ԼՂՀ արտաքին քաղաքականության եւ անվտանգության հանրային խորհրդի նախագահ Մասիս Մայիլյանի մեկնաբանությունը` Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ երկկողմ հարաբերությունների զարգացման մասին երեկ հրապարակված արձանագրության առնչությամբ:

Ակնհայտ է, որ նախկինում թուրքական կողմը  Հայաստանի Հանրապետության հետ դիվանագիտական  հարաբերությունների հաստատման համար  առնվազը երեք նախապայման էր առաջադրում.

Թուրքիայի հետ ներկայիս պետական  սահմանի ճանաչումը Հայաստանի կողմից, Հայաստանի արտաքին-քաղաքական օրակարգից Հայոց Ցեղասպանության ճանաչմանն ուղղված աշխատանքների բացառումը եւ Ղարաբաղի ազատագրած տարածքների հանձնումը Ադրբեջանին: Հետո եղան ազդանշաններ առ այն, որ Անկարան պատրաստ է գնալ Հայաստանի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատմանը, եթե այդ երեք նախապայմաններից գոնե մեկը կատարվի: Արձանագրությունների հրապարակված տեքստերում լիովին արտացոլված են միջազգային պայմանագրերով որոշված  սահմանների ճանաչման պահանջը եւ մասամբ`  Հայոց Ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացի «սառեցումը»: Պատմական հարթությամբ  զբաղվող ենթահանձնաժողովի ստեղծմամբ Թուրքիան փաստորեն լրացուցիչ փաստարկ կստանա այն երկրների խորհրդարանների հետ հարաբերություններում, որոնցում աշխատանք է տարվում 1915 թվականին կատարված հանցագործության ճանաչման ուղղությամբ: Այս երկու տարրերը պիտի որ հայ հանրության բացասական արձագանքին արժանանան: Արձանագրություններում դրական կարեւոր հանգամանք է հայ-թուրքական  հարաբերությունների բարելավման եւ ղարաբաղյան հիմնախնդրի կարգավորման միջեւ անմիջական  կապի բացակայությունը: Թվում է, Անկարան  մոտ է այն բանի ընկալմանը, որ ղարաբաղյան հիմնախնդրի ներկայիս վիճակը չի կարող խոչընդոտ լինել հայ եւ թուրք ժողովուրդների միջեւ առկա խնդիրների համապարփակ կարգավորման ճանապարհին: Հուսանք, որ նման ընկալման գործում նկատվող առաջընթացը հերթական անգամ կողմնակի ազդեցություններից չի տուժի: