Ֆոտոպատմությունը փոքրիկ ակնարկ է բնապահպանական շարժման ակտիվիստ Մարիամ Սուխուդյանի մասին: 

Հիշում եմ ձմեռ էր~

երբ հավաքեցի շորերս ու խաղալիքներս ու լքեցի հայրենի տունս` սեր փնտրելու:

Փոքր էի վեց տարեկան, բայց այսօրվա նման հիշում եմ, թե ոնց մոտեցա հորս հարցով

- Պապ, ինձ ես շատ սիրում թե Սևանը, ?

Բալես, որ Սևանը չլինի մենք չենք լինի, ինչ թաքցնեմ Սևանը!!

-Մամ, իսկ դու Արարատը թե ինձ?

Իրարից անկախ, երկուսն էլ նույն պատասխանը տվեցին:

Ես շուռ եկա, գնացի իմ սենյակ իրերս հավաքեցի` լացս կոկորդի մեջ սեղմած, դուրս էկա փողոց ձմռան ցուրտ գիշերով` սէր փնտրելու:

Մերոնք, իհարկե ետ բերեցին, չթողեցին հեռանամ))

Բայց ես նոր եմ պարզում մերոնց իմաստուն սէրը իմ հանդեպ!!!

Ես Սևանի մեջ եմ, Ես Արարատի մեջ եմ ու ինձ էդպիսի սիրով են սիրել, ընդարձակ ~ տարերային, որն իր մեջ ընդգրկում էր ավելի մեծ ԻՄ ԵՍԸ:

Էդպես ես նույնացա ավելի մեծ արժեքների հետ, քան սեփական երեխուն սեփական մարմնի մեջ սիրել-փափագելն ու աշխարհից առանձնացնելն է:

Ապրեք դուք` ծնողներ!!!

Հիմա ես գիտեմ, որն է իսկական ընտանիքը~

Հեղ.՝ Մարիամ Սուխուդյան