"Շարական" համույթի ղեկավար Դանիել Երաժիշտը գտնում է, որ Հայաստանը կարող է դառնալ համաշխարհային մշակութային կենտրոն, քանի որ ունի բոլոր նախադրյալները: Այս մասին նա ասաց դեկտեմբերի 6-ին "Ուրբաթ" ակումբում լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ: Ըստ երաժշտի` պետությունը մշակույթի ոլորտը համապատասխան ուշադրության չի արժանացնում, իսկ այն ոլորտները, որոնք պետական հոգածության ներքո են աշխատում, գրանցում են հաղթանակներ, "օրինակ`շախմատը": Մշակույթի ոլորտի նկատմամբ, ըստ Դանիել երաժշտի, պետք է լինի ընտրողական վերաբերմունք, այսինքն` պետք է գիտակցել, թե որն է ազգայինը եւ որը կարող է տեղ ունենալ համաշխարհային մշակույթի պանթեոնում. "Հաճախ մեր արվեստի գործիչները շփոթում են ազգայինը ոչ ազգայինի հետ, եւ օտարն էլ է շփոթում: Օրինակ` Եվրատեսիլներից մեկի ժամանակ երգի ֆոնին ծառ էր դրված, ճյուղերին էլ շորեր կապկպած, Վիեննայի հեռուստամեկնաբաններից մեկն էլ այդ առիթով ասել է, թե ծառին զուգարանի թուղթ էր կպցրած": Երաժիշտն ասում է, որ Հայաստանին հայտարարված է մշակութային պատերազմ, իսկ այդ պատերազմը հաղթելու համար մշակույթը կրող է պետք. "Բայց այդ կրողներն էլ ուրիշ բեռ ունեն` չարի արվեստը: Այսօրվա երիտասարդությունը թիրախ է դարձել": Երաժիշտը չի ժխտում, որ Հայաստանում լավ միջոցառումներ էլ են կազմակերպում. "Օրինակ` փառատոնները, սակայն դրանք գիսաստղի են նման, փայլատակում են ու անհետանում: Այդ միջոցառումները չեն մտնում ժողովրդի սիրտը, քանի որ նրանց սիրտը զբաղված է հակամշակույթով` ռաբիսով, մուսուլմանական արվեստով` մարմնական արվեստ, մինչեւ դրանք դեզինֆեկցիա չարվեն, էկոլոգիապես մաքուր մշակույթ չենք ունենա, ուստի չենք կարող դառնալ համամշակութային կենտրոն": Դանիել երաժիշտն առաջարկում է քարոզել դասականը, որը մարդկանց ներդաշնակ է դարձնում` ի տարբերություն այսօրվա արվեստի. "Այսօրվա "ռազովի" արվեստը քարոզում է միանգամյա սեր. մարդը հագնում է Հայ Առաքելական եկեղեցու սպասավորի զգեստ եւ վազում աղջկա հետեւից` ասելով` գեթ մի գիշեր": Բանախոսը գտնում է, որ մշակույթն առանձին օղակ չէ եւ արտացոլում է ամբողջ համակարգը. "Եթե ուզում եք իմանալ մշակույթի իրական վիճակը, համեմատեք բժշկության հետ. Հայաստանում քանի մարդ կա առողջ: Կամ` եթե ասում են, թե կոռուպցիան քչացել է, ուրեմն մշակույթը պիտի լավանար, ես արվեստով եմ չափում կոռուպցիայի եւ դեմոկրատիայի մակարդակը: Արվեստը ազնվացնում է նաեւ պետական այրերին, ուրեմն կյանքը պետք է լավանա, սակայն այսօր ներդաշնակությունը խախտված է": Այդուհանդերձ, Դանիել երաժիշտը լավատես է, նա գտնում է, որ դաշտը կմաքրվի պատահական մարդկանցից, եւ հնարավոր կլինի ունենալ մաքուր արվեստ. "Այսօր էլ ունենք լրատվամիջոցներ, որոնք քարոզում են իրական արվեստը, օրինակ` "Շողակաթ" հեռուստաընկերությունը եւ "Վեմ" ռադիոկայանը, որոնք լույսի շողեր են մեր մթին ասպարեզում": Ի դեպ, վերջերս Դանիել Երաժիշտը գիրք է հրատարակել` "Ամենեն մաքուր հայելին ցեղի" վերնագրով, որը, սակայն, վաճառքում չկա, իսկ բացատրությունը մեկն է. "Բա լավ բանը կվաճառեն":