6 փաստ՝ Չինաստանի արժեթղթերի շուկայի անկման մասին
1. Չինաստանի ֆոնդային շուկայում գրանցված կտրուկ անկումը վերջին տասը օրերի ընթացքում ամենաքննարկվող թեման է։ Այս պահին այն նաեւ ամենավտանգավոր իրադարձությունն է համաշխարհային տնտեսության համար: Ոչ ոք չի կարող հստակ ասել, թե երբ կկարգավորվի իրավիճակը: Ռիսկեր կան, որ այն ավելի կխորանա:
Ամենամեծ վտանգն այն է, որ ֆոնդային շուկայի անկումը կարող է տեղափոխվել երկրի տնտեսության մեջ, իսկ Չինաստանի տնտեսությունը համարվում է համաշխարհային տնտեսության լոկոմոտիվը: Նման իրավիճակում անկում կապրեն բոլոր շուկաները, այդ թվում՝ նաև նավթայինը:
Ընդհանուր առմամբ, անկումը կարող էր նաև տեղի չունենալ, եթե ֆոնդային շուկան իրականության հետ կապն ամբողջովին չկորցներ: Վերջին ամիսներին ֆոնդային շուկան չէր արտացոլում Չինաստանի տնտեսության իրական և հեռանկարային իրավիճակը:
2. Չինաստանի անկումը կարելի է համեմատել ԱՄՆ-ի մեծ դեպրեսիայի սկզբի հետ
Վերջին երեք ամիսների ընթացքում չինական բաժնետոմսերը կորցրել են 30%, իսկ շուկայի կապիտալիզացիան նվազել է մոտավորապես 3 տրիլիոն դոլարով:
Դադարեցվել է 2,2 տրիլիոն դոլար Արժեթղթերի շուկայում առկա չինական բաժնետոմսերի 51%-ի առևտուրը, որի շուկայական կապիտալիզացիան կազմել է 2,2 տրիլիոն դոլար։
Իշխանությունները փորձում են փրկել իրավիճակը, իսկ Չինաստանի կառավարությունը օգտագործում է նույն մարտավարությունը, որը օգտագործել է Ուոլ Սթրիթը 1929 թվականին: Երկրի գլխավոր բրոքերները հայտարարել են, որ Չինաստանի ժողովրդական բանկի աջակցության դեպքում պատրաստ են գնել 120 միլիարդ յուան (19,3 միլիարդ դոլար ) ընդհանուր արժողության բաժնետոմսեր՝ որպես շուկայի աջակցություն:
1929 թվականին Ուոլ Սթրիթի բանկերը նմանատիպ գործողություն կատարեցին: Երբ «Dow Jones Industrial Average»-ի ինդեքսը նվազեց 30%-ով, «JPMorgan»-ը և մի շարք առաջատար ֆինանսական ընկերություններ համաձայնեցին միացնել իրենց ռեսուրսները և գնել բաժնետոմսեր, այդպիսով փորձելով կանգնեցնել բաժնետոմսերի արժեքի անկումը: Այս գործողությունը ունեցավ ժամանակավոր ազդեցություն, և ամերիկյան տնտեսությունը, վերջիվերջո, քանդվեց:
Այժմ չինական ինդեքսները ակտիվ աճում են՝ գրանցելով առավելագույն օրական աճ՝ սկսած 2009 թվականից, սակայան ոչ ոք չի կարող ասել, թե ինչքան կշարունակվի այս աճը:
3. Անկումից առաջ՝ աննախադեպ շուկայական աճ
Անցած տարվա կեսին Չինաստանում սկսվեց իսկական ֆոնդային բում: Միլիոնավոր մարդիկ բացում էին հաշիվներ և բաժնետոմսեր գնում, ընդ որում՝ հիմնականում օգտագործվում էին փոխառական գումարներ:
2015 թվականի հունիսի սկզբին տարեկան կտրվածքով «Shanghai Composite»-ն աճել է 50%- ով, իսկ «Shenzhen Composite»-ը ցույց է տվել 111% աճ:
Շուկայում գրանցված անկումից առաջ առևտրի օրական միջին ծավալը միջինից ավել էր, իսկ տեխնիկական ինդիկատորները կարելի էր համեմատել 2007 թվականի փուչիկի հետ:
Ստարտափների շուկա հանդիսացող «ChiNext»-ում այդ ժամանակահատվածում բաժնետոմսերի գնի հարաբերակցությունը եկամտին հասնում էր 130-ի, նման կազմակերպությունների համար այս ցուցանիշը 2 անգամ գերազանցում է ողջամիտ մակարդակը: Համեմատության համար՝ Շանհայի արժեթղթերի շուկայում արժեքի հարաբերակցությունը եկամտին կազմում է 23, ի դեպ, այստեղ առևտուր են իրականացնում ամենախոշոր ընկերությունները:
Եւ այս ամենը տեղի է ունենում, երբ Չինաստանի արժեթղթերի շուկայում հայտնվում են բազմաթիվ նոր հաշիվներ: Մեկ շաբաթվա ընթացքում բացվել է 4.4 միլիոն նոր առևտրային հաշիվ:
2015 թվականի առաջին եռամսյակի ընթացքում բացվել է ավելի քան 8 միլիոն հաշիվ: Ապրիլին կարգավորող մարմինը թույլ տվեց, որպեսզի մեկ մարդը կարողանա բացել միանգամից 20 հաշիվ, մինչ այդ մեկ մարդը կարող էր ունենալ ընդհամենը 1 հաշիվ:
Չինաստանի շուկայում կան բազմաթիվ մանր և ժամանակավոր մասնակիցներ: Մանրածախ ներդրողների ցերեկային առևտուրը կազմում է 90%, միևնույն ժամանակ ինստիտուցիոնալ ներդրողները հետաքրքրված են ավելի զարգացած շուկաներով: Նոր ներդրողներից շատերն անցած տարի բավականին հարուստ էին: Եթե նախկինում առևտրային հաշիվները, որոնք գերազանցում էին 100 հազար յուանը (16 000 դոլար), կազմում էին 20%, այժմ այդ հաշիվները կազմում են 40%:
4. Չինաստանի իշխանությանը պետք էր այսպիսի իրավիճակ
Արժեթղթերի շուկայի կտրուկ աճը ֆերմերների, բանվորների և ուսանողների հաշվին, որոնք, ըստ էության, չգիտեն շուկայի ֆունկցիոնալությունը, Չինաստանի իշխանությունների կարծիքով բացարձակապես անընդունելի է:
Այս մարդկանց մեծամասնությունը զբաղվում է սպեկուլացիայով, նրանք հիմնականում չեն պահում իրենց հաշիվներում գնված բաժնետոմսերը՝ գերադասելով միանգամից վաճառել դրանք: Հաշիվներում պահվող բաժնետոմսերի միջին տևողությունը կազմում է մեկ շաբաթ, իսկ առանձին դեպքերում՝ ընդհամենը մեկ օր:
Ահա թե ինչու կարելի է պնդել, որ շուկան ամբողջովին սպեկուլյատիվ բնոյթ ունի: Բացի այդ, բաժնետոմսերի առևտրով սկսեցին զբաղվել կաշառք վերցված գումարներով, որոնք նախկինում հիմնականում ուղղվում էին դեպի Մակաոի խաղատուն:
Այսպիսի շուկան վտանգավոր է նրանով, որ այն կարող է պայթել ցանկացած պահի, այս պատճառով ուղղակի անհրաժեշտ է կառավարել շուկայի անկումը: Սկզբում պետք է նպաստել, որպեսզի սկսվի շուկայի անկման պրոցեսը, քանի որ բաժնետոմսերի առևտրով զբաղվում են հիմնականում փոխառական գումարներով, եւ շուկան ինքն իրեն կմաքրվի:
Բավականին երկար ժամանակ իշխանությունները շատ թույլ էին արձագանքում շուկայի անկմանը, որը կարող է վկայել, որ նրանք հետաքրքրված են այսպիսի դինամիկայով, և առհասարակ շուկայի անկման տևական լինելը ավելի շատ կախված է իշխանություններից, քան շուկայից:
Բանկերը ակտիվ վարկեր էին տալիս կազմակերպություններին և որպես գրավ վերցնում նրանց բաժնետոմսերը, իսկ հիմա բանկերը չեն կարողանում պահանջել իրենց հաճախորդներից լրացուցիչ երաշխիքներ: Այլ կերպ ասած՝ ցուցադրական պատիժ է նրանց համար, ովքեր հաշվի չեն առել ռիսկի գործոնը: Իսկ խոշոր բանկերը, որոնք ավելի ծանրակշիռ են վերաբերվել վարկավորման պրոցեսին, գրեթե անհանգստացած չեն:
Արտասահմանյան ներդրողներին ցուցաբերվող վերաբերմունքը նույնպես ցուցադրական է, որոնց կամ անտեսում են կամ ուղղակի հանգստացնում: Այսպիսի մոտեցումը խիստ տարբերվում է 1997 – 1999 և 2008- 2009 թվականների ճգնաժամի ժամանակ ցուցաբերվող վերաբերմունքից, երբ բազմաթիվ երկրների իշխանությունները օգնում էին արտասահմանյան ներդրողներին դուրս բերել իրենց կապիտալը:
Շատ կարճ ժամանակ հետո Չինաստանի հասարակ քաղաքացիները՝ ֆերմերները, ուսուցիչները և թոշակառուները կհասկանան, որ իրենց գումարներն ուղղակի կորել են: Կարելի է միայն ենթադրել և հուսալ, որ այս պրոցեսը կանցնի առանց զանգվածային անկարգությունների: Որոշ տվյալների համաձայն՝ գումար կարող է կորցնել 20- 40 միլիոն մարդ: Ահա թե ինչու են Չինաստանի իշխանությունները և Ազգային բանկը շուկան փրկելու համար աննախադեպ քայլեր ձեռնարկում:
5. Շուկայի անկումը դուրս է եկել հսկողությունից
Եթե ենթադրությունները ճիշտ են, որ շուկայի անկումը միտումնավոր է սկսվել, ուրեմն անկման հետագա զարգացումը դուրս է եկել իշխանությունների վերահսկողությունից: Չինաստանի իշխանությունները լայնածավալ պատերազմ են սկսել արժեթղթերի շուկայի համար: Նրանք չսահմանափակվեցին բաժնետոմսերի գնման գործընթացով և բաժնետոմսեր ձեռք բերելու համար վարկավորման գործընթացի դյուրացմամբ:
Սկզբում հայտնի դարձավ, որ խոշոր բաժնետերերին և ինսայդերներին արգելվել է բաժնետոմսերի վաճառքը, այդպիսով բաժնետոմսերի գրեթե կեսի վաճառքը և «IPO»-ն (արժեթղթերի առաջնային տեղաբաշխում) դադարեցվեցին, իջեցվեցին նաև մարժինալ պահանջները: Որոշ խոշոր ընկերություններ պարտավորվեցին հետ գնել բաժնետոմսերը՝ որպես աջակցություն:
Նույնիսկ ոստիկանությունը սկսեց ստուգումներ անցկացնել այն մասնակիցների մոտ, որոնք հուլիսի 8-ին վերջին 30 րոպեների ընթացքում վաճառել են «Ping An» և «PetroChina» ընկերությունների բաժնետոմսերը այն ժամանակ, երբ կառավարությունը գնում էր այդ բաժնետոմսերը որպես շուկայի աջակցություն: Ոստիկանների գործողությունները տվել են արդյունքներ և ի հայտ են եկել 10 «վնասակար» բաժնետոմսերի վաճառողներ, սակայն իրականում պարզ չէ, թե ինչ օրենք են նրանք խախտել:
Շուկայի աճը մոտակա մի քանի օրը միանշանակ կշարունակվի, սակայն այդ աճը ոչ մի կերպ չի կարող լուծել շուկայի կառուցողական խմդիրները:
Իհարկե, բաժնետոմսերի գնի անկումը կարող էր բերել ճգնաժամի և երկրի տնտեսությունը վնասել, սակայն այս ամենը դեռ կարող է տեղի ունենալ, կարելի է ենթադրել, որ վտանգը դեռ չի անցել:
Իրականում շուկա մուտք գործելու պահանջների դյուրացման գործընթացը չի կարող հարատև լինել, ուրեմն շուկայի աջակցության միջոցները նույնպես վաղ թե ուշ կսպառվեն:
Ամենահետաքրքիրն այն է, որ բոլոր այս սպառնալիքները և ձերբակալությունները իսկականից օգնեցին Չինաստանի շուկային: Սովորաբար, այսպիսի գործողություններն առաջացնում են վաճառքի ալիքներ, սակայն ուրբաթ «Shanghai Composite»-ի ինդեքսը աճեց 5,2 %- ով, իսկ չորեքշաբթի ինդեքսը աճեց միանգամից 5,8%- ով, այն առավելագույնը ցերեկային աճի ցուցանիշ է՝ սկսած 2009 թվականից:
Վերջին շաբաթվա իրադարձությունները ցույց են տալիս, որ իշխանությունների և կառավարության ներգրավվածությունը շուկայի կարգավորման գործում այնքան էլ էական արդյուքներ չեն տալիս:
6. Շուկայի անկումը կարող է կրկնվել
Չնայած վերջին շրջանում գրանցված չինական շուկայի անկմանը՝ միևնույն է 2014- 2015 թվականներին տարեկան կտրվածքով դինամիկան ցույց է տալիս 100%- ոց աճ:
Աճը շատ մեծ է, դրա համար կառավարությունը որոշ կարգավորումներից հետո կարող է որոշել նորից «փչել» շուկան: Դա կարող է շարունակվել այնքան ժամանակ, մինչև բոլորը կդադարեն բաժնետոմսեր վաճառել կամ ուղղակի կսննկանան: Իհարկե, նման մոտեցումը դուրեկան չէ շուկայի մասնակիցների համար, սակայն այս գործընթացով շուկայի վիճակը կկայունանա և թույլ չի տա նման իրավիճակի կրկնություն:
Չինաստանի իշխանությունները մտահոգված են, որ արժեթղթերի շուկայի անկայունությունը բացասական կանդրադառնա երկրի ֆինանսական համակարգի և տնտեսության վրա և կնվազեցնի սպառողական պահանջարկը: Եթե շուկայում նոր անկում գրանցվի, մեծ հավանականությամբ այն շատ սահուն կլինի, առանց մեծ ցնցումների:
Կշահեն Հոնկոնգի խոշոր բանկերն ու ընկերությունները
Հավանաբար, Հոնկոնգի ամենախոշոր ընկերությունները և բանկերը կլինեն Չինաստանի արժեթղթերի շուկայի ձախողման գլխավոր շահառուները: Նրանք ավելի լավ էին պատրաստված նման իրավիճակին, քան Շանհայի ֆինանսական ինստիտուտները, քանի որ կարողացել են առավելագույնս տեղափոխել ռիսկերը իրենցից և իրենց հաճախորդներից դեպի արտասահմանյան ներդրողներ: Հետաքրքիր է, որ մինչև վերջերս բազմաթիվ արևմտյան վերլուծաբաններ չէին հավատում լայնածավալ անկմանը և համոզված էին, որ Չինաստանի իշխանությունները կպաշտպանեն օտարերկրյա ներդրողների շահերը: Ինչպես պարզվեց, կանխատեսումները սխալ էին:
Չինական շուկայի համար այս ամենը շատ օգտակար է: Բազմաթիվ մանր և միջին մասնակիցներ, որոնք բավարար հմտություններ և գիտելիքներ չունեն, ուղղակի դուրս կթռչեն շուկայից, և շուկան կկայունանա:
Պատարաստեց՝ Տիգրան Բաղդասարյանը
Տեսանյութեր
Լուսանկարներ
Մեկնաբանել