2008 թվականի մարտի 1-ին Հայաստանի Հանրապետության Ազատ քաղաքացիները, Ազատության հրապարակում ոստիկանական հատուկ նշանակության ստորաբաժանումների կողմից բռնության  ենթարկվելով, չընկրկեցին, այլ համախմբված կերպով իրենց բողոքի ձայնը բարձրացրին ի լուր աշխարհի։ Հայ ժողովրդից տարիների ընթացքում թալանածը պահպանելու և այն ավելացնելու անհագ մոլուցքը կուրացրել է իշխող վարչախմբի պարագլուխներին և նրանց կամակատարներին։ Հարստություն, իշխանություն, վայելքներ. սա է վարչախմբի բարոյականությունը և կյանքի նպատակը։ Այս արժեհամակարգն է, որ զանգվածային լրատվամիջոցներով շուրջօրյա քարոզում են մարդկանց։ Այդպիսինների դավանած «արժեքներին», «սրբություններին» և «բարոյականությանն» է դեմ հայ մարդը։ Դեմ է, որ մեր երկիրը դարձնեն կազինոների և հասարակաց տների երկիր, դեմ է, որ աշխատանք չլինելու պատճառով հայը կամ լքի հայրենիքը և դառնա գաղթական, կամ՝ սպասավոր և ծառա սեփական երկրում։ Եվ վերջապես, մարտի 1-ին Հայաստանի քաղաքացին ընդվզեց սեփական արժանապատվությունը ոտնահարող, ընտրությունները կեղծող, ժողովրդին կեղեքող իշխող վարչախմբի դեմ։ Կոչ ենք անում մեր համախոհներին և մեր հայրենակիցներին. 2011 թվականի մարտի 1-ին բոլորս համախմբված և միակամ մասնակցենք բոլոր այն միջոցառումներին, որոնք պետք է տեղի ունենան մեր հայրենիքում ի հարգանք մարտի 1-ի զոհերի հիշատակի։