ՀՀ ոստիկանապետ Վ. Գասպարյանին 

Հարգելի պարոն Գասպարյան,

Ստիպված եմ կրկին դիմել Ձեզ` Երևանում քաղաքացիական շարժման մասնակիցների դեմ Ձեր ենթակաների կողմից ապօրինի և դաժան մեթոդների կիրառման առնչությամբ:

Հուսով եմ տեղյակ եք, որ մայրաքաղաքի բնակիչների սոցիալական իրավունքների պաշտպանության համար հանդես եկող այդ շարժման մասնակիցները, ինչպես քաղաքապետարանի մոտ, այնպես էլ Կոմիտաս 5 հասցեում, քաղաքային իշխանության առանձին կառույցների դեմ իրենց խաղաղ հավաքների ընթացքում չեն դիմել հակաօրինական և բռնի մեթոդների: Այդ առումով, անհասկանալի է այն դաժանությունն ու ամենաթողությունը, որ ոստիկանությունը կիրառեց խաղաղ հավաքի և նստացույցի մասնակիցների նկատմամբ:

Եթե ոստիկանության գործողությունները քննարկենք բարոյական և իրավական տեսանկյունից, ապա այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, որ հայրենական ոստիկանությունում «աճեցնում» և դաստիարակում են ագրեսիվ, անգութ ու  անողորմ ուժ՝ պատրաստ պատժիչ գործողությունների իրենց խաղաղ համաքաղաքացիների նկատմամբ՝ անկախ Օրենքի պահանջներից և բարոյական նորմերից (տե՛ս հետևյալ էջերը՝

http://www.youtube.com/watch?v=57XiXRqGli4; http://www.youtube.com/watch?v=hT9my0cDeoY; http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=lU4FzKmn77Q ):

Կարելի էր սույն դիմումի մեջ մի շարք օրենսդրական ակտեր նշել, որոնք խախտվել են քաղաքացիական շարժման մասնակիցների նկատմամբ «ահաբեկման» գործողությունները ղեկավարող ոստիկանների կողմից, սակայն, կարծում եմ դրանք ավելորդ են: Դուք բավականաչափ քաջատեղյակ և իրազեկված եք վերջին օրերին տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին:

Ոստիկանության իրական գործողությունները չեն համապատասխանում Ձեր հայտարարած՝ հասարակության մեջ «որակապես» նոր ոստիկանության դերին:

Ժողովրդավարական երկրում (այդ մասին խոսում են մեր ղեկավարները) ոստիկանության գլխավոր խնդիրներից մեկը հարազատ ժողովրդի իրավունքների և ազատությունների պաշտպանությունն է իշխանության տարբեր մակարդակների կառույցների կամայականությունից: Մեզ մոտ իշխանությունը և նրան մոտ կանգնած անձինք ոստիկանությունն օգտագործում են որպես «մահակ»  սեփական ժողովրդին ահաբեկելու համար:

Խնդրում եմ բացատրել, թե ինչպես կարող է հասարակության կողմից հարգանք առաջանալ ոստիկանության հանդեպ, վերջինիս նման գործողությունների հետևանքով: Այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, որ ՀՀ ոստիկանությունն իր համաքաղաքացիների՝ սոցիալական իրավունքների պաշտպանության խաղաղ հավաքները «ահաբեկելու» գործողություններով, նպատակ էր հետապնդում ավելի ագրեսիվ բողոքի շարժում ստեղծել երկրում:

Ո՞ւմ ցուցումով է դա արվել. համապատասխան սեփականատերերի թե՞ «եռանդուն» չինովնիկների, կամ, միգուցե՝ բարձրագույն ղեկավարների: Կամ ինչ-որ մեկը շատ է ուզում կրկնե՞լ 2008 թվականի մարտի 1-ը:

Ասել, որ Ա.Դ. Սախարովի անվան մարդու իրավունքների պաշտպանության կենտրոնը դատապարտում է ոստիկանության կողմից  խաղաղ ցույցերը «ահաբեկելու»  գործողությունները, նշանակում է ոչինչ չասել …

Այդ կապակցությամբ և հաշվի առնելով ստեղծված իրավիճակը, կարծում ենք, որ Դուք անհապաղ քայլեր պետք է ձեռնարկեք բոլոր մեղավոր ոստիկաններին բացահայտելու և պատժելու ուղղությամբ, նույնիսկ նրանց, ովքեր եղել են քաղաքացիական հագուստով: Հակառակ դեպքում, Դուք՝ որպես բարոյական բարձր արժեքների ջատագով, պետք է հրաժարական տաք: 

Լևոն Ներսիսյան

«Ա. Դ. Սախարովի անվան մարդու իրավունքների

պաշտպանության հայկական կենտրոն» ՀԿ գործադիր տնօրեն 

 28.08.2013թ.