Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի պատգամավոր («Ժառանգություն» կուսակցություն), հարգելի պարոն Ստյոպա Սաֆարյան. Ամիսներ է, ինչ մտահոգված եմ իմ մոտ ընկեր ու բարեկամ, սփյուռքահայ Սարգիս Հացպանյանի հայրենիքում անհեթեթ բանտարկության կապակցությամբ: Անգամներ նամակներ եմ շարադրել  ի պահանջ նրա ազատության, սակայն չգտնելով արժանի հասցեատեր, նամակները մնացել են չուղարկված: Համացանցի «Հետք» կայքէջում այսօր կարդացի Ձեր դիմումը ուղղված ՀՀ- ն նախագահ Սերժ Սարգսյանին, Սարգիս Հացպանյանին կալանքից ազատելու կապակցությամբ: Ես միանում եմ Ձեր դիմումին , խնդրելով պահանջում եմ՝ ազատել սփյուռքահայ ազատամարտիկ Սարգիս Հացպանյանին: Չեմ ցանկանում քննարկել Ս. Հացպանյանին վերագրված  «հանցանքը»՝  «սուտ մատնություն»: Ս. Հացպանյանին ճանաչում եմ դեռ ուսանողական տարիներից, Փարիզի հայկական կազմակերպություններում նրա բուռն հայրենասիրական գործունեության շրջանից: Արցախյան պատերազմի տարիներին ու դրանից հետո Սարգիսի հետ բազմաթիվ անգամներ  եղել ենք Արցախի լեռներում  և Սփյուռքից Արցախ հասցրած անհրաժեշտ միջոցները տարել ենք այնտեղ, ուր որ պետք է եղել (ամեն ինչ պատկերագրված ու փաստագրված է և կան կենդանի վկաներ թե՛ Հայաստանում, և թե՛ Արցախում): Քարին տակ գյուղի, Շոշ գյուղի, Մարտակերտի շրջանի մի շարք գյուղերի դպրոցները վերանորոգվել են մեր համատեղ ջանքերով: Ստեփանակերտի Զառին բաղը նաև մեր կացարանն էր, որտեղ հաճախ քնում էինք հատակին… Արցախում քիչ մարդկանց կարող եք հանդիպել, որ Ս. Հացպանյանին չճանաչեն և ծանոթ չլինեն նրա կողմից կատարված հայրենանվեր աշխատանքներին: Վստահությամբ կարող եմ հաստատել, որ մենք՝ սփյուռքում, Ս. Հացպանյանի նման հայրենասիրությամբ տոգորված անձիք քիչ ունենք: Աբսուրդ ու անհասկանալի է, որ Արցախի ազատամարտիկին, երկու անչափահաս երեխաների հորը, շինծու «քրեական» մեղադրանքով ազատազրկել են: Սարգիս Հացպանյանը  քաղաքական անձ է իր ողջ էությամբ և ունի իր հստակ աշխարահայացքը, այդ գիտեն բոլորը, և միջազգային ատյաններում այդ մեղք չի համարվում: Զայրացուցիչ է ԼՂՀ պաշտպանության նախարարության կեցվածքը: Մարդիկ առնվազն պետք է իրենց մարդկային խիղճը կորցրած լինեն, որպեսզի մոռանան Ս. Հացպանյանի ծառայությունները (անշուշտ եթե այդ թելադրված չէ նրանց), և կազմակերպչորեն թափթված, որ անհրաժեշտ փաստաթղթերը չեն պահպանել: Ես իմ արխիվում  ունեցած փաստաթղթերի հիման վրա կարող եմ  անձամբ վկայել Սարիգս Հացպանյանի ազգանվեր գործունեության մասին Ղարաբաղում: Առավել մտահոգիչ է նրա երկու անչափահաս երեխաների՝ Մարիամիկի ու Նաիրիի  հոգեկան վիճակը: Նրանք կարոտախտի նշաններ են ցուցաբերում: Ինձ ծանոթ է այս հոգեվիճակը, քանի որ Իրանի  բռնակալ շահի դիկտատուրական ռեժիմի կողմից 17 տարի երկրից պաշտոնապես արտաքված լինելով և իմ հարազատներին ու ընտանիքի անդամներին այցելելու մարդկային ամենատարրական իրավունքից զրկված լինելով՝ խորապես տառապել եմ կարոտախտով: Շատ բան կարելի էր գրել ու ասել, բայց քանի որ նամակս բաց է, ընդարձակվել չեմ ցանկանում: Միանալով Ձեր դիմումին, ցանկանում եմ օր առաջ ազատ տեսնել Ս. Հացպանյանին, այսպիսով  ՀՀ- ի նախագահն առնվազն երկու հայ երեխաների առողջությունն ու ապագան իր պաշտոնի բերումով փրկած կլինի: Հարգանքներով՝ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության «Երախտագիտություն» մեդալի շքանշանակիր, Սթոքհոլմի Թագավորական տեխնոլոգիական ինստիտուտի դասախոս՝ դոկտոր Արամայիս Միրզախանյան [email protected] <mailto:[email protected]> Ստոքհոլմ, Շվեդիա 1 օգոստոս 2009թ.