Իսկ եթե ավելի լուրջ մոտենանք, ու թե «վերևներում» իրապես (և ոչ թե կոմսոմոլաշունչ պոպուլիզմով) ուզում են, որ պատասխան տվող լինի (թեև ամենաառաջին պատասխանատուն հենց իրենք են), այդուհանդերձ ամենագործուն միջոցը դատավորների գրպանին կպնելն է՝ այնպես, որ սահմանվի կարգ. սխալ որոշում կայացնող դատավորները (և ոչ թե պետբյուջեն) են փոխհատուցելու (այն էլ՝ բազմապատիկ, ասենք՝ տասնապատիկ չափով) եվրոդատարանի վճիռների արդյունքում տուժողներին վճարվելիք գումարները, միաժամանակ այդուհետ զրկվելու են մասնագիտական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից: Տեսնեմ՝ էլ որ դատավորը «վերևից» իջեցված հրամանով կամ այլ կերպ գործեր «կկարի» և անհիմն մեղադրանքներ կառաջադրի ու դրանցով հանիրավի կդատի մարդկանց:

Ակամայից առաջացող հարց. -Վայ; բարև Ձեզ պարոն վարչապետ; էս ուր էիք՝որ նոր հասկացաք: Ցավոք՝ սպասելի պատասխան. -Հա դե բան էր ասեցի էլի՝ մի խառնվեք իրար։ Մեկա ոչ ոք պատասխան չի տալու։ Հերթական очок հավաքող նախադասություն է։ Ավաղ...

Ձևական պոպուլիզմ ա էլի, ժողովրդավար էրևալու տապալված փորձ... Անարդար դատավճիռ կայացնող դատավորն արդեն երաշխիք ունի վերջից, դրա համար էլ առանց վարանելու գնում ա էտ քայլին: