ՀՀ մարդու իրավունքերի պաշտպան Արմեն Հարությունյանը «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի թղթակցի հարցին, ի վեռրջո, տվեց այն պատասխանը, որին բոլորս սպասում էինք. «Է~հ»,- ասաց նա, երբ լրագրողը նրանից խնդրում էր պարզաբանել, թե արդյո՞ք «Մարտի 1-ի» գործի քննության ժամանակ քննիչների գործողությունները չեն տեղավորվում «հանցանք» ձևակերպման տակ: Սա հանճարեղ պատասխան է, և ի վերջո` խորհրդանշիում է հաղթանակը հայկական «օբյեկտիվիզմի», հաղթանակը հայկական «չեզոքության»: Արմեն Հարությնյանն ինքն է մի քնաի անգամ ձևակերպել Մարդու իրավունքերի պաշտպանի պարտականությունների իր ընկալումը, որը, ի վերջո, հանգում է մի բանի` ՄԻՊ գործողություններն ու գնահատակնները պետք է լինեն այնպիսին, որ պահպանեն չեզոքություն: Եվ ահա, բացարձակ չեզոքության իր փնտրտուքի մեջ Արմեն Հարությունյանը հասավ կատարելության` գերազանցելով այս գործի բոլոր երևելիներին: Ավելին, Հարությունյանը չեզոքների համար մի հինալի բանաձև գտավ, որը ելքի հնարավորություն է տալիս անգամ ամենափակուղային իրավիճակներից: Ըստ այդմ` եթե չեզոքութփյանը ուղղակի վտանգ է սպառնում, հարկավոր է դիմել ձայնարկությունների օգնությանը: Իկարկե, կասկած չկա, որ այս նախնական հաջողություից ոգևորված` Հարությունյանը ավելի հեռուն կգնա, և դոկտորական թեզ պաշտպանի չեզոքության գծով: Դե, ասենք, եթե ձեզ հարցնում են, թե արդյո՞ք 2008 թվականմի մարտի մեկին ոստիկանության գործողություններն օրինական են եղել, կարելի է պատասխանել. «Աղուուու», և չեզոքությունը ապահովված է: Ընդդիմությունը քեզ չի կարող մեղադրել իրակաանությունը կոծկելու մեջ, իսկ իշխանությունն էլ ականջներդ չի քաշի: Կսմ էլ` արդյո՞ք հայաստանում քաղբանտարկյալներ կան: Այս հարցի պատասխանը միանշանակ է. «Պահոոոո»: Քերականկան տարբեր թեքումներ ունեցող պատասխաններով հարուստ է հայոց լեզուն. «չէ հա, տո լավ է և այսպես շարունակ»: Իսկ մինչ Արմեն Հարությունյանը առավոտնեռրը հում ձու է խմում` առաջիկա հարցազրույցում առավել բարեհունչ ձայնով ձայնարկություն արտաբերելու համար, դատախազությունը, ուրեմն, քրեական գործ է հարուցել, որ պարզի, այդ ինչպես է պատահել, որ նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ տված մարդիկ այժմ հրաժարվում են ցուցմունքներից: Ինքներդ եք հասկանում` վկաների վրա ճնշումներ են գործադրում հիպերագրեսիվ տրամադրված և ատելություն սերմանող քաղբանտարկյալները և նրանց հարազատները: Ինչ վերաբերվւոմ է դեռ նախաքննության փուլում վկաների ստացված վնասվածքներին, կոտրվածքներին, կարելի է կռահել, թե դատախազությունը ինչ կպարզի: Կպարզվի, ահա, որ հարցաքննությունների ժամանակ վկաները հարձակվել են ՀԿԳ քննիչների վրա, բռնություններ գործադրել նրանց նկատմամբ, զգուշությամբ քաշքշել նրանց, որից հետո քննիչները ստիպված են եղել ինքնապաշտպանվել: Ի՞նչ, հո քննիչները չէին կարող թույլ տալ, որ ագրեսիվ, հոգեխանգարված վկաները իրենց խոշտանգեն` խոչընդոտելով «Մարտի 1-ի» քրեական գործի օբյեկտիվ ընթացքը: Ահա և ողջ պատմությունը: Իսկ ոստիկանություը դատարանից վկաներին առևանգում է նրանց իսկ անվտանգության համար, չէ՞ որ քաղբանտարկյալները  հենց դատարանի դահլիճում կարող են հարձակվել նրանց վրա և ուտել առանձնակի դաժանությամբ: Պատրաստվում են ՀՀ կենտրոնականան ընտրական հանձնաժողովը երեկ որոշել է վերացնել ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի 6-րդ կետը, որը զինծառայողներին արգելում է մասնակցել ՏԻՄ ընտրություններին: Ըստ ԿԸՀ-ի` Երևանում հաշվառված զինծառայողները մայիսի 31-ին կարող են քվեարկել: ԿԸՀ այս քայլը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ սրանով իշախանություններն ընդամենը նախապատրաստվում են մայիսի 31-ի ընտրություննների` իրենց համար ոչ ցանկալի ելքի դեպքում անվավեր ճանաչել տալ քվեարկության արդյունքները: ԿԸՀ որոշումը հենց այն հիմքն է, որով ՀՀ վարչական դատարանը կարող է անվավեր ճանաչել Երևանի ավագանու քվեարկության արդյունքները: Բանն այն է, որ ԸՕ-ում գրված է, որ զինծառայողները իրավունք չունեն մասնակցել ՏԻՄ ընտրություններին, ապա ԿԸՀ-ն չի կարող հակառակի մասին որոշում ընդունել: