Անընդհատ հետեւում էի այն լքված դեմքով կնոջը, ուզում էի խոսել հետը, հաստատ գիտեի, որ մի բան կա մեջը. ստացվեց. խոսեցի: Հարցրի` Ձեր ամուսի՞նն է… ասաց` հա… էն ռուսն էլ ամուսնուս կինն է…Լռեցի. ճանապարհընկերներիցս մեկը հարցրեց` Էտ ո՞նց… կինը պատասխանեց` հա, ես իմ ձեռքով ընտանիքս քանդեցի… 90-ականներին ասեց`գնամ, Ռուսաստանում աշխատեմ, վիզա հանեմ… ու տենց, կապվեց էս կնոջ հետ... մի անգամ էլ ես հյուր գնացի իրենց, էս կինն ինձ ընդունեց… հիմա էլ իրենք են ինձ հյուր եկել… ի՞նչ անեմ, երեխաներ, թոռներ ունեմ, ի՞նչ անեմ… դե էս կինն էլ մենակ կին ա, ասում ա` ինչ ուզում եք արեք, բայց ինձ մենակ չթողնեք… ամուսինս էլ ասում ա` քեզ ինչ պիտի անի, կին ա էլի, թող մնա մեզ հետ…: Պատմությունն ամբոջությամբ կարդացեք եւ քննարկեք www.sard.hetq.am բլոգում: