Նարեկացի արվեստի միությունում Երեւանի թեթեւ արդյունաբերության պետական քոլեջի ուսանողներն այսօր ամփոփեցին տարին ցուցահանդեսի եւ զգեստների ցուցադրության միջոցով: Զգեստների ցուցադրությանը ուսանողները ներկայացրեցին ձեռքի աշխատանքներ ավանգարդ ոճում եւ ազգային տարազի մոտիվներով: Ալիսա Ազատյանը իր հավաքածուն ստեղծել է երիտասարդ հղի կանանց համար. «Հայաստանում հղի կանայք քայլում են մռայլ գույնի հագուստով, ես փորձել եմ ստեղծել վառ հավաքածու` օգտագործելով թիթեռների, մրգերի, ձկների պատկերներ ասեղնագործության ձեւով»: Էմմա Մարկոսյանը քոլեջի 4-րդ կուրսի ուսանողուհի է: Նա ներկայացավ հայկական տարազով, որը նույնպես ձեռքի աշխատանք է. «Մասնակցում եմ, որպեսզի հանդիսատեսի դատին ներկայացնեմ իմ աշխատանքը, ինձ համար շատ կարեւոր են արձագանքները»: Տաթեւիկ Մարտիրոսյանն էլ ներկայացավ տարազով. «Ձեռքի աշխատանք է` բատիկա բիազի վրա, նախշերը ներկել եմ սոխի կճեպով, սպասում եմ արձագանքների»: Հեղինեն 3-րդ կուրսի ուսանողուհի է, նա ցուցադրեց իր նոր հավաքածուն, որն անվանել է «ՎիվաՍել». «Շատ գոհ եմ այդ ընկերության մատուցած ծառայություններից եւ որակից, հավաքածուի միջոցով ցանկացել եմ արտահայտել իմ շնորհակալությունը որպես բաժանորդ»: Հավաքածուն ստեղծվել է երեք ամսում: Գեղանկարիչ Դոնարա Մաթոսյանը գոհ է ուսանողների աշխատանքից. «Շատ օրիգինալ հագուստներ են ստեղծել, անհատական մոտեցում են ցուցաբերել, ինչը ողջունելի է»: Ուսանողները ներկայացրեցին նկարներ գեղանկարչություն եւ գրաֆիկա ոճերում: Աղավնի Պետրոսյանի ներկայացրած շարքը մարդու մասին է. «Փորձել եմ ներկայացնել մարդու էությունը, կան նկարներ, որոնք շատերի համար անհասկանալի են, օրինակ` «Ժամանակի ստվերը», որը ներկայացնում է մարդուն գլոբալ ժամանակի մեջ, նաեւ նրա կյանքի տեւողությունը»: Լիլիթ եւ Ալիսա Ազատյանները քույրեր են, սակայն աշխատում են տարբեր ոճերում. «Լիլիթի մոտ շատ լավ են ստացվում վիտրաժները, հետաքրքիր մտածողություն ունի, իսկ Ալիսան ներկայացնում է գրաֆիկական աշխատանքներ: Երկուսն էլ որոնումների մեջ են, սակայն առաջընթաց կա: Նկարներում արտահայտված են նրանց պատկերացումները»,- ասում է աղջիկների հայրը` գեղանկարիչ Աշոտ Ազատյանը: Ալիսան ասում է, որ նկարները ստեղծվել են հոգեկան տարբեր վիճակներում, սակայն գերակշռում է տխրությունը. «Կան նաեւ աշխատանքներ, որոնք ուրախ տրամադրությամբ եմ արել, սակայն տխուր են ստացվել»: Լիլիթն էլ փորձել է ինքնանկար անել. «Շատ եմ սիրում հատկապես այդ գործը, փորձել եմ ինքս ինձ նկարել, բայց ընթացքում փոփոխության ենթարկվեց նկարը»: Ուսանողների աշխատանքներից գոհ էին նաեւ հավաքվածները: