
Երեկ Վահան Խալաֆյանի սպանության գործով դատավարության ժամանակ ոստիկանության Չարենցավանի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի նախկին պետ, ամբաստանյալ Աշոտ Հարությունյանը անսպասելի քայլ կատարեց` հայտարարելով, որ Խալաֆյանն այդ բաժնում չէր կարող ինքնասպանություն գործել, եւ, հետեւաբար, նրան սպանել են, իսկ գործը քննող Հատուկ քննչական ծառայությունը (ՀՔԾ) նրան գործարք է առաջարկել: Սենսացիան այն չէ, որ ամբաստանյալն ասաց բոլորի համար (բացի ՀՔԾ-ից) ակնհայտ ճշմարտությունը, այլ այն, որ ոստիկանը որոշեց չխաղալ նախաքննության մարմնի ու մեղադրողների թելադրած խաղի կանոններով:
Աշոտ Հարությունյանն հարց տվեց` ինչու՞ քննչական մարմնին, տվյալ դեպքում` Հատուկ քննչական ծառայությանը չի հետաքրքրել, թե ինչպես է Վահանը ոստիկանի աշխատասենյակում եղած ժամանակ բացել պահարանի դուռը, այն դեպքում, երբ պահարանը բռնակ չի ունեցել, եւ որքա՞ն ժամանակում է նա կարողացել ապակե բանկայի միջից հանել դանակն ու հարվածել իրեն, եթե դրա համար ժամանակ էր անհրաժեշտ, իսկ սենյակում ոտիկաններ կային: Այնուհետեւ` եթե Վահան Խալաֆյանը դանակով մեկից ավելի անգամ հարվածել է իր որովայնին` 12 սմ խորությամբ, ապա դրա համար ուժ էր հարկավոր, ինչը չէր կարող անել թուլացած մարդը: Եվ ամենակարեւորը` ու՞մ մատնահետքերն են եղել դանակի վրա:
Եթե գտել եք վրիպակ, ապա այն կարող եք ուղարկել մեզ՝ ընտրելով վրիպակը և սեղմելով CTRL+Enter
Մեկնաբանել