Մուրատ Նազարեան առաջին անգամ ըլլալով խօսեցաւ եւ բացատրութիւններ տուաւ ոճիրի օրուան մասին։ Ինչպէս ընթերցողները պիտի յիշեն Սամաթիոյ մէջ տա­րեց հայ կի­ներու դէմ իրա­րայա­ջորդ յար­ձա­կու­մներ կա­տարուած էին, որոնցմէ մէ­կը հա­սած էր ոճ­րա­գոր­ծութեան եւ տա­րաբախտ Մա­րիցա Քիւ­չիւք սպա­նուած էր։ Մի­ջոց մը ետք ոս­տի­կանու­թիւնը յայտնա­բերած էր մե­ղադ­րեալ մը՝ Մու­րատ Նա­զարեան, որ շփոթ պա­տաս­խաննե­րով խնդի­րը վե­րածած էր ան­լուծե­լիու­թեան։ Մար­դու իրա­ւունքնե­րու գոր­ծիչ իրա­ւապաշտպան Էրէն Քէս­քին կա­մաւոր կեր­պով ստանձնած էր Մու­րատ Նա­զարեանի պաշտպա­նու­թիւնը, միշտ հա­ւատա­լով որ ան կը շա­հագոր­ծուի ու­րիշ յան­ցա­գոր­ծե­րու կող­մէ։ Նա­զարեան ճիշդ այս մա­սին է որ բա­ցատ­րութիւններ փո­խան­ցեց նախ իր ըն­տա­նիքի ան­դամնե­րուն ու ապա իրա­ւապաշտպան Քէս­քի­նին։ Նա­զարեանի պատ­մածնե­րու հա­մաձայն իրեն նա­խապէս ծա­նօթ Ա. անուն ան­ձը Նա­զարեանէն կը պա­հան­ջէ իր ըսած ժա­մուն այ­գին գտնուի։ Նա­զարեան այդ ժա­մուն այ­գի կ՚եր­թայ քիչ յե­տոյ ջուր բաժ­նող ինքնա­շարժ մը կը մօ­տենայ այ­գի, որ­մէ երեք մար­դիկ դուրս կու գան։ Անուն ազ­գա­նու­նով կը կան­չեն Նա­զարեանը։ Այս վեր­ջինս եկող­նե­րը ոս­տի­կան կար­ծե­լով կը խրտչի, կը հնա­զան­դի հրա­մանին եւ կը մօ­տենայ իրենց մօտ։ Զինք ինքնա­շարժ կ՚առ­նեն ու ապա դե­ղահա­տ մը կըլ­լել կու տան։ Կ՚ուղղուին դէ­պի Մա­րիցա Քիւ­չիւքի բնա­կած տու­նը եւ իրեն կը հրա­մայեն որ ներս մտնէ։ Իսկ շէն­քի ետե­ւի դռնէն իրենք ներս կը մտնեն ու յար­ձա­կու­մը կը սկսի։ Նա­զարեան կը վախ­նայ ու կը փախ­չի դէպ­քի վայ­րէն։ Նա­զարեան բա­ցի այս պատ­մածնե­րէն փոր­ձեց այդ մարդկանց ար­տա­քին երե­ւոյթը բնու­թագրել։ Մար­դու իրա­ւունքնե­րու միու­թիւնը այս դա­տավա­րու­թեան հետ առնչուած թղթած­րա­րին մէջ կ՚ըսէ թէ ոս­տի­կանու­թիւնը այս դէպքը ծածկել կ՚աշխատի։ Միութիւնը ուշագրաւ կը համարէ այն իրողութիւնը, թէ Սամաթիոյ մէջ զանազան յարձակումներ գործուած ըլլալով հանդերձ, ձերբակալուած է միայն մէկը եւ կը փորձուի բոլոր յարձակումները անոր հետ առնչել։ Միւս կողմէ կ՚ուշանայ տակաւին Դատական Բժշկութենէ սպասուած տեղեկագիրը։

Agos