Այսօր ՄԻԺԻ գրասենյակում տեղի ունեցավ «Սարդարապատ» շարժման նախաձեռնող  խմբի կողմից ստեղծվելիք Ազգային խորհրդարանի պետաիրավական հանձնաժողովի նիստը «Այլընտրանքային ընտրություններ» թեմայով: Բանախոսն էր տեխնիկական գիտությունների թեկնածու, կառավարման փորձագետ Հարություն Մեսրոբյանը: Ներկայացնելով կառավարման տեսանկյունից Այլընտրանքային ընտրության մոդելը` բանախոսը կարևորեց մի շարք հարցեր, որոնց պատասխանները էական են Այլընտրանքային ընտրության մոդելը կիրառելու դեպքում: Այսպես. ո՞վ է նախաձեռնում, ո՞վ է ընտրում, ի՞նչ չափանիշներով է ընտրում, ո՞վ է որոշումներ կայացնում, ո՞վ է հսկում, ո՞վ է որոշումներն իրագործում և ո՞վ է վերահսկում: Ընտրությունների այլընտրանքային մոտեցումները որոշվում են նշված հարցադրումների ներքո լեգիտիմության, իրավունքների և պատասխանատվության իմաստով: Ներկայացնելով Շվեյցարիայում ընտրությունների իրականացման մեխանիզմերը, Հարություն Մեսրոբյանը կարևորեց այն հանգամանքը, որ երկրի առջև ծառացած կարևորագույն խնդիրներում ժողովրդի կամարտահայտումը իրականացվում է առանց միջնորդ պետական կառույցների, այսինքն տեղի է ունենում համաժողովրդական հանրաքվե, որի արդյունքների կատարումը արդեն իսկ դառնում են պարտադիր իշխանությունների համար: Այսինքն` հանրաքվեն ևս ընտրություն է, որտեղ իշխանությունը որևէ մասնակցություն չունի: Ընտրությունների հաջողությունը կախված է նաև այն հանգամանքից, թե որքա՞ն և ի՞նչ միջնորդներ կան ընտրությունների ժամանակ: Եթե պետական կառավարման համակարգը` Հանրապետության նախագահը, կառավարությունը, դատական իշխանությունը չեն կատարում  իրենց վրա դրված պարտականությունները և խոչընդոտ են հանդիսանում ժողովրդի կամարտահայտմանը ընտրությունների միջոցով, ապա այդ ժամանակ սկսվում են ձևավորվել տվյալ պետության կառուցվածքին կամ կառավարման համակարգին հոմանիշ այլընտրանքային կառույցներ: Մասնավորապես այդ ճանապարհը ընտրեց Հնդկաստանը: Այդ գործընթացը սկսվում է ոչ թե կուսակցությունների կամ նրանց միավորումների արդյունքում, այլ այն ծնվում է շարժումներում և նախաձեռնություններում, որի օրինակներից մեկն էլ «Սարդարապատ» շարժման նախաձեռնող  խմբի կողմից ստեղծվելիք Ազգային խորհրդարանի հանձնաժողովներն են: Կուսակցություն կոչվածը կառույց է, որն ունի հստակ սահմանափակումներ, ինչը ընդունելի չեն հասարակության մեծ մասի համար, հետևաբար այն չի կարող լինել համաժողովրդական: Իսկ շարժումները զերծ են այդ սահմանափակումներից և փորձում են իրականացնել համապետական, ազգային խնդիրների համապարփակ լուծումներ: Քննարկման մասնակիցները, կարևորելով Հայաստանում առկա ռեժիմի գոյության պայմաններում Այլընտրանքային ընտրության իրականացման անհրաժեշտությունը, առաջարկեցին ձևավորել հասարակական կարծիքի արտահայտման կենտրոն, նպաստել ընդդիմադիր մտածողությամբ զանգվածի ինքնակազմակերպմանը և ունենալ այդ գործին նվիրված, պարկեշտ և բարոյական առաջամարտիկներ: Այս մասին տեղեկացնում է «Սարդարապատ» շարժման նախաձեռնող խումբը: