Հեռախոսը զանգեց, լսվեց մորաքրոջս տղայի ձայնը: Գյուղից խնձոր էր բերել` շուկայում ծախելու:«Կգա՞ս հետս կանգնես` ծախենք», – հարցրեց նա: Հագնվեցի ու դուրս եկա տնից: Հասա Մալաթիա տոնավճառ` ինձ էր սպասում: Ես մնացի մեքենայի մոտ, ինքը գնաց բեռնասայլակ բերելու, որ ինն արկղ խնձորը ներս մտցնենք: Սայլակ քշողն իմ տարիքի տղա էր: Երբ տեղ հասցրեց, մեզնից 900 դրամ ուզեց: Մտածեցի, որ վատ չէ` օրվա մեջ եթե ամենաքիչը մի քսան հատ պատվեր կատարի` ամեն մեկը մի հազար դրամի, ստացվում է մոտ քսան հազար դրամ, դրանից հանած սայլակի փողն ու ուտելու վրա ծախսած գումարը: Շարունակությունը կարդացեք եւ քննարկեք www.sard.hetq.am բլոգում: