«Միասնական Ջավախք» ժողովրդավարական դաշինք» քաղաքական շարժման առաջնորդ  Վահագն Չախալյանի փաստաբան Ստեփան Ոսկանյանի խոսքը 25.02.2009թ. Վրաստանի դեսպանատանը հարող տարածքում տեղի ունեցած ցույցի ժամանակ 2008թ. հուլիսի 17-ից 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Ախալքալաքում չափազանց մութ եւ տարօրինակ հանգամանքերում տեղի ունեցած դեպքերը, այն է` շրջանի ոստիկանապետի տան հարեւանությամբ պայթյունը եւ ազգությամբ հայ երկու ոստիկանի սպանությունը, վրաց իշխանությունների կողմից օգտագործվեց որպես պատրվակ` ջավախքահայ մի շարք երիտասարդ գործիչների չեզոքացման եւ իմ պաշտպանյալ, ջավախքահայության իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված իր հետեւողական գործունեությամբ հայտնի`  Վահագն Չախալյանի նկատմամբ հաշվեհարդար տեսնելու համար: Ամեն ինչ արվեց եւ արվում է, բնականաբար, մարդու իրավունքների տարրական նորմերի կոպիտ եւ աղաղակող խախտումներով: Ծեծի եւ բռնության գործադրմամբ ոստիկանություն բերման ենթարկվեցին եւ ահաբեկվեցին ջավախքահայ տասնյակ ակտիվիստներ, փակվեց Երիտասարդական ռադիոն, կատարվեցին ապօրինի խուզարկություններ եւ ձերբակալություններ: Ձերբակալվեցին ջավախքահայ ակտիվիստ Գուրգեն Շիրինյանի հայրն ու հորաքույրը, իսկ ինքը` Գուրգենը հայտարարվեց փախուստի մեջ: Հետագայում, Գուրգեն Շիրինյանին հեռակա կարգով դատապարտեցին 17 տարվա ազատազրկման, իսկ նրա հորն ու հորաքրոջը բաց թողեցին միայն շուրջ 5 ամիս կալանքի տակ պահելուց հետո` դատապարտելով 2 տարվա պայմանական ազատազրկման: Վերջապես, հուլիսի 21-ին վրաց հատուկջոկատայինները ներխուժեցին Վահագն Չախալյանի բնակարան եւ կալանավորեցին նրան, նրա հորը  եւ անչափահաս եղբորը: Վահագն Չախալյանի ձերբակալության օրվանից առ այսօր վրացական իշխանություններն անում են ամեն ինչ, միջազգային հանրությանը թյուրիմացության մեջ գցելու եւ տեղի ունեցածի քաղաքական էությունը քողարկելու և աղավաղելու համար: Սակայն փաստերը հակառակի մասին են վկայում: Թեկուզ միայն Վահագն Չախալյանին ներկայացված մեղադրանքները քաղաքական են: Նրան դատում են 2005-06թթ. Ախալքալաքում տեղի ունեցած ցույցերի համար. այն ցույցերի, որոնց միջոցով ջավախքահայերը բարձրացնում էին իրենց հուզող խնդիրները եւ վրաց իշխանություններից պահանջում` տալ դրանց լուծումները: Ի դեմս Վահագն Չախալյանի վրաց իշխանությունները դատում են ջավախքահայությանը: Իրավական տեսանկյունից գործն ամբողջովին շինծու է, գործում առկա խայտառակ փաստերը, նախաքննության եւ դատաքննության ընթացքում արձանագրված բոլոր խախտումները մեկ առ մեկ թվարկելու համար ինձ մի ժամ էլ չի հերիքի: Բավական է նշեմ մի փաստ. Չի կատարվել Վահագն Չախալյանի ձերբակալության ընթացքում իբր նրա տանը հայտնաբերված զենք-զինամթերքի մատնահետքաբանական փորձաքննություն, իսկ երբ մենք` փաստաբաններս պահանջեցինք նման փորձաքննություն կատարել, ապա դատարանը խայտառակ կերպով մերժեց այդ պահանջը: Անգամ Վրաստանի մարդու իրավունքների պաշտպանը հանդես եկավ հատուկ հայտարարությամբ, որտեղ արձանագրվեց Չախալյանի սահմանադրական իրավունքների խախտման փաստը: Փոխարենը, վրացական իշխանությունները շարունակում են քաղաքական եւ տնտեսական ճնշումներ գործադրել ջավախքահայ քաղաքական ակտիվիստների նկատմամբ:  Հարուցվում են նորանոր քրեական գործեր, արագացված ու մութ պայմաններում անցկացվում են դատավարություններ եւ ընդունվում են մեղադրական եզրակացությունները հաստատող դատավճիռներ: Ահա այս հալածանքների շղթայի վերջին դրսեւորումը դարձավ հունվարի 23-ին Ախալցխայի հայ հասարակական գործիչներ` Գրիգոր Մինասյանի եւ Սարգիս Հակոբջանյանի ձերբակալությունը: Վահագն Չախալյանի դատարավարությունը վերածվել է մի զավեշտական բեմադրության, որը, այն էլ, անընդհատ հետաձգվում է: Սպասել, որ վրացական դատարանը կարդարացնի Վահագն Չախալյանին, իսկ հետագայում` Ախալցխայի հայ ակտիվիստներին, անիմաստ է եւ միամտություն կլինի: Այն, որ Վրաստանում դատական համակարգը անկախ չէ, գաղտնիք չէ եւ ո'չ մեկի համար: Մենք բազմիցս հանդիպել ենք տարբեր ատյանների հետ` ներկայացնելով Վահագն Չախալյանի դատավարության հետ կապված խայտառակ իրողությունները: Օգտվելով առիթից ես եւս մեկ անգամ դիմում եմ միջազգային համապատասխան կառույցներին եւ իրավապաշտպան կազմակերպություններին` կոչ անելով  համապատասխան ճնշում գործադրել վրացական իշխանությունների վրա` հալածանքները դադարեցնելու եւ ջավախքահայ բոլոր գործիչներին ազատ արձակելու ուղղությամբ: Ինչևէ, եւ՛ իմ պաշտպանյալները, եւ՛ ես վճռականորեն ենք տրամադրված և հետևողականորեն պայքարելու ենք արդարության հաղթանակի համար: Մենք համոզված ենք, որ այս կեղծ և շինծու քրեական գործը տապալվելու է եթե ո'չ Ախալցխայի կամ Թբիլիսիի դատարաններում, ապա, հաստատապես համոզված ենք` Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում: