Կարծում է ՀՌԱԿ ներկայիս ատենապետ Էդվարդ Անտինյանը

- Ձեր կուսակցության շուրջ կրքերը կարծես թե նոր թափ են ստանում: Ինչո՞ւ է նախկին ատենապետը նման համառությամբ փորձում վերադառնալ, երբ ինքնակամ էր հեռացել և ձեր թեկնածությունն էլ ինքն էր առաջադրել:

- Իմ թեկնածությունը նա առաջադրեց այն ժամանակ, երբ հասկացավ, որ հայտնվել է անելանելի վիճակում: Քաղաքական դաշտում որևէ գործընկեր գտնել այլևս չէր կարող: Իսկ որոշակի ազդեցիկ մարդկանց, որոնք կուսակցության հետ հույսեր էին կապել կամ մարդկային ու նյութական ռեսուրս էին ներդրել, բոլորին այդ ութ տարում պարբերաբար «գցել» էր: Նրանց մի մասին նեղացրեց՝ թողեցին, հեռացան, մի մասին ինքը հեռացրեց, և, փաստորեն, թե՛ ինքը, թե՛ կուսակցությունը հայտնվեցին փակուղում: Շատ մեծ դժվարությամբ առաջարկեց, որ ես ատենապետ դառնամ՝ այլ տարբերակ չունենալով: Ես էլ մեծ դժվարությամբ համաձայնեցի, որովհետև գիտեի իրական վիճակը:

- Հիմա իրավիճա՞կ է փոխվել, որ փորձում է վերադառնալ:

- Նա հասկացավ, որ չի կարող այնպես լինել, որ կուսակցության իրավաբանական ղեկավարը լինեմ ես, փաստացին՝ ինքը: Երկրորդ, երբ ջրի երես դուրս եկան նվիրատվության անվան տակ կուսակցության տարածքների թալանի փաստերը, հասկացավ, որ լուրջ խնդիրներ կունենա ոչ միայն ինձ հետ, այլև սփյուռքահայ այն բարերարների հետ, որոնք այդ տարածքները (մեկը՝ Երևանում, հինգը՝ մարզերում) տվել են, նաև՝ շատ շատերը հույս չեն կապի այն մարդու հետ, որը կուսակցության գրասենյակներն ապօրինաբար օտարել է:

Հիմա ցանկանում է հետ գալ՝ իրավիճակը փրկելու համար: Եթե այդ գույքի հետ կապված քրեական գործ հարուցվի, ապօրինությունը բացահայտվի (իսկ խոսքը մի քանի հարյուր հազար դոլարի մասին է), պետք է պատասխան տա:

- Այսինքն՝ փորձում է վերադառնալ քրեական պատասխանատվությունից խուսափելո՞ւ համար:

- Իհարկե: Բացի դրանից, մտածում է՝ վերադարձից հետո ինչ-որ ձևով այս ամենը քաղաքականացնի: Նա լրջագույն ֆինանսական խնդիրների մեջ է: Եվ պատահաբար թե անելանելի վիճակից դրդված՝ լրատվամիջոցներից մեկին վերջերս ասել էր՝ ինձ խոստացել էին գործը փակել, բայց իմացա՝ չեն փակում:

- Գրասենյակների ապօրինի օտարման մասին Դո՞ւք եք տեղեկացրել իրավապահներին:

- Այդ մասին հոդված է եղել այս տարվա հուլիսի 27-ի «Ազգ» օրաթերթում: Ես չեմ էլ իմացել այդ մասին: Ո՛չ հարցն եմ ես բարձրացրել, ոչ էլ իրավապահ մարմիններին եմ ես դիմել: Էթիկայի որոշակի նորմերից ելնելով՝ չեմ դիմել: Գուցե ճիշտն այն էր, որ որպես ատենապետ՝ դիմեի: Դիմել է մի կուսակցական, ում անձամբ չեմ ճանաչում: Նույնիսկ դրդապատճառը չգիտեմ՝ դիմել է որպես իմ համախո՞հ, Հարություն Առաքելյանի հակառակո՞րդ, թե՞ որպես սրտացավ կուսակցական:

- Բայց այսօր նա ի՞նչ հիմքեր ունի վերադառնալու: Գուցե կուսակցության ներսում աջակցությո՞ւն ունի, կամ այլ գործոննե՞ր կան:

- Որևէ հիմք չունի: Երկու ապօրինի համագումար է արել, երկուսն էլ մերժվել են: Փորձում է երրորդը անել: Բնականաբար, դա էլ կմերժվի: Բայց դա անում է ոչ թե նրա համար, որ գրանցվի, այլ՝ որ չգրանցվի և այդ փաստն էլ շահարկի. տեսեք՝ ինձ չեն գրանցում, իմ նկատմամբ հետապնդում կա:

Սկզբնական շրջանում փորձեց ցույց տալ, որ կոնֆլիկտը իմ և իր միջև է, բայց երբ հասկացավ, որ դա իրեն ձեռնտու չէ, ինձ պարտվեց, փորձեց ցույց տալ, որ դուրս է եկել մի ամբողջ իշխանության դեմ: Սկզբից տվեց Վիկտոր Դալլաքյանի անունը, հետո ասաց, որ ինձ նախագահականից են սատարում: Հետո մտածեց՝ դա բավարար չէ, որոշեց ներքաշել վարչապետին, նախարարության, դատախազության, ոստիկանության անուններ տալ: Ավելին՝ նոր տերմին գտավ՝ կիրովականյան կլան: Նկատի ուներ ինձ աջակցողներին՝ վարչապետ, Վիկտոր Դալլաքյան և այլն:

Այս ամենը վկայում է, որ այլևս չգիտի՝ ինչ անել, և հուսահատ քայլի դիմեց՝ «Նաիրիտի» մասին հայտնի հայտարարությունն արեց: Իմ տեղեկատվությամբ՝ սփյուռքյան մեր կառույցները շատ բացասական վերաբերմունք ունեն նրա այդ քայլի նկատմամբ:

- Փաստորեն, «Նաիրիտի» մասով նրա հայտարարությունները հիմքեր չունե՞ն:

- Ոչ թե հիմքեր չունեն, այլ այստեղից-այնտեղից տարբեր մարդիկ կարող էին նրան ինչ-որ նյութեր տրամադրել, մի կողմ քաշվել և օգտագործել նրան: Իսկ նրա միակ հույսն այսօր այն է, որ իրեն քաղբանտարկյալ պիտակը կպցվի: Իրեն միշտ իմացել են որպես «ժուլիկի», հիմա կուզենա քաղբանտարկյալ կոչվել:

- Գիտեմ, որ ՀՌԱԿ-ը մտադիր է մասնակցել առաջիկա ընտրություններին: Գուցե ձեր ներքին պայքարը տեղավորվում է նախընտրական շրջանի՞ տրամաբանության մեջ:

- Չեմ կարծում, որ այս կարգի սև PR-ը որևէ ձևով կարող էր օգտակար լինել: Սա այն տարբերակը չէ, հատկապես՝ ավանդական կուսակցության դեպքում: Կենսագրություն ունեցող կուսակցությունը PR սկանդալով չպետք է անի:

- Ավանդականը՝ ավանդական, բայց վերջին տարիներին ՀՌԱԿ-ը հասարակության շրջանում այնքան էլ մեծ կշիռ չունի, և գուցե ձեր մասին խոսելու առի՞թ էր պետք:

- Չեմ կարծում: Իմ ատենապետ եղած շրջանում մեր խոսքը լսելի դարձնելու հարցում նույնիսկ ոչ թե ես եմ նախաձեռնություն հանդես բերել, այլ լրատվամիջոցները: Այնպես որ, մեզ այս կարգի PR հաստատ պետք չէր:

Արփի Սահակյան