«Հայք», «Հրապարակ» եւ «Չորրորդ իշխանություն» օրաթերթերն այլեւս չեն տպագրվում «Գինդ» տպարանում. երեքի դեպքում էլ համագործակցությունը խաղաղ ճանապարհով չի դադարեցվել: Տպարանի տնօրենը թերթերին մեղադրում է ֆինանսական պարտավորություններից խուսափելու մեջ եւ նրանց դեմ հայցեր է ներկայացնում դատարան, իսկ լրատվամիջոցների ղեկավարները տպարանի հետ հարաբերությունների վատացման այլ պատճառներ են նշում եւ հիշեցնում են, որ «Գինդ» տպարանը վարկ է ստացել միջազգային կազմակերպություններից, որպեսզի աջակցի անկախ լրատվամիջոցներին:

Տպարանի տնօրենն էլ վստահեցնում է, որ «Գինդը» գերազանց է կատարել իր վրա դրած պարտավորությունը: ««Գինդը» այլընտրանք ստեղծեց մենաշնորհ ունեցող տպարանին, եւ թերթերի որակը դրանից լավացավ: Ճիշտ է, տպարանին վարկ են տվել, մենք 4 տարի առաջ փակել ենք այդ վարկը, այժմ կախվածություն չունենք»,- ասում է տպարանի տնօրեն Կարեն Ավետյանը:

«Հրապարակ» եւ «Հայք»

«Հրապարակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանը «Հետքին» տված հարցազրույցում ասաց, որ տպարանի կողմից ընդդիմադիր թերթերին ճնշելու միտում է տեսնում. «Կարելի էր համարել, որ մեր դեմ ուղղված «Գինդ»-ի հայցը զուտ ծառայություն մատուցող կազմակերպության ընդվզում է, որ նա ընդամենը իր փողն է ուզում, եթե դա միայն «Հրապարակ»-ին վերաբերեր, բայց մենք տեսնում ենք, որ նա 3 թերթի դատի է տվել, եւ այդ թերթերը պատահական չեն ընտրված, ինչո՞ւ որեւէ իշխանամետ թերթի նկատմամբ դա չի արվում: Դրանից ելնելով` ես ենթադրում եմ, որ կա քաղաքական ենթատեքստ»,- ասում է Արմինե Օհանյանը: Իսկ «Գինդ» տպարանի տնօրեն Կարեն Ավետյանը «Հետքին» վստահեցրեց, որ ինքը որեւէ քաղաքական պատվեր չի կատարում. «Ես 10 տարվա մեջ որեւէ անգամ չեմ դադարեցրել որեւէ թերթի տպագրություն: Այդ թերթերը տպարանին պարտք են, դրա համար էլ ես դիմել եմ դատարան, որպեսզի մեր գումարները ետ ստանանք»:  Ավետյանի խոսքով, չնայած առկա պարտքերին, տպարանը երբեք չի դադարեցրել թերթերի տպագրությունը. «Բայց օրինակ «Հայքը», մեզ պարտք լինելով հանդերձ, առանց մեզ զգուշացնելու` գնում է այլ տպարանում տպագրվելու, եթե ուրիշ տպարանին փող տալու հնարավորություն ունեին, ինչո՞ւ մեր գումարը ետ չէին տալիս: Մենք դիմեցինք դատարան, որից հետո նրանք վճարեցին պարտքերը»,- ասում է տպարանի տնօրենը: Հիշեցնենք, որ մինչ տպարանի հետ համաձայնության գալը դատական ակտերի հարկադիր կատարողները արգելել են տպագրել «Հայք» օրաթերթի 6 համար: Թերթի գլխավոր խմբագիր Գեղամ Նազարյանը «Հետքին» ասաց, որ դժվար է եղել տպարանի տնօրենի հետ համաձայնության գալ: «Ավետյանը շատ վատ էր վերաբերվում թերթերին: Անցած տարի ռուս-վրացական պատերազմի ժամանակ նա զանգահարեց եւ ասաց, որ թղթի ներկրումը բարդացել է, մի փոքր տպագրության գինը կբարձրացնենք: Բոլոր թերթերն ըմբռնումով մոտեցան դրան, հետո թղթերը բերելու նոր ուղի առաջացավ, բայց նա մոռացավ, որ ժամանակավոր էր գինը բարձրացրել: Դրանից հետո եւս մեկ անգամ գինը բարձրացրեց, ուզում էր գերշահույթներ ստանալ»,- ասում է Գեղամ Նազարյանը եւ ավելացնում, որ տպարանի այդպիսի գնային քաղաքականությունը պայմանավորված էր նրանով, որ «Գինդը» մենաշնորհային դիրք էր ձեռք բերել: «Սա շատ լավ օրինակ է, թե ինչու Հայաստանում չպետք է մենաշնորհներ լինեն»: «Հայքի» գլխավոր խմբագիրը չի բացառում, որ տպարանը կարող է նաեւ քաղաքական պատվեր կատարել, սակայն դա քիչ հավանական է համարում: «Հրապարակ» օրաթերթի դեմ ներկայացված հայցում «Գինդը» կրկին պահանջել էր դադարեցնել թերթի տպագրությունը, սակայն դատարանը չէր բավարարել այդ պահանջը: «Եթե տպարանի նպատակն այն էր, որ մենք իրենց պարտքը վերադարձնեինք, ապա պետք է ոչ թե խոչընդոտեր մեր աշխատանքին, այլ աջակցեր: Եթե թերթը չտպագրվի, ինչպե՞ս պետք է պարտքերը փակի, դրանից ի՞նչ ես շահելու»,- հարցնում է «Հրապարակի» գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանը: Տպարանի տնօրենն էլ թերթերին մեղադրում է պարտքերը վճարելուց խուսափելու մեջ: «Թերթերը, հայերեն ասած, ուզում էին մեզ «քցել», իրենք քննադատում են իշխանություններին, որ նրանք անօրինական են, բայց թող մի մեծ հայելի վերցնեն ու նայեն իրենց անօրինական դեմքերին»,- ասում է Ավետյանը: Թերթերի խմբագիրներն էլ վստահեցնում են, որ իրենք տպարանին խաբելու միտում չեն ունեցել, պարզապես պարտքեր են գոյացել, որոնք ժամանակի ընթացքում մարել են: «Ես չեմ հրաժարվել պարտքից, ես դատարանում ընդունել եմ պարտքս եւ հաշտության պայմանագիր եմ կնքել, նույնն էլ «Հայքն» է արել»,- ասում է Արմինե Օհանյանը: Ի դեպ, դատական ակտերի հարկադիր կատարողները արգելանք էին դրել «Հրապարակ» օրաթերթի բանկային հաշվի վրա, այն վերջերս է հանվել, երբ օրաթերթը պարտքն ամբողջությամբ մարել է:

«Չորրորդ իշխանություն» եւ «Հայկական ժամանակ»

Կարեն Ավետյանի հետ զրույցից տեղեկացանք, որ դատական վեճ է եղել նաեւ «Չորրորդ իշխանություն» օրաթերթի հետ: ««Չորրորդ իշխանությունն» առանց մեզ տեղյակ պահելու սկսեց տպագրվել այլ տպարանում, որը, ինչպես հետո իմացանք, հենց իրենք էլ հիմնադրում են: Փաստորեն, իմ պարտքը չեն տալիս, բայց կարողանում են տպարան բացել, ես էլ «Չորրորդ իշխանությանը» դատի տվեցի, կա դատարանի վճիռ` դադարեցնել նրանց տպագրությունը եւ կալանքի տակ դնել նրանց հաշիվը: Բայց մինչեւ օրս թերթը տպվում է»,- ասում է տպարանի տնօրենը: «Չորրորդ իշխանություն» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Շողեր Մաթեւոսյանը չցանկացավ որեւէ մեկնաբանություն տալ «Գինդ» տպարանի հետ ունեցած խնդիրների վերաբերյալ, միայն ասաց, որ իրենք դատական նիստի են պատրաստվում: «Գինդ» տպարանի հետ համագործակցությունը ցանկանում է դադարեցնել նաեւ «Հայկական ժամանակ» օրաթերթը: Թերթի լրատվական գործունեություն իրականացնող «Դարեսկիզբ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Աննա Հակոբյանը, «Հետքին» ասաց, որ իրենց խնդիրները զուտ ֆինանսական են, եւ որեւէ քաղաքական ենթատեքստ չկա: «Մեզ ձեռնտու չէ «Գինդ» տպարանի առաջարկած գումարով տպագրվելը, ես տնօրենի հետ խոսել եմ, նա ասում է, որ տպարանը չի կարող դրանից ցածր գնով աշխատել: Մենք պայմանավորվել ենք, որ եթե ավելի մատչելի գնով տպագրվելու հնարավորություն ունեցանք, մենք այլ տպարանի հետ կաշխատենք»,- ասում է Աննա Հակոբյանը: «Հայկական ժամանակ» թերթը դեռ շարունակում է «Գինդ»-ում տպագրվել, այն մոտ 5 մլն դրամ է պարտք տպարանին, որն էլ, ըստ Աննա Հակոբյանի, գոյացել է տպագրության բարձր գների պատճառով: «Այլ տպարան տեղափոխվելուց առաջ մենք կմարենք մեր պարտքն ամբողջությամբ»,- ասում է «Դարեսկիզբ» ՍՊԸ-ի տնօրենը:

Հ.Գ. «Գինդի» տնօրենը մեզ հետ զրույցում ասաց, թե պատրաստվում է եւս մեկ հայց ներկայացնել «Հրապարակ» օրաթերթի դեմ, քանի որ կարծում է, որ վերջերս թերթում տպագրված հոդվածով իրեն բարոյական եւ նյութական վնաս է հասցվել: «Իմ դեմ հոդված են գրել, բայց ես լրիվ բարոյական իրավունք ունեմ դատի տալու «Հրապարակ»-ին եւ փոխհատուցում պահանջել»,- ասում է Կարեն Ավետյանը: «Հրապարակի» գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանն էլ կարծում է, որ թերթի պաշտպանության միջոցը բաց, հրապարակային ելույթ ունենալն է: «Եթե ես չեմ կարող նաեւ մեր խնդիրների մասին գրել, ապա ինչի՞ համար է այդ թերթը: Հայաստանում բարոյական վնասի փոխհատուցում գոյություն չունի, օրենքը դա չի սահմանում, իսկ նյութական վնասը միայն ասելով չէ, պետք է ապացուցել, որ մեր հոդվածի պատճառով տպարանը վնասներ է կրել, բայց միայն այն դեպքում, եթե ես սխալ բան եմ գրել»,- ասում է խմբագիրը: