Ըստ Սամվել Կարապետյանի. «Վրացիները փուլ առ փուլ են ոչնչացնում մեր հետքերը, վաղը, մյուս օրը հենց նույն Դերենիկ Դեմիրճյանի անվան դպրոցը կդառնա, օրինակ, Ջավախիշվիլու անվան: Միանգամից չեն անում, որ ալիք չբարձրանա, այլ կամաց-կամաց: Թբիլիսիում Հովհաննես Թումանյանի ապրած տան օրինակը ասվածի ապացույցն է. եռալեզու ցուցանակ էր` ռուսերեն, հայերեն, վրացերեն: Ցուցանակը ջարդեցին, տեղը դնելով մեկ այլ ցուցանակ` վրացերեն եւ ռուսերեն, հայերենն այլեւս չկար: Քիչ անց ցուցանակը նորից ջարդեցին: Հիմա ոչ մի ցուցանակ չկա: Սա է, ամեն դաշտում ազգային ճակատով, մի քիչ էլ հիվանդագին ձեւով (գուցե մեր ապազգային աչքին է դա հիվանդագին) առաջ են գնում մեր վրացի հարեւանները` ջնջելով հայկական հետքերը»: