Պարբերականն իր խմբագրականում գրում է` եւ այսպես, ասպարեզում հայտնվեց ազգի մի նոր թշնամի, մի նոր կոլամբորացիոնիստ եւ ռեժիմի սպասարկու: Այս անգամ նրա անունը Րաֆֆի Հովհաննիսյան է: Այդպիսի հետեւություն կարելի է անել արմատական ընդդիմության քարոզչությունից, որը նման ձեւով է արձանագրել «Ժառանգություն» կուսակցության որոշմանը՝ չձուլվել Կոնգրեսի ցուցակի մեջ: Քաղաքական պայքարի այս ոճը («ով ինձ հետ չի միանում, ես նրան բարոյապես կոչնչացնեմ) ունի, կարելի է ասել, դարավոր պատմություն, եւ հնարավոր չէ միանշանակ պնդել՝ դա արդյունավե՞տ մոտեցում է, թե՞ ոչ: Ինչպես ցանակացած մարտավարություն, այս մեկն էլ ունի իր «պլյուսներն» ու «մինուսները» :