Գայանե Սարգսյան

Մասնագիտությամբ լրագրող Քրիստինեն չի զբաղվում իր մասնագիտությամբ: Ասեղնագործություն, գոբելենագործություն, տիկնիկագործություն, փայտի փորագրություն, նկարչություն… Սա Քրիստինեի նախասիրությունների ոչ ամբողջական ցանկն է:

Աշխատանքների այսպիսի բազմազանությամբ էլ Քրիստինեն երեկ ներկայացել էր լոռեցի կանանց նախաձեռնող խմբի կողմից «Օրրան» ԲՀԿ-ի Վանաձորի մասնաճյուղում անցկացվող մարզի թվով 40 կանանց ձեռքի աշխատանքների ցուցահանդեսին:

«Դեռ դպրոցական տարիներից ասեղնագործությամբ էի զբաղվում: Հետո, դպրոցն ավարտելուց մտածեցի լրագրութոյւն բաժինն ընտրեմ, հետաքրքիր մասնագիտություն է: Ինստիտուտում սովորելու տարիներին իմ կուրսեցները զբաղվում էին լրագրությամբ, ես նկարչական բաժնի ուսանողների հետ մասնակցում էի ցուցահանդեսների»,- պատմում է Քրիստինեն:

Ավելի ուշ նոր ամուսնացած Քրիստինեին սկեսրայրն առաջարկում է փորագրել իր պատրաստած նարդու տուփի վրա: Փորագրության փորձ չունեցող Քրիստինեն անմիջապես համաձայնվում է:

«Մտածեցի՝ ռիսկը գործի կեսն է, փորձեմ: Փորձեցի ու ստացվեց»,- հիշում է Քրիստինեն:

Այդ օրից հարսի ու սկեսրայրի համատեղ աշխատանքը դառնում է նրանց եկամատի աղբյուրը, և փորագրված նարդին հայտնվում է արտերկիր ուղարկվելիք լավագույն նվերների ցանկում:

Շատերն այսօր էլ կամ չեն հավատում, կամ ակնածանքով են նայում փորագրությամբ զբաղվող 25-ամյա կնոջ գործերին: Երեկ ցուցահանդեսին ներկա օտարեկրացիներից մեկը նույնիսկ առաջարկել է իր աչքի առաջ փորագրել, որպեսզի հավատա, որ հայ կինը կարող է այդ աշխատանքով զբաղվել: «Ափսոս, գործիքներս մոտս չէին, թե չէ կաշխատեի»,- ծիծաղում է Քրիստինեն:

Կարինե Թամրազյանը

 Շուրջ 15 տարի տարբեր կոմպոզիցիաներից կտավներ պատրաստող Կարինե Թամրազյանը վերջին շրջանում սկսել է ակտիվորեն զբաղվել նաև հուլունքագործությամբ:

«Հուլունքագործությունն ինձ և առողջություն է տալիս, և հաջողություն, ամեն ամեն ինչ»,- ոգևորված ասում է երևանյանյան ցուցահանդեսներին ժողովրդական արվեստի վարպետի կոչման արժանացած Կարիեն` նշելով, որ այդ կոչումը պարտավորեցնում է ավելի լավ գործեր ստեղծել:

Ամիսներ շարունակ հուլունքագործական տարբեր իրեր պատրաստած Կարինեն մինչ այժմ միայն նվիրել է պատրաստածը:

Հիմա, երբ տեսականին բավականին ընդլայնվել է, որոշել է զբաղվել դրանց վաճառքով:

Կ.Պարանյանը ներկայացնում է աշխատանքները

Կարինե Պարանյանը վանաձորցի եզակի կանանցից է, ով զբաղվում է արծաթագործությամբ:

Ոսկերիչ ամուսնուց մասնագիտական նախնական հմտություններ ձեռք բերած կինը 6 տարի է, ինքնուրույն է զբաղվում արծաթագործությամբ:

«Մի տեսակ ընդունված է, որ սա տղամարդու աշխատանք է, բայց կինն ավելի հետաքրքիր է մտածում:

Ամուսնուս հետ հաճախ ենք վիճում դետալների ձևի, տեղադրման հետ կապված, բայց այդ բոլոր վեճերում ես հաղթող եմ դուրս գալիս ու պատրաստում եմ իմ ուզած ձևով»,- ծիծաղում է Կարինեն:

Քանդակագործությամբ զբաղվող Սուսաննա  Օհանյանին Լոռիում ու նրա սահմաններից դուրս շատերն են ճանաչում:

Նրա փայտե քանդակները հիմնականում ազգային մոտիվներով են. ճախարակ, հնոցի, գութան…

Դրանց մեծ չափերի լինելու պատճառով Սուսաննան երեկ ներկայացրել էր չափերով փոքր գործեր՝ Լոռու ու Հայաստանի տարբերանշաններով:

Անահիտ Մելքոնյանի պատրաստած բոլոր իրերը բնական հումքից են. բնական կաշի, բնական քարեր… 

Ափսեների, բաժակների, շշերի ու տարատեսակ տարաների վրա ստացված գեղեցիկ պատկերները գրավում են առաջին հայացքից:

«Դա կոչվում է դեկուպաժ: Այն պատրաստվում է մշակված անձեռոցիկներով, որը հետագայում ներկվում ու լաքապատվում է»,- բացատրում է  Անահիտը:

Անահիտի երկու աղջիկներն ամուսնացել են. ասում է` այս գործը աղջիկների կարոտն է մեղմում ու լցնում հոգու դատարկությունը:

Ցուցահանդեսին ներկայացված աշխատանքներն այնքան բազմազան էին, որ այցելուներին ստիպում էին երկար կանգնել տաղավարների առաջ ու հիանալ:

Լոռեցի կանանց ստեղծած տիկնիկագործության, շոկոլադե իրերի, կտավների, ասեղնագործ աշխատանքների, արծաթե զարդերի, հուլունքագործության, շյուղագործության, կավագործության լավագույն նմուշները երեկ գրավեցին ոչ միայն լոռեցի տղամարդկանց, այլև քաղաքի հյուրերին: