
Վստահաբար Երևանի ավագանու ընտրությունների ամենատհաճ հետևանքն այն էր, որ մտավորականներ Աստղիկ Գևորգյանը, Մարտին Վարդազարյանը, Վլադիմիր Մսրյանը, Արա Երնջակյանը, Միքայել Դովլաթյանը դարձել են ՀՀԿ-ական ավագանիներ: Թվում էր` նրանք ընդգրկվել են Հանրապետականի ցուցակում` պարզապես որպես «հարսանեկան գեներալներ» և ընտրություններից հետո իրենց տեղը կզիջեն ցուցակի ավելի ստորին տեղերում գտնվող քրեական տարրերին, որոնք և հանդիսացան այս ընտրությունների «շարժիչ ուժը»:
Այնուամենայնիվ, այդ մարդիկ վերցրին մանդատները, որոնք ձեռք են բերվել ընտրությունները կոպտորեն կեղծելու ճանապարհով, պետական մակարդակով մարդկանց վախեցնելու, ահաբեկելու, ստորացնելու միջոցով:
Բոլոր անցած ընտրարշավներին մտավորականները, արտիստները նույնպես մասնակցում էին` երգում էին, պարում, ելույթներ ունենում, փառաբանում իշխանության թեկնածուին և իշխող կուսակցությանը: Դա իհարկե գեղեցիկ չէր նայվում, բայց ինչ որ տեղ տանելի էր: Մանավանդ` երգել-պարելը, եթե դա այդ մարդկանց մասնագիտությունն է: Բայց մտնել անիմաստ բարոյական մի բեռի տակ, առանց որևէ հիմնավոր պատճառի կիսել մայիսի 31-ին տեղի ունեցած այլանդակությունների պատասխանատվությունը` դրան որևէ բանական բացատրություն չկա:
Եթե գտել եք վրիպակ, ապա այն կարող եք ուղարկել մեզ՝ ընտրելով վրիպակը և սեղմելով CTRL+Enter
Մեկնաբանել