Ինչու Սերժ Սարգսյանն այդպես հրապարակային անպարկեշտ խոսքեր ասաց ՀՀ ՔՀԳՎ նախկին պետ Հովհաննես Թամամյանին. արդյոք միայն նրա համար, որ Թամամյանը խոչընդոտել էր արդարադատության իրականացմամը, որ գործը «սարքել-հարմարեցրել» էր կողմերի նպատակահարմարությանը: Ի՞նչ է' առաջին անգամ էր Սերժ Սարգսյանը լսում, որ ոստիկանության բարձրաստիճան պաշտոնյան նման գործարքի է գնացել:

Անշուշտ' ոչ: Հովհաննես Թամամյանն աշխատանքից ազատվեց ՀՀ գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանի համապատասխան միջնորդությամբ: ՀՀ ոստիկանապետ Ալիկ Սարգսյանն այդ օրերին պաշտոնական այցով Մոսկվայում էր: Հենց այդ ժամանակ էլ խոշոր խարդախության կասկածանքով ձերբակալվեց ԱՊՀ պետությունների տարածքում կազմակերպված հանցավորության և վտանգավոր այլ հանցագործությունների դեմ պայքարի կոորդինացման բյուրոյի տնօրեն գեներալ-լեյտենանտ Ալեքսանդր Բոկովը:

Ռուսաստանի Դաշնության ղեկավարությանը համապատասխան մարմինները զեկուցել էին, թե Բոկովը որ երկրում ում միջոցով ինչ գործեր է ծավալել: Այլ կերպ ասած' ռուսական փողերը լվանալու Բոկովի' «գործակալական ցանցը» բացահայտվել էր, և Հայաստանում Բոկովին «ձեռք մեկնողների» ցանկում հայտնվել էր Թամամյանի անունը:

Սերժ Սարգսյանին դրա մասին հայտնել էին, և երբ Ալիկ Սարգսյանը Մոսկվայից վերադարձել էր, նա անմիջապես մոտ էր կանչել ոստիկանապետին' պահանջելով չդիմադրել դատախազի միջնորդությանը և հանձնել Թամամյանին իրավապահներին: Սերժ Սարգսյանի հրապարակային «անբարոյական» բառի հասցեագրումը առ Թամամյան նաև համապատասխան «sms» էր Ռուսաստանին, թե տեսեք' մենք էլ այստեղ ենք պատժում նրանց, ովքեր մութ գործերի մեջ են եղել ձեր «անբարոյականների» հետ:

Առհասարակ Հայաստանում ուշագրավ և աղմակահարույց գործընթացների համար կարևորվում է երկու' արտաքին և ներքին գործոնների միաժամանակյա համընկնումը: Եվ ուրեմն' Թամամյանին «վերացնելու» արտաքին ազդակից բացի, պետք էր նաև ներքին ազդակի ապահովում: Այս առումով է, որ խաղի մեջ է մտել ՀՀ գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանը, ով շատ արագ «մեխանիզմ» է գտել «պայթեցնելու» կոծկված քրեական գործի բնականոն ընթացքը:

Լուս.` Ֆոտոլուրի