որոնք պարզապես իրավունք չունենք հաշվի չառնել: Ինչ վերաբերում է ընտրակեղծիքներին, վերջինիս խոսքերով, բնականաբար ընտրությունների արդյունքներին ամբողջ հասարակությունը չէր  կարող համամիտ լինել, քանի որ ընտրողների մի ստվար զանգված քվեարկել է Րաֆֆի Հովհաննիսյանի օգտին: 

ՀՀԿ խմբակցության պատգամավորը նաև վստահեցրեց, որ իրականում ընդդիմությունը չունի այն փաստերը, որոնց մասին խոսում է: Իսկ այն տեղամասերում, որտեղից  բողոքներ են եղել,  իրականացվել է ձայների վերահաշվարկ, եղել է մի քանի ձայնի տարբերություն, ինչը չէր կարող էական ազդեցությոն ունենալ ընտրությունների արդյունքների վրա. «1988 տեղամասում, որտեղ անցկավել են ընտրությունները, հետո նաև վերջնահաշվարկ է անցկացվել, գրանցվել են արդյունքները և այդ արդյուների տակ ստորագրել են բոլոր քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչները: Չի եղել ոչ մի բողոք»:

Ի պատասխան` Վարդան Խաչատրյանը նշեց, որ տոտալ կեղծիք եթե չկա, այսպիսի կոնտրաստ չէր կարող լինել. «Եթե լինեին նորմալ ընտրություններ, նման բազմություն չէինք ունենա օպերայի տարածքում: Իսկ եթե ժողովուրդը կողմ չէ, եթե ժողովուրդը չի համակերպվում, ուրեմն պետք է լինեն ոչ միայն նոր ընտրություններ, այլև նոր ամեն ինչ»:

Իսկ ՀՀԿ ներկայացուցիչը միակ լուծումն համարեց երկխոսությունը. «Ազատության հրապարակում հավաքվել են բոլոր այն մարդիկ, ովքեր դժգոհ են իշխանությունների գործողություններից: Իմ մտահոգությունը այժմ ո՛չ Րաֆֆի Հովհաննիսյանն է, ո՛չ էլ իշխանությունը, այլ հենց ժողովուրդը: Ուստի նախագահի, ինչպես նա և Րաֆֆի Հովհաննիսյանի  հիմնական խնդիրը պետք է լինի լսել և հաշվի նստել մարդկանց հետ»:

Ելենա Թորոսյան