«Ես 31 տարեկան եմ: Մինչ 2010 թ. դեկտեմբերը ապրել եմ ինչպես մեր երկրի բոլոր երիտասարդները. աշխատել եմ, հանդիպել եմ իմ ընկերների հետ, հաճախել եմ համերգների, ցուցահանդեսներ և ուրախացել եմ կյանքով: Բայց 2010թ. դեկտեմբերին ամեն ինչ կտրուկ փոխվեց, ես զգացի անհարմարություն աջ կրծքիս հատվածում: Մամոգրաֆիայի կենտրոնում բժշկական գիտությունների թեկնածու Ա.Խ. Հակոբյանի մոտ տեղեկացա, որ ինձ մոտ քաղցկեղ է…փրկե՜ք իմ կյանքը, խնդրում եմ…». այս տողերը շատերի պես կարդացի «Ֆեյսբուք» սոցիալական կայքում՝http://www.facebook.com/home.php#!/pages/Help-to-Elen-Kalashyan/136144193130792:

 
Նման հայտարարություններ միշտ կարելի է տեսնել թերթերի վերջին էջերում՝ ինչ-որ աննկատ տեղում, փոխարենը առաջին էջերը լցված են քաղաքական, տնտեսական հարցերի լուսաբանմամբ: Հետևաբար՝ ի՞նչ արժե մարդկային կյանքը:
 
… Ինձ դիմավորեց խոշոր, արտահայտիչ աչքերով Էլենը, ուղեկցեց իր բնակարան: Երկար զրուցեցինք, գրեթե առանց դադարների: Իմացա, որ Էլեն Քալաշյանը մոտ է լրագրությանն այն պարզ պատճառով, որ տեխնիկական կրթություն ստանալով՝ աշխատել է հեռուստառադիո ոլորտում՝ որպես հնչյունային օպերատոր:
 
«Հիմա ինձ գրում են և լրագրողներ, և տարբեր մասնագիտության տեր մարդիկ՝  ծանոթ ու անծանոթ: Շնորհակալ եմ մարդկանց, ովքեր օգնում են ինձ: Սոցիալական ցանցում իմ էջի՝ Help to Elen Kalashyan,  ստեղծման հեղինակին անգամ չեմ ճանաչում, միայն վիրտուալ շփում է եղել: Գիտե՞ս՝ իմ էջ այցելել է 32.000 մարդ, չնայած այն մեկ ամսական էլ դեռ չկա»,- պատմում է Էլենը, ում վիրահատությունից հետո նշանակել են 8 կուրս արդյունավետ քիմիոթերապիա`անպայման «Հերցեպտին» թանկարժեք դեղամիջոցով, որը նա պետք է ընդունի մեկ տարի`21-օրյա պարբերականությամբ: Իսկ «Հերցեպտինի» մեկ սրվակն արժե 1.120.000 դրամ: 
 
32.000 այցելուից «Ամերիա» բանկում բացված հաշվեհամարին /1570012274850100 Ելենա Քալաշյանին/ դրամական փոխանցում է կատարել մոտ 30 մարդ, այսինքն՝ այցելուների թվից ավելի քան 1000 անգամ քիչ:
 
Երբ Էլենն ինձ ցույց էր տալիս Հերցեպտինի արդեն դատարկ սրվակը, այն պատահաբար սահեց ձեռքից. «Տեսա՞ր՝ միլիոնն ընկավ, լավ է, որ դատարկ էր», կատակեց Էլենը: «Ի դեպ, առաջին սրվակն ինձ օգնեցին գնել ազգականներս: Մեկ սրվակ ինձ նվիրաբերվեց նախարար Քուշկյանի միջամտությամբ: Ցավոք, նախարարության պահուստային ֆոնդի հնարավորութունները չեն ներում շարունակել ֆինանսավորումը»,- գրում է Էլենը ու SOS ազդանշանը հնչեցնում՝ ցանկանալով լսելի դառնալ տարբեր մարդկանց: Երկրորդ անգամ գնել դեղամիջոցը Էլենին օգնում են ընկերներն և բոլորովին անծանոթ մարդիկ:
 
Հերցեպտինի հաջորդ կուրսը Էլենը պետք է ստանա երեք շաբաթ անց, այսինքն՝ օգոստոսի առաջին հնգօրյակում, և այսպես` մինչև 2012թ. ապրիլ ամիսը: Սակայն Էլեն Քալաշյանն ու նրա ընտանիքը բավարար միջոցներ  չունեն: Մինչդեռ առանց այդ դեղամիջոցի նրա բուժումը չի կարող արդյունավետ լինել:
 
«Ես հավատում եմ հրաշքին, տատիկս նման մի վիրահատությունից հետո տասնյակ տարիներ ողջ է ու արդեն 91 տարեկան: Բացի այդ, Աստված ինձ տարբեր իրավիճակներից է փրկել, անգամ կյանքս պահպանել սարսափելի ավտովթարից հետո: Ես պարզապես հնար չունեմ հեռանալու: Պե՛տք է և ուզում եմ ապրել»,- վերջում ասաց Էլենն ու գրկեց իր Կասյա կատվին, որ եկել ու նստել էր տիրոջ մոտ. «Ցավող մասերս անգիր գիտի»…

Զարուհի Մեջլումյան