Շնողեցիները աղբահեռացման սեփական մեթոդներն ունեն
Լուսինե Փարսադանյան
ՀՀ Լոռու մարզի Շնող գյուղի բնակիչները կենցաղային աղբը թափելու տեղ չունեն: Նրանցից յուրաքանչյուրը աղբահեռացման սեփական մեթոդն ունի` «իմ դռանը տեղ ունեմ, ընդեղ եմ լցնում, վառում ու վերջ», «իմ բախչում փոս եմ փորում, լցնում մեջն ու ծածկում», «ձորում թափում ենք, ջուրն էլ քշում-տանում է» եւ այլն:
Երկար տարիներ է, ինչ այս գյուղում աղբահանություն չի կատարվում, որի պատճառով էլ գյուղի առանձին վայրերում, բնակելի տներից ոչ հեռու, աղբակույտեր են գոյանում: 2013 թվականին գյուղի կենտրոնական հատվածներում շուրջ 10 աղբաման է տեղադրվել, որոնք որոշ ժամանակ հետո անհետացել են: Ըստ շնողեցիների՝ աղբամանները կային, սակայն աղբը չէր հեռացվում, եւ դրանց շրջակայքն աղբավայրի էր վերածվել: Այդ պատճառով էլ իրենք աղբամանները հեռացրել են:
Համայնքապետ Հովիկ Սահակյանը խնդրին քաջատեղյակ է: «Խնդիրն օրակարգում է եւ լուծումներ ենք փնտրում»,- ասում է: Քանի որ համայնքային սուղ բյուջեն բավարար չէ, որպեսզի առկա այլ ծախսերին զուգահեռ նաեւ աղբահան մեքենա ձեռք բերեն, սպասում են «Թեղուտ» ՓԲԸ-ի խոստացած մեքենային: Մեքենան ձեռք բերելուց հետո համայնքապետը պատրաստվում է բանակցել Ալավերդու քաղապետարանի հետ, որպեսզի Ալավերդու կենտրոնացված աղբավայրը ծառայի նաեւ իրենց գյուղին:
Տեսանյութեր
Լուսանկարներ
Մեկնաբանություններ (6)
Մեկնաբանել