Երբ որ երկիր մը պատերազմի մէջ է - եւ փաստօրէն ու բառացիօրէն այդ է Հայաստանի վիճակը -, ներքին քաղաքականութեան գետնի վրայ, հիմնական երեք այլընտրանքներ կան՝ --- ա. համախմբուիլ կառավարութեան շուրջ/զօրավիգ կանգնիլ անոր--- կամ --- բ. լռել --- կամ --- գ. զուսպ, խոհուն եւ պատասխանատու կերպով հակադրուիլ կառավարութեան --- Միակ շեղումը որ մենք ունենք - այդ ել սակայն՝ ծայրագոյն չափով -, վերաբերում է գ. կէտին: --- Երբ որ հայեր, լիովին անզուսպ, ծայրահեղ ու անսանձ կերպով, շարունակ ու տեւապէս իրենց բացարձակ ատելութիւնը կը յայտնեն կառավարութեան նկատմամբ, անվերջ ու տեւապէս կը գոռան թէ ջլատելու, յեղաշրջելու, վարկեան առաջ անհետացնելու են օրուայ իշխանութիւնները, այդ խօսքերի, գրութիւնների եւ հանրային վարքագծի գինը անպայման վճարելու ենք՝ ռազմաճակատի վրայ: Բացայայտ բան է այս: --- (Ի դէպ՝ թշնամին միայն Համացանցի վրայ չէ որ հետեւում է յիշեալ պոռչըտուքներին եւ ակցիաներին, այլ նաեւ վստահաբար ուղղակիօրէն, գետնի վրայ, լրտեսների միջոցաւ...) --- Ուղղակի եւ անժխտելի կապ կայ՝ սահմանագծի մեռեալների եւ քաղաքական անկայունութեան միջեւ: --- Ոեւէ մէկին իրաւունքները սահմանափակելու խնդիր չէ այս: Այլ՝ յուսալու որ կարգ մը անձիք կը գիտնան իրենք զիրենք սահմանափակել: Նուազագոյնը՝ ի սէր սահմանագծի քաղաքացիներին եւ զինուորներին: --- Մ. Հայդուկ Շամլեան, Գանատա --- http://www.shoushisummercamp.org/