2010թ. մայիսի 30-ին Վրաստանում կայացած տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններն անցան ջավախքահայության կողմից դրանց փաստացի բոյկոտելու պայմաններում: Թեև, ըստ պաշտոնական տվյալների, Ախալքալաքի և Նինոծմինդայի շրջաններում արձանագրվեց համապատասխանաբար 70% և 75% ընտրողների մասնակցություն, սակայն տեղական և միջազգային դիտորդների կարծիքով իրական մասնակցությունը չի գերազանցել 15%-ը: Կեղծված ընտրությունների արդյունքները չճանաչելու մասին հայտարարեցին հայության իրավունքները պաշտպանող ջավախքյան ուժերը: Չմասնակցելով ընտրություններին՝ ջավախքահայությունն իր վերաբերմունքն արտահայտեց վրացական իշխանությունների կողմից վերջին տարիներին Ջավախքում իրականացվող բռնաճնշումների քաղաքականության նկատմամբ, քաղաքկանություն հիմնական տարրեն են. -    Շինծու մեղադրանքների հիման վրա ջավախքահայ քաղաքական գործիչ Վահագն Չախալյանի տասը տարվա ազատազրկման դատապարտելը, ջավախքահայ ակտիվիստների ապօրինի հետապնդումները, -    Վրացական ուժային կառույցների կողմից Ջավախքի հասարակական-քաղաքական կյանքի փաստացի վերահսկումն ու ուղղորդումը, -    Ջավախքահայության իրավունքները պաշտպանող տեղական քաղաքական կազմակերպությունների գրանցման մերժումը, -    Ազգային փոքրամասնությունների պաշտպանության միջազգային նորմերով երաշխավորված ջավախքահայության հասարակական-քաղաքական, լեզվա-կրթական, մշակութային և կրոնական իրավունքների կոպիտ ոտնահարումը: Կարելի է արդեն արձանագրել, որ վրացական իշխանությունները կեղծելով Ջավախքում ՏԻՄ ընտրությունների արդյունքները էլ ավելի խորացրեցին ջավախքահայության օտարումը Վրաստանի ներքին քաղաքական կյանքից, էլ ավելի մեծացրեցին իրենց և ջավախքահայության միջև գոյություն ունեցող անըմբռնողության անջրպետը: Սա անկանխատեսելի հետևանքներով հղի այն իրավիճակն է, որի մասին բազմիցս ահազանգել է «Երկիր» միությունը: Կազմակերպության ահազանգների նկատմամբ միջազգային կառույցների, ԱՄՆ և Եվրամիության համապատասխան մարմինների  ցուցաբերած ուշադրությունն ու հետաքրքրությունը, սակայն, դեռևս չի հանգեցրել իրավիճակի շտկմանն ուղղված կոնկրետ և գործուն քայլերի: Ջավախքահայության տարրական իրավունքների, տվյալ դեպքում՝ տեղական ինքնակառավարման մարմիններում ազատ և արդար ներկայացվածության իրավունքի, կոպիտ ոտնահարման այս փաստի պայմաններում Վրաստանի գործընկեր-պետությունների կողմից ցուցաբերվող անգործությունը միմիայն խորացնելու է ժողովրդավարական արժեքների և ընթացակարգերի նկատմամբ երկրի հայ համայնքի հիասթափությունը, հանգեցնելու է տարածաշրջանում ժողովրդավարության նախանջի գործընթացների հետագա ուժեղացմանը:  Իրավիճակի նման սցենարով զարգացման թույլ չտալը Հարավային Կովկասի տարածաշրջանի կայունությամբ շահագրգիռ բոլոր կառույցների և երկրների ուղղակի պարտականությունն է: «Երկիր» միություն