HY RU EN
Asset 3

Բեռնվում է ...

Էջի վերջ Այլ էջեր չկան բեռնելու համար

Որոնման արդյունքում ոչինչ չի գտնվել

Վահրամ Բաղդասարյան. «Ի՞նչ խեղճ լինելու մասին է խոսքը. մենք հո այնտեղ երաժշտություն չէի՞նք միացնելու, որ ուրախ երևայինք»

«Հետք»-ի հարցերին է պատասխանում ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանը:

- Ղազախստանի նախագահ Նազարբաևը Աստանայում տեղի ունեցած Եվրասիական բարձրագույն խորհրդի նիստում, ընթերցելով Ադրբեջանի նախագահ Ի. Ալիևի նամակն ասաց, որ Հայաստանը պետք է անդամակցի Եվրասիական միությանն առանց Ղարաբաղի: Ի՞նչ դիրքորոշում ունի ՀՀԿ-ն այս հարցում:

- Դիրքորոշման խնդիր չկա. մենք ունենք մեր կողմնորոշումը, որ Մաքսային միությունը կամ Եվրասիական միությունը սահմաններ գծողներ չեն ու բնականաբար այդ խնդիրը լրիվ այլ դաշտում է: Նախագահն արդեն հայտարարել է, որ մինչև ամսի 15-ը մենք ունենք մի քանի հարց ճշգրտելու և ընդհանուր պատասխանը կտրվի: Այնպես որ պետք չէ մի հատ Ալիևի նամակով անհանգստանալ այդքան:

- Դուք անհանգստանալու ոչինչ չե՞ք տեսնում, երբ մի պետության կողմից, որը Եվրասիական միության անդամ չէ, պայման է դրվում Հայաստանի առջև` միություն մտնել առանց Ղարաբաղի:

 - Չէ էլի… Նախ Ադրբեջանն ընդհանրապես կապ չունի այդ միության հետ: Ղազախստանի նախագահը երևի ինչ-որ հաշվարկներ է կատարել, որ հնչեցրել է Ալիևի նամակը, իսկ մեզ համար դա կարևոր չէ. ես այդքան լուրջ չեմ վերաբերում այդ երևույթին: Բնական է, որ հատկապես մամուլը պետք է մի երկու օր շատ անհանգստացած լիներ, որովհետև նոր նյութ էր, բայց ես փիլիսոփայորեն եմ մոտենում դրան:

- Պարոն Բաղդասարյան, տարբեր գնահատականներ հնչեցին այս օրերին Սերժ Սարգսյանի լռության առնչությամբ: Չեք կարծո՞ւմ, որ նամակն ընթերցելուց հետո Ս. Սարգսյանը պետք է արձագանքեր դրան:

- Ոչ, չպետքէ պատասխաներ, ո՞ւմ պատասխաներ` Ալիևի նամակի՞ն, ինչի՞ համար:

- Միջազգային հանրությունը տպավորություն չի՞ ստանա, որ Ս. Սարգսյանը համաձայնել է Նազարբաևի հետ:

- Չէ, չէ… նախ օրակարգում նմանատիպ հարց չի եղել, որ նման նամակ պիտի ընթերցվի, ուստի մեր նախագահը օրակարգից չի շեղվել, չի պատասխանել: Հետագայում մեր ընդունած որոշումներով դրա պատասխանը մենք կտանք:

- Պարզապես կարծիքներ են հնչում, որ Ս. Սարգսյանն այնքան անպատրաստ է եղել, որ չի կարողացել պատասխանել նամակին:

- Սերժ Սարգսյանը պատրաստ է պատասխանել ցանկացած անակնկալի: Այս դեպքում նա նպատակահարմար չի գտել պատասխանել և ճիշտ է վարվել: Դուք` լրագրողներդ, շատ լավ գիտեք, որ եթե մի հարց արձագանք է ստանում, այն ավելի մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում, իսկ այդ հարցը մեզ համար հետաքրքրություն չառաջացնող հարց է: Սովորական նամակ է եղել, ոչ օրակարգային, ընթերցել է, թող անցնի գնա` ի՞նչ է եղել:

- Համաձա՞յն եք այն կարծիքներին, որ Հայաստանն այդ նիստին խեղճացած կեցվածք ուներ: ԱԺ ՀԱԿ խմբակցության պատգամավոր Արամ Մանուկյանն անգամ մեր պետության վիճակը որակեց որպես անարժանապատիվ, թույլ, իսկ Ս. Սարգսյանի լռությունը` որպես «դաս չսովորած աշակերտի¦ պահվածք:

- Ես խորհուրդ կտամ նման հայտարարություն անողներին իրենց դասերը լավ սովորեն, մանավանդ հիշեն, թե իրենց դասերն ինչպես էին ժամանակին սովորում: Նման արտահայտություն անողները պետք է նստեն Նազարբաևի, Ալիևի կողքը: Մի մարդ, որը վարկաբեկում է իր երկրի առաջնորդին, դառնում է ադրբեջանական մամուլում լուսաբանվող անձ, ու չգիտեմ` ինչ գնահատական կարելի է նման մարդկանց տալ: Ուղղակի խոսքի ազատությունը հարգելով, մենք իրենց վիրավորանքները չենք կանխում: Ի՞նչ խեղճ լինելու մասին է խոսքը. մենք հո այնտեղ երաժշտություն չէի՞նք միացնելու, որ ուրախ երևայինք: Այնտեղ կարևորագույն խնդիր էր լուծվում: Երկրի նախագահն իրեն միշտ այդպես է պահում ու ճիշտ է պահում: Լրագրողները կամ ընդդիմության ներկայացուցիչները կարող են տարբեր կերպ մեկնաբանել, որ այստեղ ժպտաց, այստեղ չժպտաց, բայց միմիկայի շարժումներո՞վ եք որոշելու, թե ինչպիսն է մեր երկրի նախագահի տրամադրությունը կամ տրամադրվածությունը տվյալ խնդրի նկատմամբ: Ընդհակառակը` այն մարդը, որը իր դեմքին ցույց է տալիս տրամադրությունը նա քաղաքականությունից կաղում է: Եթե նրա դեմքի արտահայտությունից զգում ես, թե ինչ որոշում է ընդունել, էլ ի՞նչ: Քաղաքական գործն այնպիսին չպետք է լինի, որ դեմքից կանխատեսես:

- Եթե, ամեն դեպքում, Հայաստանի առջև պայմանը դրվի՝ անդամակցել Եվրասիական միությանը, առանց Ղարաբաղի: Հնարավո՞ր է, որ Հայաստանը չանդամակց ընդհանրապես:

- Չի կարող նման տիպի պայման դրվել: Մենք նման հարց չենք դնում, սահմանների հարց այս միությունը չի լուծում: Հիմա նամակ է գրվել է, ի՞նչ անենք, վաղն էլ մենք մեր գործընկերներին խնդրենք, որ նման նամակ գրե՞ն, ու սկսվի նամակների ընթերցման գործընթա՞ց: Համբերեք, կտեսնեք, թե ինչ անդրադարձներ են արվում:

- Ինչո՞ւ եք համոզված, որ մեր առջև նման պայման չի դրվի:

- Մենք պայմաններով որևէ բան չենք ստորագրում: Ու մեր պայմանավորվածությունը նախապայմանների միջոցով չի եղել: Եվրասիական միություն մտնելու խնդիրը մի կապեք Ղարաբաղի հետ: Ոչ Ղազախստանի նախագահը, ոչ նամակ գրողները, իրավունք չունեն տարբեր խնդիրներ քջջեն, իրենց անձնական էմոցիաները բարձրացնեն Ղարաբաղի հարցում: Դրա համար էլ մեր նախագահը չի անդրադառնում, որովհետև այդ նիստը Ղարաբաղի հարցը քննարկելու համար չէր: Ինչո՞ւ պիտի նախագահը պատասխաներ՝ սրելով իրավիճակը, չէ՞որ այդ հարցը չէր քննարկվում նիստում:

- Ռուս քաղաքագետներից մեկը ասել է, որ Սարգսյանը «կուլ կտա» այդ հայտարարությունը, որովհետև Եվրասիական միութուն շատ է ուզում մտնել: Այդպե՞ս է:

- Եթե մենք չցանկանայինք անդամակցել, այդքան փաստաթղթեր չէինք կազմի, այդքան բանակցություններ չէինք վարի: Եվրասիական միություն մտնելը, մեզ համար կարևոր է, այո, բայց ինչ մնում է նրան, թե մենք կուլ կտանք, ասեմ, որ մենք կուլ տվողը չենք: Կգա ժամանակը պատասխան կտրվի: Դուք տեսա՞ք, որ որևէ մեկը դրան չի արձագանքել՝ ոչ Ռուսաստանը, ոչ Բելոռուսը: Հիմա կարող էին մի հատ էլ լիրիկական նամակ ընթերցել, արձագանքե՞ինք, չէ, չէ՞...

Մեկնաբանել

Լատինատառ հայերենով գրված մեկնաբանությունները չեն հրապարակվի խմբագրության կողմից։
Եթե գտել եք վրիպակ, ապա այն կարող եք ուղարկել մեզ՝ ընտրելով վրիպակը և սեղմելով CTRL+Enter