Հարգարժան Պաշտպան, Երևանի Մոնթե Մելքոնյանի անվ. թ. 11 դպրոցի տնօրեն Ռուզան Ազիզյանի կողմից պաշտոնեական դիրքի չարաշահումների, մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների խախտումների վերաբերյալ 21.06.2010թ. Ձեզ հասցեագրած մեր երկրորդ նամակից անցել է հինգ ամիս, սակայն առայսօր Երևանի քաղաքապետարանից ՄԻ պաշտպանին որևէ արձագանք չի եղել, իսկ Աշխատանքի պետական տեսչության կողմից 28.09.2010թ. Ձեզ ուղղված պատասխան նամակը, ցավոք, չի պարունակում մեր բարձրացրած հարցերի պատասխանը: Դատելով այդ նամակի բովանդակությունից, կարելի է ենթադրել, թե դատարանում վիճարկվում է աշխատանքային պայմանագրերի` աշխատողներին պատկանող օրինակների` տնօրենի կողմից ետ վերցնելու իրավունք ունենալու-չունենալու հարցը, այնինչ, խնդիրն իրականում տնօրենի կատարած իրավազանցության փաստն արձանագրելն է, ինչը խուսափում է անել պետական իրավասու ատյանը` իրազեկված լինելով այդ մասին մեր կողմից դեռևս 2010թ. հունվարի 18-ին: Տեսչությանն ուղղված նշյալ նամակում մեր կողմից վեր հանված` տնօրենի այլ իրավախախտումները արձանագրելու համար` 2010թ. ապրիլի 30-ից սկսված պատվի ու արժանապատվության և 2010թ. օգոստոսի 3-ին տրված` աշխատանքում վերականգնելու, հարկադիր պարապուրդի աշխատավարձի վճարման մասին հայցերով դատական գործընթացները խոչընդոտ լինել չէին կարող, պարզապես Տեսչությունը շարունակում է դրսևորել անգործություն, կամ որ ավելի վատ է` բացահայտ հովանավորչություն: Հարգարժան Պաշտպան, Քաղաքապետարանի կողմից Սահմանադրության 27.1 հոդվածի, այն է` «Յուրաքանչյուր ոք ունի իր անձնական կամ հասարակական շահերի պաշտպանության նկատառումներով իրավասու պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններին և պաշտոնատար անձանց դիմումներ կամ առաջարկություններ ներկայացնելու և ողջամիտ ժամկետում պատշաճ պատասխան ստանալու իրավունք» պահանջի խախտումներին ծանոթ ենք անձամբ, քանզի Քաղաքապետարանը չի պատասխանել իրեն հասցեագրված մեր երեք նամակներից և ոչ մեկին, սակայն, որ կարող է իրեն թույլ տալ չպատասխանել նաև ՀՀ ՄԻ պաշտպանի  նամակին, սա արդեն տարակուսանք և վրդովմունք է առաջացնում: Ինչ վերաբերում է  դպրոց ՊՈԱԿ-ում առայսօր գործող «Աշխատողի վարքագծի պարտադիր կանոններ» ներքին իրավական ակտում առկա` մարդու իրավունքները կոպտորեն ոտնահարող և նորմատիվ իրավական ակտերից չբխող հետևյալ երեք դրույթներին. 1. «Բոլոր աշխատողները պարտավոր են ենթարկվել տնօրենին կամ նրա ներկայացուցիչներին»: 2. «Աշխատանքային կարգապահության կոպիտ խախտում է համարվում աշխատողի մեղքով աշխատանքային պարտականությունները չկատարելը կամ ոչ պատշաճ կատարելը» (խոսքը վերաբերում է ՀՀ ԱՕ համապատասխան դրույթը կոպիտ  բնորոշմամբ կամայականորեն խստացնելուն): 3. «Աշխատանքային կարգապահության խախտման դեպքում կկիրառվի… Պայմանագրի լուծում…Եթե աշխատողը թեկուզ մեկ անգամ` …Հրապարակել է պետական, ծառայողական /մանկ. Խորհրդի և այլ խորհրդակցությունների/ գաղտնիքներ կամ դրանց մասին հայտնել այլ դպրոցների նեկայացուցիչներին», ապա համաձայն ՀՀ իրավական ակտերի մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 6-րդ մասի` «Ներքին իրավական ակտն ընդունվում է միայն նորմատիվ իրավական ակտի համաձայն և դրա սահմանած շրջանակում: Ներքին իրավական ակտում առկա այն դրույթները, որոնք պարունակում են սույն մասով չնախատեսված այլ անձանց վրա տարածվող իրավական նորմեր, իրավաբանական ուժ չունեն»: Իսկ նույն օրենքի 61.1 հոդվածի համաձայն` 1. Սույն օրենքով նախատեսված իրավաբանական ուժ չունեցող իրավական ակտերն առ ոչինչ են և ենթակա չեն կատարման կամ կիրառման: 2. Իրավաբանական ուժ չունեցող իրավական ակտի կատարումը կամ կիրառումն առաջացնում է oրենքով սահմանված պատասխանատվություն: Մեր խորին համոզմամբ, Քաղաքապետարանին, (ցանկության դեպքում), այս հարցին լուծում տալու համար բավական կլիներ ընդամենը մեկ-երկու ժամ ժամանակ, սակայն իրենց կողմից որդեգրված և շարունակվող «խորհրդավոր» լռություն պահպանելու, դատարանին հղում կատարելով` ձեռքերը լվանալու գործելակերպը դարձյալ խոսում է նույն հովանավորչության մասին, և հարց է առաջանում, կա՞ արդյոք որևէ օրենսդրական խոչընդոտ, որը հնարավորություն չի տալիս վերոնշյալ իրավասու ատյաններին, այդ թվում և ՀՀ ՄԻ պաշտպանին, անհատական հարցումներ կատարելու միջոցով մեր անձերի դեմ բողոք-նամակների տակ ստորագրած (իրականում Ձեզանից օգնություն և պաշտպանություն հայցող, այսօր արդեն 72-ի հասնող),  աշխատողներից թեկուզ և մի քանիսի հետ, բացահայտելու համար դպրոցում տիրող իրավազրկումների իրական պատկերը: Հարգարժան Պաշտպան, հաշվի առնելով հանրակրթության ոլորտի բացառիկ նշանակությունը մեր երկրի առջև ծառացած մարտահրավերները հաղթահարելու, մարդու և քաղաքացու պաշտպանված լինելու կարևորությունը քաղաքացիական հասարակության ձևավորման գործում, խնդրում ենք ձեռնարկել իրավիճակին համարժեք միջոցներ: Կխնդրեինք նաև սույն նամակը գրանցել որպես դիմում` շաբաթը մեկ անգամ կազմակերպվող ՄԻ պաշտպանի մոտ ընդունելության համար: Խորին հարգանքով և կանխավ շնորհակալությամբ` Երևանի Մոնթե Մելքոնյանի անվ. թ11 դպրոցի (դեռևս)  նախկին ուսուցիչներ Լիլիա Մարգարյան, Մարգարիտ Իսպիրյան