Փա՛ստն այն է,որ այդպիսի ՀԱՄՈԶԻՉ հաղթանակից (ու այդքան արյուն զոհաբերելուց) հետո , Արցախն այդպես էլ de jure չմիավորվեց ՀՀ-ին: Դեռ ավելին՝ այսօր ՀՀ-ի ու ԼՂՀ-ի միջև ՈՉ ՄԻ միջպետական պայմանագիր չկա՝ ո՛չ մի ոլորտում: Սա պա՛րզ կերպով նշանակում է մի բան. որ, հատկապես 1994 թ.-ից հետո, ՀՀ և ԼՂՀ բոլոր (հատկապես իշխանության մաս կազմած) քաղաքական գործիչները լավը չե՛ն:..................................................... ՀՀ իշխանությունները պաշտոնապե՛ս հայտարարում են, որ՝ «ԼՂՀ-ն de jure ՀՀ-ի մաս չէ»: Այս դեպքում իրավաբանական կարևո՛ր հարց է առաջանում՝ իսկ ո՞ր իրավական հիմքի վրա են ՀՀ քաղաքացի զինվորները ծառայում (և զոհվում) ԼՂՀ-ում: ..................................................................Արա Պապյանը պնդում է, որ այս հիմքը՝ ա) 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ի «Հայկական ԽՍՀ-ի եւ Լեռնային Ղարաբաղի վերամիավորման մասին» Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի եւ Լեռնային Ղարաբաղի Ազգային խորհրդի համատեղ որոշումն է (թեև ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի կողմից չընդունվա՛ծ);............... և բ) 23.08.1990 -ի Հայաստանի Անկախության մասին հռչակագիրը,որը հիմնվել է վերոհիշյալ 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ի որոշման վրա: ........................Այս դեպքում հարց (նաև Ա.Պապյանին) ՝ ապա ինչպե՞ս ՀՀ-ն ԵՏՄ անդամ դարձավ առանց ԼՂՀ-ի: